ഓർമ്മകൾക്കപ്പുറം – 7 1അടിപൊളി  

കിഷോർ : ” എയ്… ഇതൊക്കെ ഞങ്ങൾ ഒരു അത്ഭുതം കൊണ്ട് പറയുന്നത് അല്ലേ.. അവൻ ഒക്കെ ചാകേണ്ടത് തന്നെ ആണ്. ഭായ് പേടിക്കണ്ട ഇവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങിയാൽ പിന്നൊരു അക്ഷരം ഇതിനെപറ്റി ആരും സംസാരിക്കില്ല പോരെ. ”

മഹീന്തർ : “ആഹ് ശെരി ശെരി… എന്നാ പിന്നെ പാക്ക് ചെയ്തോ നമ്മക്കും ഇറങ്ങിയേക്കാം. ഞാൻ ചോട്ടുനെ വിളിച്ചു വരാം. നിങ്ങൾ റെഡി ആയി നിക്ക്.” മഹീന്തർ അത് പറഞ്ഞു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.

ഹരി : “എന്നാ നിങ്ങൾ പോയി റെഡി ആവു ജാനി വാടി നമുക്കും പോയി റെഡി ആവാം.” അവരെല്ലാം അവിടെ നിന്നും പിരിഞ്ഞു റൂമിലേക്ക് പോയി.

ഹരി കുളിച്ചു ഇറങ്ങിയതും ജാനകി കട്ടിലിൽ എന്തോ ആലോചിച്ചു ഇരിപ്പുണ്ട്.

ഹരി : “നീ എന്താ ഈ ആലോചിച്ചു കൂട്ടണേ? അവൻ ചത്തു ഇനിം അതൊന്നും ഓർക്കണ്ട.”

ജാനകി : “ഏട്ടന് മിഴി ചേച്ചിയെ ഇഷ്ടമാണോ?”

ഹരി : “ങേ..? എന്താ പറഞ്ഞേ?”

ജാനകി : “ഞാൻ ചോദിച്ചത് എന്താണെന്നു ഏട്ടൻ കേട്ടു. ഉത്തരം പറ.” അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ഹരി ഒന്ന് ആലോചിച്ചു. ശേഷം അവൾക്കരുകിൽ വന്ന് കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.

ഹരി : “അവൾ നല്ല കുട്ടിയാടി…നല്ല മനസ്സ് ആണ് അവൾക്ക്. ചെറിയ പ്രായത്തിൽ തന്നെ അവൾക്ക് താങ്ങാൻ പറ്റാത്ത അത്ര പ്രശ്നങ്ങൾ അവൾക്കുണ്ട് പക്ഷേ അതിലൊന്നും തളരാതെ നിൽക്കുന്ന അവളെ എനിക്ക് ഇഷ്ടം ആണ്. പക്ഷേ അത് നീ വിചാരിക്കും പോലത്തെ ഇഷ്ടം അല്ല. ഫ്രണ്ട്ഷിപ്പ് ആണ്. ഒരുപക്ഷേ ഒരു പ്രണയത്തെക്കാൾ ഏറെ എനിക്ക് അവളുടെ ഫ്രണ്ട്ഷിപ്പ് ആണ് ഇഷ്ടം. അത് അങ്ങനെ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ.
അവൾക്ക് ചെയ്ത് തീർക്കാൻ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ട് അതിനൊക്കെ കൂട്ടായി ഒരു നല്ല ഫ്രണ്ടായി ഞാനും ഉണ്ടാവും അവളുടെ കൂടെ. ഭാവിയിൽ എന്താകും എന്നറിയില്ല ബട്ട് ഇപ്പൊ ഇങ്ങനെ ആണ്.. അതിൽ ഞാൻ ഹാപ്പിയാണ്.” ഹരി അത് പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതും ജാനകി അവന്റെ തലയിൽ തലോടി അവനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.

