കാലഭ്രംശം – 4 15അടിപൊളി  

​അവൾ പെട്ടെന്ന് എന്റെ മുഖത്തേക്ക് കുനിഞ്ഞ്, അവളുടെ പവിഴചുണ്ടുകൾ എന്റെ

ചുണ്ടുകളോട് അമർത്തിവെച്ചു! വളരെ അപ്രതീക്ഷിതമായ ഒരു ചുംബനം! എന്റെ സിരകളിലൂടെ എന്തോ ഒരു വലിയ ഷോക്ക് കടന്നുപോയതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. സ്വന്തം ചേച്ചിയാണ് ഈ ചെയ്യുന്നത്! അവളുടെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞിരുന്നു. വല്ലാത്തൊരു ആവേശത്തോടെയായിരുന്നു ആ ചുംബനം. അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും ആ ശ്വാസത്തിന്റെ ഗതിവേഗവും എന്റെ മുഖത്തേക്ക് അടിച്ചുകയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​ഒരു നിമിഷം എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്നറിയാതെ ഞാൻ തറഞ്ഞുപോയെങ്കിലും, പെട്ടെന്ന് തന്നെ എനിക്ക് സമനില തിരികെ കിട്ടി. ഞാൻ വല്ലാത്തൊരു വെപ്രാളത്തോടെ അവളെ എന്നിൽ നിന്നും അടർത്തിമാറ്റി.

​”എടി! നീ… നീയിത് എന്തൊക്കെയാ കാണിക്കുന്നത്?”

ഞാൻ ചെറിയൊരു ദേഷ്യത്തിൽ തന്നെ ചോദിച്ചു. എന്റെ ശബ്ദം വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​പെട്ടെന്ന് തള്ളിമാറ്റിയതിന്റെ ആഘാതത്തിൽ അവൾ എന്നെ വല്ലാത്തൊരു അമ്പരപ്പോടെ നോക്കി. അവളുടെ ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു ചെറിയ സംശയമുണ്ടായിരുന്നു.

​”നിനക്ക് എന്താടാ… ഓർമ്മ നഷ്ടപ്പെട്ടോ?”

അവൾ എന്നെ വീണ്ടും ചൊടിപ്പിക്കാൻ എന്നവണ്ണം ചോദിച്ചു.

​അവളുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ദേഷ്യം ഇരട്ടിച്ചു.

“എടി… നീ എന്തോ വലിയ കാര്യം പറയാൻ വന്നതല്ലേ. എന്നിട്ടിപ്പോ നീ ഈ കാണിക്കുന്നതൊക്കെ എന്താ? നീ പറയുന്നതും പ്രവർത്തിക്കുന്നതും തമ്മിൽ യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലല്ലോ! എന്താ നിന്റെ ഉദ്ദേശം?”

​എന്റെ ആ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്കൊന്ന് ചിരി വന്നു. എന്റെ ദേഷ്യത്തെ വളരെ നിസ്സാരമായി തള്ളിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ വീണ്ടും എന്റെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്നിരുന്നു.

​”എടാ… നീ ചുമ്മാ തമാശ കളിക്കല്ലേ,”

അവൾ വളരെ സ്വാഭാവികമായി പറഞ്ഞു.

“നീ തന്നെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോ ഒന്നും അറിയാത്തപോലെ അഭിനയിക്കുവാണോ? നിന്റെ ഈ കള്ളത്തരം എന്റെയടുത്തു വേണ്ട മോനെ.”

അവളുടെ ഓരോ വാക്കുകളും കേൾക്കുന്തോറും എന്റെ ഉള്ളിലെ ചോദ്യചിഹ്നം വലുതായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ എന്ത് പറഞ്ഞു? എപ്പോഴാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്? യാതൊരു യുക്തിയുമില്ലാത്ത ഏതോ ഒരു നാടകത്തിൽ ഞാൻ അകപ്പെട്ടതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി.

​”എടി… നീയെന്താ ഈ കാണിക്കുന്നേ? ഞാൻ എന്ത് വലിയ കാര്യം പറഞ്ഞെന്നാ നീ ഈ പറയുന്നേ? എനിക്കിതിന്റെ തലയും വാലും മനസ്സിലാകുന്നില്ല!”

ഞാൻ വല്ലാത്തൊരു വെപ്രാളത്തോടെ പുറകോട്ട് മാറിനിന്ന് ചോദിച്ചു.

​എന്റെ ദേഷ്യവും അമ്പരപ്പും കണ്ട് അവൾ കട്ടിലിൽ നിന്ന് പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് എന്റെ തൊട്ടുമുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. ഞാൻ എന്തോ വലിയ കള്ളത്തരം പറയുകയാണെന്ന ഭാവമായിരുന്നു അവൾക്ക്. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ നേരിയൊരു ദേഷ്യവും അതിലേറെ സങ്കടവും കലർന്നിരുന്നു.

​”അശ്വിൻ, അന്ന് എന്റെ കയ്യും പിടിച്ച് നീ കരഞ്ഞു പറഞ്ഞതൊക്കെ ഞാൻ മറക്കണമെന്നാണോ നീ പറയുന്നത്?”

അവൾ വളരെ വികാരാധീനയായി ചോദിച്ചു.

​”ഞാനോ? ഞാൻ എന്ത് പറഞ്ഞു കരഞ്ഞെന്നാ എടി നീ ഈ പറയുന്നേ? എനിക്ക് ശരിക്കും വട്ടാകുന്നുണ്ട്!”

ഞാൻ തലയ്ക്ക് രണ്ടു കൈയും കൊടുത്തുപോയി.

​”വട്ടാകുന്നോ?”

അവൾക്ക് പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യം

വന്നു.

“രണ്ടു മാസം മുൻപേ നീ എന്റെ ഹോസ്റ്റലിൽ വന്നിട്ടല്ലേടാ ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞത്? അന്ന് എന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് നീ എന്താ പറഞ്ഞത്? ‘അശ്വതീ, എനിക്കറിയാം നീ രാജശേഖരന്റെ മകളല്ലെന്ന്. നമ്മൾ തമ്മിൽ ഒരു അനിയനും ചേച്ചിയും തമ്മിലുള്ള യാതൊരു രക്തബന്ധവുമില്ലെന്ന്.’ അന്ന് നിനക്ക് മുഖത്ത് നല്ല താടിയൊക്കെയുണ്ടായിരുന്നല്ലോ… ഇപ്പോ അതെല്ലാം വടിച്ചു കളഞ്ഞോ. ശരിക്കും ആ താടിയുള്ളപ്പോൾ നിന്നെ കാണാൻ നല്ല രസമായിരുന്നു… അന്ന് ആ താടിയിഴകളിൽ തലോടി എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി നീ തന്നെയല്ലേടാ പറഞ്ഞത് നിനക്ക് എന്നെ ജീവനാണെന്ന്? എന്നെ പിരിയാൻ പറ്റില്ലെന്ന്?”

അതുകേട്ടതും എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ഒരു നിമിഷം നിലച്ചുപോയതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി! എന്റെ ചുറ്റുമുള്ള മുറിയും കട്ടിലുമൊക്കെ വട്ടം കറങ്ങുന്നതുപോലെ. രണ്ടു മാസം മുൻപോ? അവളുടെ ഹോസ്റ്റലിലോ? ഞാൻ ഇതുവരെ അവിടെ പോയിട്ടുപോലുമില്ല! പോരാത്തതിന് താടിയോ? എനിക്ക് അങ്ങനെ വലിയ താടിയൊന്നും ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടുമില്ല!.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *