അവളുടെ ഈ പ്രവർത്തി കണ്ട് ക്ലാസ്സിൽ ഉള്ളവരെല്ലാം ഞങ്ങളെ തിരിഞ്ഞു നോക്കാൻ തുടങ്ങി. മിസ്സടക്കം സ്തംഭിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്. ഇവര് വീണ്ടും തുടങ്ങിയോ എന്ന ഭാവമാണ് പലരുടെയും മുഖത്തു.
ഞാൻ അവളെ രൂക്ഷമായി നോക്കി. അവളുടെ മുഖത്തു അപ്പോഴും ആ പുഞ്ചിരിയുണ്ട്. രാവിലെ മുതൽ ഉള്ള ആ കൊലച്ചിരി.
“നോക്കേണ്ട ഇത് നിങ്ങളുടെ കാർ ഒന്നുമല്ലല്ലോ”
ഞാൻ മാത്രം കേൾക്കാവുന്ന ശബ്ദത്തിലാണ് അവൾ പറഞ്ഞത്
” Class Listen to me”
സോഫിയ മിസ്സ് വിളിച്ചു കൂകുന്നുണ്ട്.
ഞാൻ എൻ്റെ സീറ്റിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് അവൾ ഇരിക്കാറുള്ള കോർണർ സീറ്റിലേക്ക് നീങ്ങി.
“അർജ്ജുൻ!! ”
ക്ലാസ്സിൽ എഴുന്നേറ്റ് നടക്കുന്നത് കണ്ട് സോഫിയ മിസ്സ് ദേഷ്യത്തിൽ വിളിച്ചതാണ്. അന്നേരത്തെ ദേഷ്യത്തിൽ ഞാൻ മിസ്സിനെയും രൂക്ഷമായി നോക്കി. എൻ്റെ നോട്ടം കണ്ട് മിസ്സ് ചൂളി പോയ അവസ്ഥയിൽ ആയെന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി. പുള്ളിക്കാരി പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
പുള്ളിക്കാരി ക്ലാസ്സ് എടുക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് ആ ഫ്ലോ കിട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
വേണ്ടായിരുന്നു ഭയങ്കര ഓവറായി പോയി. അവിടന്ന് മാറി ഇരിക്കേണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ തോറ്റോടിയ പോലെ ആയില്ലേ. ഞാൻ രാഹുലിനെ ഒന്ന് നോക്കി. അവൻ ക്ലാസ്സിൽ ഫുൾ കോൺസെൻട്രേഷനിലാണ്. തെണ്ടി
ക്ലാസ്സ് അവസാനിക്കാറായപ്പോൾ ബീന മിസ്സ് വന്ന് അന്നയെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് പോയി.
അന്ന വേർഷൻ :
രാവിലെ പതിവിലും നേരത്തെ എഴുനേറ്റു. ഇന്നലത്തെ വിഷമം ഒക്കെ പോയി അല്ലെങ്കിലും ഞാൻ എന്തിനു വിഷമിക്കണം. അർജ്ജു അവൻ എന്തെങ്കിലും കാണിക്കട്ടെ. ഞാൻ ഹാപ്പി ആയിട്ടു തന്നെയിരിക്കും.
ഫ്രഷ് ആയിട്ട് കിച്ചണിലേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ തന്നെ മണി ചേട്ടൻ കാപ്പി ഇട്ടു തന്നു. പുള്ളി കാര്യമായ പണിയിലാണ് സഹായിക്കാൻ ചെന്നപ്പോൾ സ്നേഹ പൂർവ്വം എന്നെ ഓടിച്ചു വിട്ടു. ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലാത്തത് കൊണ്ട് യോഗ ചെയ്യാമെന്ന് വിചാരിച്ചു. മെയിൻ ബാൽക്കണിയിൽ ഒരു യോഗ mat കിടക്കുന്നത് ഇന്നലെ കണ്ടിരുന്നു. ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ ചേഞ്ച് ചെയ്ത് mat എടുത്തത് പോലെ തന്നെ തിരിച്ചു വെക്കെണ്ടി വന്നു. അത് പോലത്തെ വിയർപ്പ് നാറ്റം.
പിന്നെ സൂര്യ നമസ്കാരം ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ആണ് അർജ്ജു എഴുന്നേറ്റ് വന്നത് എന്ന് തോന്നുന്നു. അവൻ എന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നതാണ് ഞാൻ കണ്ടത്. എന്താ എന്ന് ഞാൻ പുരികമുയർത്തി ചോദിച്ചതും ആൾ തിരിഞ്ഞു നടന്നു. അത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ചിരിയാണ് വന്നത്. കൊച്ചു പിള്ളേരുടെ സ്വാഭാവമാണെല്ലോ.
ഗുഡ് മോർണിംഗ് എന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞെങ്കിലും അവൻ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ റൂമിൽ കയറി പോയി.
യോഗയും exercise ഒക്കെ അവസാനിപ്പിച്ചു വിശ്രമിച്ചിരുന്നപ്പോളാണ് മണി ചേട്ടൻ മെയിൻ ഡോറിൻ്റെ അവിടന്ന് പാലും പാത്രവുമായി എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നത്. പുള്ളി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പത്രം തന്നു.
ഓഞ്ഞ ബിസിനെസ്സ് സ്റ്റാൻഡേർഡ്. ഇവനൊക്കെ മനുഷ്യൻ ആണോ. MBA പഠിച്ചു ജോലി ഒന്നും ആയിട്ടില്ലല്ലോ അതിന് മുൻപേ ഷോ.
ചുമ്മാ പത്രം മറച്ചു നോക്കി കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ അതിൻ്റെ അവകാശി എത്തി. എന്നെ നോക്കിയാണ് നിൽപ്പ്. ഞാൻ വീണ്ടും ഒരു ഗുഡ്മോർണിംഗ് കൂടി കാച്ചിയിട്ട് ഒന്ന് ഇളിച്ചു കാണിച്ചു.
“ഇവിടെ മനുഷ്യർ വായിക്കുന്ന പത്രമൊന്നുമില്ലേ മനോരമയും ഈ മനോരമയും മാതൃഭുമിയുമൊക്കെ ?”
ചോദിക്കണം എന്ന് വെച്ചതല്ല പക്ഷേ അറിയാതെ ചോദിച്ചു പോയി. അതിൻ്റെ കലിപ്പിൽ രാഹുലിൻ്റെ റൂമിലേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു.
മിക്കവാറും രണ്ടും കൂടി രാവിലെ തന്നെ ചവിട്ടി പുറത്താക്കും. അതിന് മുൻപ് കുളിച്ചു ഫ്രഷായി നിന്നേക്കാം.
കുളിച്ചു ഡ്രെസ്സൊക്കെ മാറി വന്നപ്പോൾ ഇരുവരെയും കണ്ടില്ല. നേരെ കിച്ചണിലേക്ക് പോയി. മണി ചേട്ടൻ breakfast ഒക്കെ റെഡിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
കോളേജിലേക്ക് എങ്ങനെ പോകുമെന്നായിരുന്നു എൻ്റെ ചിന്ത? . ബസിൽ പോയി പരിചയമൊന്നുമില്ല. ഓട്ടോ വിളിച്ചു പോകാനാണെങ്കിൽ നല്ല ദൂരം ഉണ്ട്. യൂബർ വിളിക്കാനെങ്കിലും നല്ല കാശു വരും. എന്തായാലും അവന്മാർ കൂടെ കൂട്ടില്ല. .