ജോജോയുടെ ഓജോ 11

​”അത് എവിടുന്നാണെന്ന് ഒരു പിടിയുമില്ല ടീച്ചറേ… കുളിക്കാൻ വസ്ത്രം മാറിയപ്പോഴാണ് ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്.”

 

​”നമുക്ക് ഒരു കാര്യം ചെയ്താലോ? കോളേജ് വാട്സാപ്പ് ഗ്രൂപ്പിൽ ഒരു മെസ്സേജ് ഇടാം. പിള്ളേർക്ക് ആർക്കെങ്കിലും കിട്ടിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലോ?”

 

രേഖ ഒരു പരിഹാരം നിർദ്ദേശിച്ചു.

 

​”അയ്യോ! അതൊന്നും ശരിയാവില്ല. പിള്ളേര് മൊത്തം എന്നെ കളിയാക്കും. പോരാത്തതിന് അവർക്ക് കിട്ടിയെങ്കിൽ നേരത്തെ തന്നെ നമുക്ക് തരേണ്ടതല്ലേ? ഇതിപ്പോൾ ആരോ കൈക്കലാക്കിയോ എന്ന് എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു.”

 

താരയുടെ സ്വരം ഇടറി. തന്റെ സ്വകാര്യമായ ഒരു ആഭരണം കുട്ടികൾക്കിടയിൽ ചർച്ചയാകുന്നത് ഓർക്കാൻ പോലും അവൾക്ക് വയ്യായിരുന്നു.

 

​”മ്മ്… അതും നേരാ. പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യാനാണ് നിന്റെ പ്ലാൻ?”

 

​”എനിക്കറിയില്ല ടീച്ചറേ… നാളെ നേരം വെളുത്താൽ അത് ആർക്കെങ്കിലും കിട്ടിയാൽ പിന്നെ തിരിച്ചുകിട്ടാൻ ഒരു ചാൻസുമില്ല. ഇന്ന് പോയ സ്ഥലത്തൊക്കെ ഒന്ന് പോയി നോക്കണം. ഇല്ലെങ്കിൽ ശരിയാകില്ല.”

 

​”ഈ രാത്രിയിലോ? നീയെന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നേ?”

 

രേഖ അമ്പരന്നു.

 

​”ടീച്ചറേ, എനിക്ക് വേറെ വഴിയില്ല. ഇതൊന്നും മറ്റാരും അറിയാനും പാടില്ല, വലിയ നാണക്കേടാണ്.”

 

താരയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ഉറച്ച തീരുമാനമുണ്ടായിരുന്നു.

 

​”മ്മ്… നിന്റെ വിഷമം എനിക്ക് മനസ്സിലാകും. നീ പോയി ഡ്രസ്സ് മാറ്റിക്കോ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം.” രേഖ അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

 

​”ടീച്ചർ വരണമെന്നില്ല, . ഞാൻ ആദ്യം ആ പാർട്ടി ഗ്രൗണ്ടിൽ ഒന്ന് നോക്കട്ടെ. അവിടെയായിരിക്കും മിക്കവാറും വീണിട്ടുണ്ടാവുക.”

 

ശേഷം, കൈയ്യിൽ ഒരു ടോർച്ചുമായി അവൾ റിസോർട്ടിന്റെ നിശബ്ദമായ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.

 

​രാത്രിയുടെ നിഗൂഢതയിൽ, തന്റെ സൗന്ദര്യവും ആവലാതികളും പേറി അവൾ ആ വലിയ മൈതാനത്തേക്ക് നടന്നു. മുകളിൽ നക്ഷത്രങ്ങൾ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ താരയുടെ കണ്ണ് താഴെ മണ്ണിലായിരുന്നു… എവിടെയോ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന തന്റെ ആ മൂന്ന് പവൻ സ്വർണ്ണത്തിനായി.

