അമേരിക്കയിലെ കഠിനമായ വർക്കൗട്ടിലൂടെയും ബ്യൂട്ടി കെയറിലൂടെയും സന്ധ്യ നേടിയെടുത്ത ആ പുതിയ ലുക്ക്, അതിന്റെ പൂർണ്ണതയിൽ തന്നെ ക്യാമറയിൽ പകർത്തണമെന്നത് അവന്റെ വാശിയായിരുന്നു. നാട്ടിലെത്തിയ ഉടനെ തന്നെ അർജുൻ തന്റെ തീരുമാനം അച്ഛനെ അറിയിച്ചു. “അമ്മയുടെ ഈ ട്രാൻസ്ഫോർമേഷൻ അതിന്റെ ശരിയായ സമയത്ത് തന്നെ ഡിജിറ്റൽ കോപ്പിയാക്കി വെക്കണം, അത് നമ്മുടെ വീടിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ തന്നെ വേണം” എന്ന അവന്റെ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ ബാലചന്ദ്രന് സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു.
താമസിയാതെ തന്നെ വില്ലയിലെ തന്റെ മുറി അർജുൻ ഒരു മിനി സ്റ്റുഡിയോ ആയി മാറ്റി. 4K സ്ക്രീനുകൾ, അത്യാധുനിക ക്യാമറകൾ, സ്റ്റുഡിയോ ലൈറ്റുകൾ എന്നിവയാൽ ആ മുറി സജ്ജമായി. പണ്ടേ ഒരു കൊച്ചു ഫോട്ടോഗ്രാഫർ കൂടിയായിരുന്ന അർജുന്റെ അലമാരയിൽ തന്നെ വൈവിധ്യമാർന്ന ക്യാമറകളുടെ വലിയൊരു ശേഖരം ഉണ്ടായിരുന്നു.
കല്യാണത്തിരക്കുകൾ തുടങ്ങുന്നതിന് മുൻപുള്ള ആ ദിവസങ്ങളിൽ സ്റ്റുഡിയോയിലെ നീല വെളിച്ചത്തിൽ സന്ധ്യയുടെ പുതിയ ഭാവങ്ങൾ അർജുൻ ഒപ്പിയെടുത്തു. സന്ധ്യ ധരിച്ച ഇറുകിയ മോഡേൺ വസ്ത്രങ്ങൾ അവളുടെ മുലകൾക്കും ശരീരഭംഗിക്കും കൂടുതൽ മിഴിവേകി. ഷൂട്ടിംഗിനിടയിൽ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ പൊടിയുന്ന വിയർപ്പ് പോലും 4K സ്ക്രീനിൽ തെളിയുമ്പോൾ അർജുൻ അത് ആസ്വദിച്ചു.
ബാലചന്ദ്രന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ പോലും അർജുൻ സന്ധ്യയുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈചേർത്ത് തന്റെ അധികാരം പ്രകടിപ്പിച്ചു.
കൊച്ചിയിലെ ആർഭാടമായ ആ വിവാഹവിരുന്നിന് ശേഷം രാത്രി വൈകി തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ, പുറത്തെ ഉഷ്ണത്തിന് വിപരീതമായി വീടിനുള്ളിൽ എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ മരവിപ്പിക്കുന്ന തണുപ്പായിരുന്നു. ഇൻഡസ്ട്രിയൽ ഗ്രേഡ് എസിയുടെ ആ താളാത്മകമായ മൂളൽ വീടിനുള്ളിൽ ഒരു ക്ലിനിക്കൽ നിശബ്ദത തീർത്തു. മുന്നിൽ നടന്നുനീങ്ങുന്ന സന്ധ്യയുടെ പച്ച സിൽക്ക് സാരിയിൽ നിന്നും പടരുന്ന മുല്ലപ്പൂവിന്റെ ഗന്ധത്തെ അടിച്ചമർത്തിക്കൊണ്ട്, അർജുന്റെ ആ ഉഗ്രൻ വിദേശ പെർഫ്യൂമിന്റെ ഗന്ധം അവിടെ ആധിപത്യം ഉറപ്പിച്ചു.
ഹാളിലെ സോഫയിൽ തളർന്നിരുന്ന ബാലചന്ദ്രന്റെ കണ്മുന്നിലൂടെയാണ് അവർ മുകളിലത്തെ നിലയിലേക്ക് പോകാൻ ഒരുങ്ങിയത്. ഗ്ലാസും സ്റ്റീലും കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച പടികൾ കയറാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അർജുൻ തന്റെ വലതുകൈ അമ്മയുടെ ഇടുപ്പിൽ മുറുകെ ചുറ്റി. സാരിയുടെ മടക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ അവന്റെ വിരലുകൾ ആ വെളുത്ത മാംസളമായ അരക്കെട്ടിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്നത് കണ്ട് ബാലചന്ദ്രന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചു.
“എടാ മോനേ… വിടടാ പട്ടി!” സന്ധ്യയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു നേർത്ത വിറയലുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അതിൽ പ്രതിഷേധത്തേക്കാൾ ഉപരി ഒരുതരം വഴങ്ങിക്കൊടുക്കൽ നിഴലിച്ചു. “അച്ഛൻ അവിടെ ഇരിക്കുന്നത് കാണുന്നില്ലേ? നീയിങ്ങനെ ഇടുപ്പിൽ പിടിച്ച് ഞെരിക്കല്ലേ… ആഹ്…”
അർജുൻ തന്റെ പിടി ഒന്നുകൂടി മുറുക്കി, സന്ധ്യയുടെ ശരീരം തന്റെ വശങ്ങളോട് ചേർത്തു നിർത്തി. അവന്റെ ശ്വാസം അമ്മയുടെ കഴുത്തിലെ മുല്ലപ്പൂക്കൾക്കിടയിൽ പതിഞ്ഞു. അവൻ താഴെയിരിക്കുന്ന അച്ഛനെ ഒന്ന് പുച്ഛത്തോടെ നോക്കി.
“അതിനെന്താ അമ്മേ?” അർജുന്റെ സ്വരം ശാന്തമായിരുന്നു. അവൻ അച്ഛനോടായി തുടർന്നു: “അച്ഛാ… ഫങ്ഷൻ കഴിഞ്ഞതിന്റെ ക്ഷീണമൊക്കെ മാറ്റാൻ അമ്മയ്ക്ക് കാല് മസാജ് ചെയ്തു കൊടുക്കാനുണ്ട്. അതൊന്ന് ചെയ്യണം. അച്ഛൻ ചെന്ന് കിടന്നോളൂ, ഞങ്ങളെ കാത്തിരിക്കണ്ട. ഗുഡ് നൈറ്റ്.”
സന്ധ്യ അർജുന്റെ നെഞ്ചോട് കൂടുതൽ പറ്റിനിന്നു. ബാലചന്ദ്രന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കാൻ അവൾക്ക് ലജ്ജയല്ല, മറിച്ച് താല്പര്യമില്ലായ്മയായിരുന്നു. “അതെ ഏട്ടാ… എനിക്ക് വല്ലാത്ത ക്ഷീണമുണ്ട്. ഏട്ടൻ പൊയ്ക്കോ… വരാൻ വൈകും.”
മുകളിലത്തെ നിലയിലെ ആ നീല വെളിച്ചത്തിലേക്ക് അവർ മറയുമ്പോൾ, ഓരോ പടിയിലും അർജുന്റെ കൈകൾ സന്ധ്യയുടെ നിതംബങ്ങളിൽ അമരുന്നത് ബാലചന്ദ്രൻ സ്തംഭിച്ചു നോക്കിനിന്നു. സ്വന്തം വീട്ടിൽ വെറുമൊരു നിഴലായി താൻ മാറുകയാണെന്ന് അയാൾ ഭീതിയോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.