“ഇതിലൂടെയാണോ പോകേണ്ടത്…?”
കാരണം അത് proper വഴിയൊന്നും ആയിരുന്നില്ല.
രണ്ടുപേർക്ക് side by side നടക്കാൻ പോലും പറ്റാത്ത narrow path.
ഒരു വശം dense bushes…
മറ്റെ വശം slope.
Torch light ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ വഴി പോലും കാണില്ല.
ഹൃതിക്ക് മുന്നിൽ നടന്നു.
വിദ്യ പിന്നിൽ അവന്റെ backpack പിടിച്ചുകൊണ്ട് carefully നടന്നു.
ഇടയ്ക്ക് branches മാറ്റിക്കൊടുക്കണം…
ചില ഇടങ്ങളിൽ rocks കയറണം…
ഒരിക്കൽ വിദ്യ balance തെറ്റിയപ്പോൾ അവൾ almost അവന്റെ പുറത്ത് വീണു.
“ശ്രദ്ധിച്ച് ആന്റി…”
ഹൃതിക്ക് ചിരിച്ചു.
“ഈ adventure മുഴുവൻ നിന്റെ idea അല്ലേ…”
അവൾ breathless ആയി പറഞ്ഞു.
കുറച്ചുകൂടി മുന്നോട്ട് പോയപ്പോൾ…
അचानक forest തുറന്നുപോയ പോലെ ആയി.
രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ച് നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
“Wow…”
വിദ്യയുടെ വായിൽ നിന്നു അറിയാതെ പുറത്തുവന്നു.
അവരുടെ മുന്നിൽ ഒരു വലിയ open clearing.
Mist മുഴുവൻ നിലത്തോട് ചേർന്ന് ഒഴുകുന്നു.
അകലെ river sound കേൾക്കാം.
പക്ഷേ…
ആ സ്ഥലത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ highlight നടുവിൽ നിന്നിരുന്ന ആ മരം ആയിരുന്നു.
Huge.
അവർ ഇതുവരെ കണ്ടതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും വലിയ വൃക്ഷം.
അതിന്റെ roots മുഴുവൻ നിലത്തുകൂടി പാമ്പുകളെ പോലെ പടർന്നിരുന്നു.
Branches ആകാശം മുഴുവൻ മൂടിയപോലെ.
Torch light മുകളിലേക്ക് എത്തുമ്പോഴും top വ്യക്തമായി കാണാനായില്ല.
വിദ്യ literally speechless ആയി ആ മരം നോക്കി നിന്നു.
“ഇത്…”
അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“…ഒരു സിനിമയിൽ കാണുന്ന സ്ഥലം പോലെ ഉണ്ട്…”
ഹൃതിക്കും അതേ feeling ആയിരുന്നു.
ആ giant tree ന്റെ കീഴിൽ നിന്നപ്പോൾ…
അവർ രണ്ടുപേരും വളരെ ചെറിയവരായി തോന്നി.
കാറ്റ് branches ലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ശബ്ദം പോലും വേറൊരു ലോകത്തിന്റെത് പോലെ.
വിദ്യ പതുക്കെ ഹൃതിക്കിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്ന് നിന്നു.
വിദ്യ താഴെ കിടന്നിരുന്ന ആ banana-shape കായ പതുക്കെ എടുത്തു.
കൈയിൽ ഒന്ന് തൂക്കിനോക്കി.
പിന്നെ വളരെ innocent face ഇട്ട് ഹൃതിക്കിനെ നോക്കി.
ആ കണ്ണുകളിൽ meanwhile പൂർണ്ണമായും teasing മാത്രം.
ഹൃതിക്ക് ഉടനെ ചിരിച്ചു.
“ആന്റി…”
അവൻ suspicious ആയി പറഞ്ഞു.
“ആ look എനിക്ക് അത്ര വിശ്വാസം വരുന്നില്ല.”
വിദ്യ ചുണ്ടുകടിച്ച് ചിരിച്ചു.
“എന്താ…?”
അവൾ കായ കൈയിൽ പതുക്കെ തിരിച്ചു കൊണ്ടു ചോദിച്ചു.
“ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ…”
പക്ഷേ അവളുടെ മുഖഭാവം തന്നെ enough ആയിരുന്നു.
ഹൃതിക്ക് അടുത്തേക്ക് വന്നു.
“പിന്നെ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്…?”
വിദ്യ ആ കായ അവന്റെ മുന്നിലേക്ക് ഉയർത്തി.
https://i.postimg.cc/wTfw7pY2/1000297698-wm.jpg
പിന്നെ നാണം കലർന്ന mischievous smile ഇട്ട് പറഞ്ഞു—
“ഇതൊക്കെ കണ്ടപ്പോൾ…”
അവൾ pause എടുത്തു.
“…എന്തോ ഇന്നലെ രാത്രി ഓർമ്മ വന്നു പോയി.”
ഹൃതിക്ക് literally ചിരി അടക്കാൻ പറ്റിയില്ല.
“ആന്റി…!”
വിദ്യ കൂടുതൽ ചിരിച്ചു.
ആ giant tree ന്റെ കീഴിൽ…
മിന്നാമിനുങ്ങൾ ചുറ്റും പറന്നുകൊണ്ടിരിക്കെ…
അവരുടെ teasing വീണ്ടും പതുക്കെ romantic tension ആയി മാറിത്തുടങ്ങി.
കാറ്റിൽ ഇലകൾ ഇളകി.
River sound ദൂരെയായി ഒഴുകി.
പക്ഷേ ആ നിമിഷം…
വിദ്യ ആ banana-shape കായ കൈയിൽ പിടിച്ച് കുറച്ചുനേരം അവനെ നോക്കി നിന്നു.
പിന്നെ ചിരി അടക്കാൻ പറ്റാതെ തല താഴ്ത്തി.
“എന്താ ഇപ്പോൾ…”
ഹൃതിക്ക് curious ആയി ചോദിച്ചു.
വിദ്യ വീണ്ടും അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
ആ നോട്ടത്തിൽ നാണവും teasing ഉം ഒരുമിച്ച് കലർന്നിരുന്നു.