 

. മൂടൽമഞ്ഞ് പാടപോലെ റിസോർട്ട് പരിസരത്തെ മൂടിയിരിക്കുന്നു. അവൾ ധരിച്ചിരുന്ന ചാരനിറത്തിലുള്ള ട്രാക്ക് പാന്റ് അവളുടെ തടിച്ച തുടകളിലും വിരിഞ്ഞ ചന്തികളിലും വല്ലാതെ മുറുകിക്കിടന്നു. ഓരോ ചുവടിലും ആ ഇറുകിയ വസ്ത്രത്തിനുള്ളിലെ മാംസളമായ ഭാഗങ്ങൾ ഇളകുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ അവളുടെ ആകാരവടിവ് വല്ലാതെ പ്രകടമായിരുന്നു.

 

​അവൾ നേരെ നടന്നത് നേരത്തെ പാർട്ടി നടന്ന ആ വലിയ പുൽമൈതാനത്തേക്കാണ്. കുട്ടികൾ ആടിത്തിമിർത്ത ആ മൈതാനം ഇപ്പോൾ വിജനമാണ്. ആകെ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന പേപ്പർ ഗ്ലാസ്സുകളും ബാക്കിയായ ഭക്ഷണപ്പൊതികളും മാത്രം. താര കയ്യിലിരുന്ന ടോർച്ച് തെളിയിച്ചു.

​അവൾ പതുക്കെ കുനിഞ്ഞുനിന്ന് പുല്ലുകൾക്കിടയിൽ തിരയാൻ തുടങ്ങി. അവൾ കുനിയുമ്പോഴൊക്കെ ചുവന്ന ടി-ഷർട്ടിനുള്ളിലെ കൊഴുത്ത മാറിടങ്ങൾ താഴേക്ക് തൂങ്ങി നിൽക്കുന്നതും, ട്രാക്ക് പാന്റ് പിന്നിൽ വല്ലാതെ വലിഞ്ഞു മുറുകുന്നതും ആ രാത്രിയുടെ ഇരുളിൽ മറ്റൊരു കാഴ്ചയായി മാറി.

 

മൂന്ന് പവന്റെ ആഭരണം നഷ്ടപ്പെട്ടതിലുള്ള സങ്കടവും, വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞാലുണ്ടാകുന്ന പ്രശ്നങ്ങളും ഓർത്തപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വന്നു.

 

​”ഈശ്വരാ… അത് എവിടെപ്പോയിട്ടുണ്ടാകും?”

 

അവൾ പതുക്കെ പിറുപിറുത്തു.

​ഓരോ അടിയും അളന്നു മുറിച്ചു നോക്കി അവൾ ഗ്രൗണ്ടിന്റെ നടുവിലേക്ക് നീങ്ങി. വിയർപ്പും തണുപ്പും കലർന്ന് അവളുടെ ടി-ഷർട്ട് ശരീരത്തോട് ഒട്ടിച്ചേർന്നിരുന്നു.

 

​”എന്താ ടീച്ചർ ഇത്ര കാര്യമായിട്ട് നോക്കുന്നത്?”

 

​പിന്നിൽ നിന്നുള്ള ജോജോയുടെ ശബ്ദം പെട്ടെന്ന് കേട്ടതും താര ഒന്ന് പിടഞ്ഞുപോയി.

 

അവൾ പരിഭ്രമത്തോടെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. തന്റെ ചുവന്ന ടി-ഷർട്ടും ട്രാക്ക് പാന്റും ആ രാത്രിയിലെ ഏകാന്തതയിൽ തന്റെ ശരീരവടിവ് എത്രത്തോളം എടുത്തുകാണിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. ജോജോയുടെ നോട്ടം അവളുടെ മുഖത്തല്ല, മറിച്ച് മുറുകിക്കിടക്കുന്ന ആ വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ പ്രകടമാകുന്ന അവളുടെ കൊഴുത്ത ശരീരത്തിലാണെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ജാള്യത തോന്നി.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *