“ഇല്ല…”
അവൾ വളരെ മൃദുവായി പറഞ്ഞു.
“ഇനി ഞാൻ അങ്ങനെയേ വിളിക്കൂ…”
ആ വാക്കുകൾ പറയുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു possessiveness ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഹൃതിക്ക് ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദമായി അവളെ നോക്കി.
കാരണം ആ ചെറിയ nickname പോലും…
അവരുടെ ബന്ധത്തെ മറ്റൊരു തലത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയിരുന്നു.
“വീണ്ടും വിളിക്ക്…”
അവൻ almost whisper പോലെ പറഞ്ഞു.
വിദ്യ ചുണ്ടുകടിച്ചു ചെറുതായി ചിരിച്ചു.
പിന്നെ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാരി…
https://i.postimg.cc/MGyHrz6W/1000297705-wm.jpg
കണ്ണുകൾ അടച്ച്…
“ഹൃദി…”
ആ ശബ്ദം മഴയുടെ ഇടയിൽ പോലും അവന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് നേരെ ഇറങ്ങി.
ഹൃതിക്ക് അവളെ കൂടുതൽ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
ഭാഗ്യത്തിന്…ക്യാമ്പ് മുഴുവൻ നിശബ്ദമായിരുന്നു.
മഴ ഇപ്പോഴും പുറത്തു പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
പക്ഷേ cottages ലെ lights അധികവും off ആയിരുന്നു.
“Thank god…”
വിദ്യ ശ്വാസം വിട്ടു.
“ആരും കണ്ടില്ല.”
രണ്ടുപേരും വളരെ സൂക്ഷിച്ചാണ് room ലേക്ക് കയറിയത്.
Door അടച്ച നിമിഷം തന്നെ…
ഒരു relief അവരെ മുഴുവൻ മൂടി.
അവരുടെ അവസ്ഥ ഇപ്പോഴും അതേപോലെ തന്നെ.
Mud stains…
Wet clothes…
അഴിഞ്ഞു വീണ മുടി…
കൈകളിലെ scratches…
വിദ്യ mirror നോക്കി ചിരിച്ചു.
“നമ്മളെ കണ്ടാൽ…”
അവൾ തലകുലുക്കി.
“…romantic trip പോയവരെക്കാൾ forest survive ചെയ്ത് വന്നവരെ പോലെ ഉണ്ട്.”
ഹൃതിക്ക് പിന്നിൽ നിന്ന് ചിരിച്ചു.
“Survive ചെയ്തതല്ല…”
അവൻ കളിയായി പറഞ്ഞു.
“…കാട് enjoy ചെയ്ത് വന്നവർ.”
വിദ്യ നാണത്തിൽ towel അവന്റെ മേൽ എറിഞ്ഞു.
കുറച്ചുനേരം കഴിഞ്ഞ് രണ്ടുപേരും കുളിച്ച് fresh ആയി പുറത്തിറങ്ങി.
Dry t-shirt ഉം shorts ഉം ഇട്ടപ്പോൾ മാത്രമാണ് ശരീരത്തിന് വീണ്ടും ജീവൻ വന്നതുപോലെ തോന്നിയത്.
പക്ഷേ അപ്പോഴേക്കും…
വിശപ്പ് ഭയങ്കരമായി തുടങ്ങി.
Dining area closed ആയിരുന്നു.
ആരെങ്കിലും വിളിക്കണമോ എന്ന് അവർ ആലോചിച്ചു.
പിന്നെ ഒരുമിച്ച് തന്നെ തലകുലുക്കി.
“വേണ്ട…”
ആ രാത്രിയുടെ silence ആരാലും disturb ചെയ്യാൻ രണ്ടുപേർക്കും തോന്നിയില്ല.
ഒടുവിൽ bag ല് ഉണ്ടായിരുന്ന biscuit packets എടുത്തു.
Electric kettle ല് വെള്ളം ചൂടാക്കി strong black tea ഉണ്ടാക്കി.
Rain sound കേട്ടുകൊണ്ട്…
Bed ന്റെ അരികിൽ floor ല് ഇരുന്ന്…
അവർ biscuits tea യിൽ മുക്കി കഴിച്ചു.
ആ simple food പോലും ആ രാത്രിയിൽ അവർക്ക് feast പോലെ തോന്നി.
വിദ്യ cup കൈയിൽ പിടിച്ച് ഹൃതിക്കിനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
“ഇത്ര expensive trip ന്റെ climax…”
അവൾ biscuit ഉയർത്തി കാണിച്ചു.
“…parle-gയും കട്ടനും.”
ഹൃതിക്ക് ചിരിച്ചു.
“Best dinner ever…”
പുറത്ത് മഴ തുടർന്നു.
Room ല് warm yellow light മാത്രം.
അവർ പതുക്കെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു…
Childhood memories…
ജോലി…
ഭയങ്ങൾ…
ആഗ്രഹങ്ങൾ…
അങ്ങനെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ…
രണ്ടുപേരും ശരീരത്തേക്കാൾ കൂടുതലായി മനസ്സുകൊണ്ട് പരസ്പരം അടുത്തു…
Trip കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലെത്തിയിട്ടും…
ആ കാടും മഴയും moonlight ഉം ഒന്നും രണ്ടുപേരുടെയും മനസ്സിൽ നിന്ന് മാറിയില്ല.
രണ്ട് മൂന്ന് ദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ടും…
വിദ്യ ഇടയ്ക്കിടെ അറിയാതെ ചിരിച്ചുപോകും.
ചായ ഉണ്ടാക്കുമ്പോൾ…
window യിലൂടെ മഴ നോക്കുമ്പോൾ…
phone കൈയിൽ എടുത്ത് ഹൃതിക്കിന്റെ പേര് കാണുമ്പോൾ…
അവളുടെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും ആ forest night മുഴുവൻ തിരികെ വരും.
ഹൃതിക്കിനും അവസ്ഥ അതേപോലെ തന്നെ.