***************************************

എല്ലാവരും വണ്ടിയിൽ കയറി യാത്രയായി… പോകുന്നതിന് മുൻപ് ഹരിയും ജാനകിയും കിഷോറും ചെന്ന് ഓരോരുത്തരോടും നന്ദി പറഞ്ഞു.

യാത്രയിൽ മുഴുവൻ ജാനകിയും മിഴിയും പൂജയും ചോട്ടുവും എന്തെല്ലാമോ പറഞ്ഞു കലഹിച്ചുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു. ഹരിയും കിഷോറും ഇടക്ക് മാത്രം അവരോടൊപ്പം ചേർന്നു അല്ലാത്തപ്പോൾ ഒക്കെ മഹീന്തറുമായി സംസാരിച്ചിരുന്നു.

പൂനെ എത്തി അവരെയെല്ലാം ഇറക്കി മഹീന്തറും ചോട്ടുവും എല്ലാവരെയും കെട്ടിപിടിച്ചു യാത്ര പറഞ്ഞു ലോഡ് എടുക്കാനായി പുറപ്പെട്ടു. കിഷോറിന് റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ പോകണ്ടത് കൊണ്ട് അവനും അവരുടെ കൂടെ തന്നെ പോയി. ദൂരെ ആണെങ്കിലും ഒരു വിളിക്കപ്പുറം അവരെല്ലാം ഉണ്ടാവും എന്ന് ഹരിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു.

ഹരിയും ജാനകിയും മിഴിയുടെ നിർബന്ധം കൊണ്ട് അവളുടെ റൂമിൽ 1 ദിവസം തങ്ങാൻ ഉള്ള പ്ലാനിൽ ആയിരുന്നു. എല്ലാം മറന്ന് ഒരു ദിവസം അടിച്ചു പൊളിക്കാം എന്ന് എല്ലാവരും വിചാരിച്ചു. പൂജയും അവിടെ തന്നെ തങ്ങി.

എല്ലാവരും കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു രാത്രി ബാൽക്കണിയിൽ ഒത്തുകൂടി ഓരോ കഥകൾ പറഞ്ഞു ഇരുന്നു.

മിഴി : “ഹരി… നിനക്ക് ഇപ്പൊ എന്തെങ്കിലും ഓർമ്മ ഉണ്ടോ? ഇവളുടെ കൈ അല്ലാതെ വേറെ എന്തെങ്കിലും?” മിഴിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ജാനകി ഹരിയെ നോക്കി.

ഹരി : “ഓർമ്മ…. ഇല്ല.. ഇതുവരെ ഒന്നും ഇല്ല. ഇനിയിപ്പോ വന്നില്ലേലും സാരമില്ല എനിക്ക് ഇവളെ കിട്ടിയല്ലോ അതുമതി. ഇനി ഓർമ്മ ഒക്കെ വരുമ്പോ വരട്ടെ അതൊക്കെ ഞാൻ ഇപ്പൊ ആലോചിക്കാറേ ഇല്ല. അല്ല അതുപോട്ടെ, എന്താ നിന്റെ പ്ലാൻ? വീട് തിരിച്ചു പിടിക്കണ്ടേ നമ്മക്ക്?”

മിഴി : “മ്മ്.. പിടിക്കണം… കാനഡക്ക് പോണം എന്നാലേ നടക്കു. ഒരു ജോബ് ഏകദേശം സെറ്റ് ആയിട്ടുണ്ട് കിട്ടിയാ മതിയാരുന്നു. അമ്മയെ ആ അനാഥലയത്തിൽ ആരുമില്ലാത്ത ഒരാളെ പോലെ കാണുന്നത് ഓർക്കാനെ വയ്യ.” മിഴി കണ്ണ് തുടച്ചു.
ജാനകി : “ചേച്ചി… ഞാൻ ഇപ്പൊ ഒരു തീരുമാനം എടുക്കാൻ പോകുവാണ്. ചേച്ചി ഒടക്ക് പറയരുത്.” എല്ലാവരും ജാനകിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *