“ആന്റി…”
അവൻ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.
“ഇന്നലത്തെ safari ക്ക് concentration കിട്ടുമോ എന്ന് doubt ഉണ്ട്…”
വിദ്യ തിരിഞ്ഞ് അവനെ നോക്കി.
ആ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും ആ പഴയ teasing sparkle തിരികെ വന്നിരുന്നു.
“കിട്ടും…”
അവൾ mischievous ആയി ചിരിച്ചു.
“കാട്ടിൽ വേറെ തടാകവും കുറ്റിക്കാടും ഉണ്ടോന്ന് നോക്കാമല്ലോ…”
ഹൃതിക്ക് helpless ആയി ചിരിച്ചു.
“ആന്റി please…”
വിദ്യ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് tent ലേക്ക് നടന്നു.
ആ ചിരി കേട്ട നിമിഷം…
ഹൃതിക്കിന് മനസ്സിലായി.
രാത്രിയിലെ guilt ന്റെ ഇടയിലും…
അവരുടെ ബന്ധത്തിൽ ഇപ്പോൾ ഒരു പുതിയ warmth ജനിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു.
https://i.postimg.cc/BvxbwJS9/1000297695-wm.jpg
Tent ന് മുന്നിലെ രാവിലെ ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണമായി ജീവനോടെ ഉണർന്നിരുന്നു.
മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ സൂര്യപ്രകാശം പതുക്കെ താഴേക്ക് വീഴുന്നു.
ഹൃതിക്കും വിദ്യയും ready ആയി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ…
അവരെ കാത്ത് ഒരു local guide jeep നരികിൽ നിന്നിരുന്നു.
കറുത്ത തൊപ്പിയും faded green jacket ഉം ധരിച്ചിരുന്ന അയാൾ friendly ആയി ചിരിച്ചു.
“Sir… madam… ready ആണോ?”
അയാൾ jeep ന്റെ door തുറന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
വിദ്യ ഹൃതിക്കിനെ ഒന്ന് നോക്കി.
ഇന്നലത്തെ emotional രാത്രിക്ക് ശേഷമുള്ള ചെറിയ awkwardness ഇപ്പോഴും ഇരുവർക്കുമിടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു…
പക്ഷേ അതിനൊപ്പം ഒരു പുതിയ closeness ഉം.
ഹൃതിക്ക് quietly അവളുടെ shoulder bag എടുത്ത് jeep ന്റെ പിന്നിലേക്ക് വെച്ചു.
ആ ചെറിയ caring gesture പോലും വിദ്യയുടെ ഉള്ളിൽ soft warmth ആയി പടർന്നു.
അവർ jeep ലേക്ക് കയറി.
Engine start ചെയ്തതോടെ forest trail ലേക്ക് യാത്ര തുടങ്ങി.
കുറച്ച് ദൂരം വരെ വഴി ഉണ്ടായിരുന്നു.
ചുറ്റും ഉയർന്ന മരങ്ങൾ.
നനഞ്ഞ മണ്ണിന്റെ മണം.
Bird calls.
മഴ കഴിഞ്ഞ വനത്തിന്റെ fresh silence.
Guide ഇടയ്ക്കിടെ സ്ഥലങ്ങളെപ്പറ്റി പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.
“ഇവിടം കഴിഞ്ഞാൽ jeep പോകില്ല sir…”
അയാൾ പിന്നിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.
“Half distance വരെ മാത്രമേ vehicle പോകൂ.”
ബാക്കി walking trail ആണ്.”
വിദ്യ ഉടനെ excited ആയി.
“അതാണ് നല്ലത്…”
അവൾ ചിരിച്ചു.
“Forest feel കിട്ടും.”
ഹൃതിക്ക് അവളെ നോക്കി ചെറുതായി ചിരിച്ചു.
രാവിലെ സൂര്യപ്രകാശത്തിൽ അവളുടെ മുഖം ഇപ്പോൾ ഇന്നലത്തെ emotional heaviness നിൽ നിന്ന് പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് വരുന്നതുപോലെ തോന്നി.
Jeep പതുക്കെ കൂടുതൽ dense forest ലേക്ക് കയറി…
അവരെ കാത്ത് മറ്റൊരു യാത്ര കൂടി മുന്നിൽ
Jeep ഒടുവിൽ കാട്ടിനകത്തെ അവസാന mud trail ന് അരികിൽ നിർത്തി.
അതിനപ്പുറം…
വഴി പോലും വ്യക്തമായി കാണാത്ത deep forest.
Guide ഇറങ്ങി bag shoulder ലേക്ക് കയറ്റി.
പിന്നെ വളരെ serious ആയി ഇരുവരെയും നോക്കി.
“ഇനി മുതൽ silence maintain ചെയ്യണം…”
അയാൾ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.
“ഇവിടെ animals movement ഉണ്ടാകും.”
“സംസാരിക്കരുത്… phone പോലും silent.”
വിദ്യ instinctively ഹൃതിക്കിന്റെ അടുത്തേക്ക് കുറച്ചുകൂടി ചേർന്നു.
Forest ന്റെ atmosphere തന്നെ വേറെയായിരുന്നു.
മരങ്ങൾ അത്ര ഉയരത്തിൽ നിന്നു…
സൂര്യപ്രകാശം പോലും താഴേക്ക് എത്തുമ്പോൾ പച്ച നിറമായി മാറുന്നു.
നനഞ്ഞ ഇലകളുടെ മണം.
അകലെ കേൾക്കുന്ന અજ്ഞാത പക്ഷികളുടെ ശബ്ദം.
ഇടയ്ക്ക് എവിടെയോ കൊമ്പ് ഒടിയുന്ന ശബ്ദം.
അവർ guide ന്റെ പിന്നാലെ narrow trail ലൂടെ നടന്നു തുടങ്ങി.
ചില ഭാഗങ്ങളിൽ വഴി മുഴുവൻ roots നിറഞ്ഞിരുന്നു.
ചില ഇടങ്ങളിൽ ചെറു streams കടക്കേണ്ടി വന്നു.