ഞാൻ അമ്മയുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി ഇഴഞ്ഞുചേർന്നിരുന്നു. ആ ഇളം നീല കോട്ടൺ നൈറ്റിക്കുള്ളിലൂടെ അമ്മയുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഇളംചൂട് എന്റെ ദേഹത്തേക്ക് പൂർണ്ണമായും പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ വലതുകൈ പതുക്കെ ആ തോളിലൂടെ ചുറ്റി, എന്നിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി അടുപ്പിച്ചു നിർത്തിക്കൊണ്ട് വളരെ നേർത്ത സ്വരത്തിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
”എന്തായാലും… എനിക്ക് എന്റെ ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിയെ ഏത് രീതിയിലും സ്നേഹിക്കാമല്ലോ അല്ലേ?”
വളരെ സാധാരണമായ ഒരു ചോദ്യമായിരുന്നെങ്കിലും, ആ ചോദിച്ച രീതിയിലും എന്റെ നോട്ടത്തിലും വല്ലാത്തൊരു കാന്തികത ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ മുഖം അമ്മയുടെ മുഖത്തോട് തീർത്തും അടുത്തായിരുന്നു. എന്റെ നിശ്വാസങ്ങൾ ആ കവിളുകളിൽ തട്ടിത്തകർന്നു. കുളിച്ചിറങ്ങിയ ശരീരത്തിലെ സോപ്പിന്റെ ഗന്ധവും, ഓർമ്മകൾ പറഞ്ഞപ്പോഴുണ്ടായ വിയർപ്പിന്റെ നേർത്ത ഗന്ധവും എല്ലാം കൂടി എന്നെ വല്ലാതെ മത്തുപിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
എന്റെ ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ, അമ്മയുടെ വലിയ കണ്ണുകളൊന്ന്
പിടഞ്ഞു. എന്നെ ശാസിക്കാനും അകറ്റി നിർത്താനും ആ മനസ്സാഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, എന്തോ ഒന്ന് ആ പെണ്ണിനെ അതിൽ നിന്നും വിലക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ നോട്ടം ആ ചുണ്ടുകളിലായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന്, അവിടെ അതിമനോഹരമായ ഒരു ചെറിയ ചിരി വിരിയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു! വെറുമൊരു വാത്സല്യമല്ല, താൻ ഭ്രാന്തമായി പ്രണയിച്ച പുരുഷന്റെ സാമീപ്യം അനുഭവിച്ചറിയുന്ന ഒരു പെണ്ണിന്റെ അടക്കാനാവാത്ത നാണം കലർന്ന ഒരു പുഞ്ചിരിയായിരുന്നു അത്.
ആ ചിരിയുടെ മാസ്മരികതയിൽ ഞാൻ നോക്കിനിൽക്കെ, അമ്മ പെട്ടെന്ന് എന്റെ മുഖം രണ്ടു കൈകൾ കൊണ്ടും പൊതിഞ്ഞുപിടിച്ചു.
”പിന്നെ…, സ്നേഹിക്കാം. എന്റെ മോന് മാത്രമല്ലേ ഈ അമ്മയെ സ്നേഹിക്കാൻ അവകാശമുള്ളൂ…”
എന്ന് വളരെ വാത്സല്യത്തോടെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട്, അമ്മ എന്റെ കവിളിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു.
ആ നനഞ്ഞ ചുണ്ടുകളുടെ ചൂട് എന്റെ കവിളിൽ പതിഞ്ഞപ്പോൾ, എന്റെ സിരകളിലൂടെ വല്ലാത്തൊരു മിന്നൽപ്പിണർ പാഞ്ഞുപോയി. ആ പഴയ അശ്വിനെ ചുംബിച്ച അതേ ചുണ്ടുകൾ! ആ ചുംബനത്തിൽ ഒരു അമ്മയുടെ വാത്സല്യമുണ്ടായിരുന്നു, എന്നാൽ അതിലുപരി അത്രയും കാലം മനസ്സിലൊതുക്കിയ തന്റെ കാമുകനോടുള്ള അടങ്ങാത്ത പ്രണയത്തിന്റെ ഒരു നേർത്ത സ്പർശനവും ആ ചൂടിൽ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്ന് എന്റെ മനസ്സ് എന്നോട് മന്ത്രിച്ചു. എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് വല്ലാതെ കൂടിവരികയായിരുന്നു.
ചുംബനത്തിന് ശേഷം, അമ്മ മുഖം പതുക്കെ പുറകോട്ട് വലിച്ച് എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി. ആ മിഴികളിൽ വല്ലാത്തൊരു തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ നെഞ്ചിലെ താളം തെറ്റുന്നത് എനിക്ക് വ്യക്തമായി അറിയാമായിരുന്നു. ഞാൻ ആ നോട്ടത്തിൽ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാതെ തന്നെ, ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
”അപ്പൊ ഉറപ്പിച്ചല്ലോ അല്ലേ? എനിക്ക് അമ്മയെ… ഏത് രീതിയിലും സ്നേഹിക്കാമല്ലോ…”
എന്റെ ആ വാക്കുകളിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന ആഴത്തിലുള്ള അർത്ഥം… ആ ‘ഏത് രീതിയിലും’ എന്ന വാക്കിന്റെ ഊന്നൽ… അതിലെ ആ നിഷിദ്ധമായ മോഹം… അതൊക്കെയും ആ ഒരൊറ്റ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ അമ്മ കൃത്യമായി വായിച്ചെടുത്തിരുന്നു. ആ വരികളിലൊളിപ്പിച്ച ആ കള്ളം തിരിച്ചറിഞ്ഞ നിമിഷം, അമ്മയുടെ ശ്വാസഗതി പെട്ടെന്നൊന്ന് നിന്നുപോയി. എന്റെ മുഖം പൊതിഞ്ഞുപിടിച്ചിരുന്ന ആ മൃദുവായ വിരലുകൾക്കൊന്ന് വിറയൽ തട്ടുന്നതും, നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ ആ മാറിടം വേഗത്തിൽ ഉയർന്നു താഴുന്നതും ഞാൻ അറിഞ്ഞു.
മകനും അമ്മയും എന്നതിലുപരി, ഇരുപത് വർഷങ്ങളുടെ ഓർമ്മകൾ പേറുന്ന ഒരു പഴയ കാമുകിയുടെയും, അവളുടെ മുന്നിൽ അതേ രൂപത്തിൽ വന്നിരിക്കുന്ന ഒരു പുതിയ കാമുകന്റെയും ഇടയിലെ നേർത്ത നൂൽപ്പാലത്തിലൂടെയായിരുന്നു ആ രാത്രി ഞങ്ങളുടെ യാത്ര. പുറത്ത് പെയ്യുന്ന മഴയ്ക്ക് പോലും അപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പുകളേക്കാൾ ശബ്ദം കുറവായിരുന്നു. ഒന്നും മിണ്ടാതെ, ആ വാക്കുകളുടെ ലഹരിയിൽ കുരുങ്ങി എന്നെത്തന്നെ ഉറ്റുനോക്കുന്ന എന്റെ ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിയുടെ ആ ഇരിപ്പ് എന്നെ കൂടുതൽ ഭ്രാന്തനാക്കുകയായിരുന്നു. ആ നെറ്റിക്കുള്ളിലെ വെളുത്ത മത്തങ്ങാ മുലകൾ പിടിച്ചു ഞെരിച് ഊമ്പികുടിക്കാൻ ഞാൻ വെമ്പൽകൊണ്ടു.