“ഹാ… നീ ഇതെങ്ങോട്ടാ പോകുന്നേ?”
എന്ന് ചോദിച്ച് അമ്മ എന്റെ കൈപിടിച്ച് വീണ്ടും പഴയതുപോലെ ചേർത്തുനിർത്തി. എന്നിട്ട് വളരെ വാത്സല്യത്തോടെ പറഞ്ഞു,
“ഞാൻ വെറുതെ ഒരു തമാശ പറഞ്ഞതല്ലേടാ… നീയിങ്ങനെ പിണങ്ങാതെ.”
അമ്മയുടെ ആ ചേർത്തുപിടിക്കലിൽ എന്റെ എല്ലാ പരിഭവങ്ങളും അലിഞ്ഞില്ലാതാകുകയായിരുന്നു. ആ അടുക്കളയിലെ ചെറിയ ചൂടിലും, അമ്മയുടെ ആ സാമീപ്യത്തിലും എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷം തോന്നി.
”ഇന്നെന്താ എന്റെ ലക്ഷ്മിക്കുട്ടി കഴിക്കാൻ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത്?”
എന്ന് ചോദിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ ആ മുടിയിഴകളിലെ കുളിച്ചീറനായ സുഗന്ധം ഒന്നുകൂടി ആഴത്തിൽ ശ്വസിച്ചു.
”ചപ്പാത്തിയും കടലക്കറിയും… എന്താ പോരേ?”
അമ്മ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള പ്രഭാതഭക്ഷണമാണ് അത്! ആ സന്തോഷത്തിൽ ഞാൻ ഒന്നുകൂടി അമ്മയോട് ചേർന്നുനിന്നുകൊണ്ട്, പഞ്ഞിപോലെയുള്ള ആ കവിളിൽ അമർത്തി ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു. എന്നിട്ട് വേഗം ഫ്രഷ് ആകാനായി മുകളിലേക്ക് നടന്നു.
കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ താഴേക്ക് വരുമ്പോൾ അമ്മ ഡൈനിങ് ടേബിളിൽ ഭക്ഷണം വിളമ്പിവെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ബാങ്കിൽ പോകാൻ തയ്യാറായിട്ടാണ് അമ്മ നിൽക്കുന്നത്.
ഇളം പച്ച നിറത്തിലുള്ള, ചെറിയ കസവുകരയുള്ള ഒരു മനോഹരമായ കോട്ടൺ സാരിയായിരുന്നു വേഷം. ആ സാരിയിൽ അമ്മയെ കാണാൻ വല്ലാത്തൊരു ഐശ്വര്യമുണ്ടായിരുന്നു. ഒതുക്കിവെച്ച മുടിയും, കഴുത്തിലെ നേർത്ത സ്വർണ്ണമാലയും, തോളിലൊരു ലെതർ ഹാൻഡ് ബാഗുമായി അമ്മ ശരിക്കും ഒരു ബാങ്ക് ഉദ്യോഗസ്ഥയുടെ ഗാംഭീര്യത്തോടെയാണ് നിൽക്കുന്നത്.
സാരിക്കുള്ളിലെ ബ്ലൗസ് അമ്മയുടെ മുലകളുടെ വടിവുകളെ വളരെ മനോഹരമായി തന്നെ എടുത്തുകാണിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ ഒരുക്കത്തിൽ അമ്മയുടെ മുഖത്തെ ഐശ്വര്യം പതിന്മടങ്ങ് വർദ്ധിച്ചിരുന്നു.
ഞാൻ കസേര വലിച്ചിട്ടിരുന്ന് ചപ്പാത്തി കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. അതിനിടയിൽ വളരെ സാവധാനം ഞാൻ കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു.
”അമ്മേ… ബാങ്കിൽ നിന്ന് വരുമ്പോൾ എനിക്ക് പുതിയൊരു ഫോൺ വാങ്ങിത്തരണേ…
ഐഫോൺ 17 പ്രോ തന്നെ ആകട്ടെ.”
ചപ്പാത്തി പ്ലേറ്റിലേക്ക് വെക്കുന്നതിനിടയിൽ അമ്മ അതുകേട്ട് ഒന്ന് നിന്നു. മുഖത്ത് ഒരു കള്ള ഗൗരവം വരുത്തിക്കൊണ്ട് അമ്മ ചോദിച്ചു.
”ഓഹോ… അപ്പൊ ഇതിനായിരുന്നല്ലേ ഇന്നലെ മുതൽ ഇങ്ങനെയൊരു പ്രത്യേക സ്നേഹപ്രകടനം? ഞാൻ വിചാരിച്ചു എന്റെ
മോന് പെട്ടെന്ന് എന്നോട് വല്ലാത്തൊരു വാത്സല്യം വന്നതാണെന്ന്!”
”അയ്യോ അമ്മേ, അതിനായിരുന്നെങ്കിൽ എനിക്ക് നേരിട്ട് അങ്ങ് ചോദിച്ചാൽ പോരായിരുന്നോ?”
ഞാൻ ചപ്പാത്തി വിഴുങ്ങിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ദേ എന്റെ ഫോൺ കണ്ടോ? ഇത് മൊത്തം പോയി. അതാ ഞാൻ അമ്മയോട് പറഞ്ഞത്. എനിക്കിതൊക്കെ അമ്മയോടല്ലാതെ വേറെ ആരോടാ പറയാൻ പറ്റുക?”
ഞാൻ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു സങ്കടം വരുത്തിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
എന്റെ ആ മുഖഭാവവും പറച്ചിലും കേട്ടപ്പോൾ അമ്മയ്ക്കും ചെറിയൊരു സങ്കടം വന്നതുപോലെ തോന്നി. എങ്കിലും ഒരു ആശങ്കയോടെ അമ്മ ചോദിച്ചു.
”എന്നാലും നിനക്ക് ചെറിയ പൈസയുടെ വല്ല ഫോണും നോക്കിക്കൂടെടാ? ഇതിപ്പോ ഒരു ലക്ഷത്തിന് മുകളിൽ പോകില്ലേ? അത്രയും രൂപയുടെ ഫോൺ നിനക്ക് ഇപ്പോൾ ആവശ്യമുണ്ടോ?”
”എന്നാ അമ്മയൊരു കാര്യം ചെയ്യ്… അമ്മയ്ക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഏതേലും ഒരു ഫോൺ വാങ്ങിച്ചുകൊണ്ട് വാ. എനിക്കത് മതി,”
ഞാൻ അല്പം പരിഭവത്തോടെ പറഞ്ഞു നിർത്തി.
പിന്നെ ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ വലിയ സംസാരങ്ങളൊന്നും നടന്നില്ല.
അമ്മയും വേഗത്തിൽ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു തീർത്തു. കാപ്പിയൊക്കെ കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ നേരെ ഹാളിലെ സോഫയിൽ പോയിരുന്ന് ടിവി ഓൺ ചെയ്തു. ഇന്നലെ പാതിവഴിയിൽ നിർത്തിയ ‘ഡാർക്ക്’ സീരീസിന്റെ ബാക്കി എപ്പിസോഡുകൾ പ്ലേ ചെയ്തു.
ടിവിയിലെ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കിയിരിക്കുമ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് എന്റെ വലതു കവിളിൽ വല്ലാത്തൊരു മൃദുലമായ സ്പർശനവും ചൂടും അനുഭവപ്പെട്ടത്!
അമ്മയായിരുന്നു അത്. എന്റെയരികിൽ വന്ന് കുനിഞ്ഞ്, ആ കവിളിൽ വളരെ വാത്സല്യത്തോടെ ഒരു ചുംബനം നൽകിയിരിക്കുകയാണ്. ആ സാരിയുടെ നേർത്ത സുഗന്ധം എന്റെ ചുറ്റും പരന്നു.