അദ്ദേഹം അല്പം കൂടെ അടുത്തേക്ക് വന്നിട്ട് ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു:
“സത്യം പറ, അവരൊക്കെ നോക്കുമ്പോൾ നിനക്ക് ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു സുഖം തോന്നാറില്ലേ?”മാളവിക കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് ഒരുകള്ളച്ചിരിയോടെ മേശമേൽ കൈയൂന്നി പറഞ്ഞു:
“ആഹാ, സാറിനും നല്ലപോലെ ശ്രദ്ധയൊക്കെയുണ്ടല്ലോ എന്നെക്കുറിച്ച്! പിന്നെ അവർ നോക്കട്ടേ സാറെ, അതൊക്കെ ഒരു ആവേശമല്ലേ…”
അവളുടെ ആ സംസാരം കേട്ട് വിനോദ് സാർ അല്പം കൂടി അടുത്തു. പെട്ടെന്ന് വിഷയം മാറ്റാൻ എന്നോണം മാളവിക മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ടിഷ്യു പേപ്പർ എടുത്ത് കൈ തുടച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു:സാറിന്റെ ഫയൽ ഒക്കെ റെഡിയാണോ?
നാളെ പ്രിൻസിപ്പൽ വന്ന് എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പം പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ എന്റെ ആശ്വാസം മുഴുവൻ പോകും.””നിന്റെ ആ ഫയൽ വർക്ക് പെർഫെക്റ്റ് ആണെന്ന് എനിക്കറിയാമല്ലോ മാളവിക.
പിന്നെ എന്റെ പണി ഞാൻ എപ്പോഴേ തീർത്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട്,” വിനോദ് സാർ അവളുടെ കയ്യിലേക്ക് തന്റെ കൈചേർത്തുവെച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.മാളവിക ആ സ്പർശനത്തിൽ ചെറുതായൊന്ന് വിറച്ചെങ്കിലും, കണ്ണിറുക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് യാതൊരു ഭയവുമില്ലാതെ അവന്റെ കൈ വിടുവിക്കാതെ ഒപ്പം നിന്നു.അവർ സംസാരിച്ചിരിക്കുന്നതിനിടയിൽ വെയിറ്റർ ഓർഡർ ചെയ്ത ചൂടൻ
ചൈനീസ് വിഭവങ്ങളായ ഡ്രാഗൺ ചിക്കനും ഷെസ്വാൻ ഫ്രൈഡ് റൈസും സ്പൈസി ബീഫ് ചില്ലിയുമായി മേശയിലേക്ക് എത്തി. അവർ വിശപ്പോടെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചുതുടങ്ങി.
കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന മയോണൈസും സോസും തീർന്നുപോയപ്പോൾ, മാളവിക വീണ്ടും കുറച്ചുകൂടി മയോണൈസും സോസും
കൊണ്ടുവരാൻ വെയിറ്ററോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു.
അത്ഭുതമെന്നു പറയട്ടെ, തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം തന്നെ ആ യുവ വെയിറ്റർ പുതിയൊരു സോസും മയോണൈസുമായി മേശയ്ക്കരികിലേക്ക് എത്തി. എന്നാൽ തിടുക്കത്തിൽ അത് വെക്കുന്നതിനിടയിൽ അവന്റെ കൈ ചെറുതായി ഒന്ന് തെന്നി.
സോസിന്റെ പാത്രം പെട്ടെന്ന് ചെരിഞ്ഞ്, അതിലുണ്ടായിരുന്ന ചുവന്ന സോസ് മുഴുവൻ മാളവിക ധരിച്ചിരുന്ന ആ വെള്ള ടോപ്പിന്റെ താഴെ ഭാഗത്തേക്ക് ഒഴുകിയിറങ്ങി.അതുകണ്ട് വിനോദ് സാറിന് പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യം നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
അദ്ദേഹം കസേരയിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റുകൊണ്ട് ആ വെയിറ്ററുടെ നേരെ ഉറക്കെയുറക്കെ ചൂടായി:
“കണ്ണുപൊട്ടനാണോടാ നീ നോക്കിക്കൊണ്ടു നടക്കാൻ?! മര്യാദയ്ക്ക് ഒരു സാധനം കൊണ്ടുവന്നു വെക്കാൻ അറിയത്തില്ലേ? കണ്ടില്ലേ ടീച്ചറുടെ ഡ്രസ്സ് മുഴുവൻ പാടായത്! നിന്റെയൊക്കെ ജോലി പോക്കണോടാ?”
വിനോദ് സാറിന്റെ ആ അലർച്ചയും ദേഷ്യവും കേട്ട് താഴെയുണ്ടായിരുന്ന മാനേജർ ഓടിയോടി മുകളിലെത്തി. അങ്ങേയറ്റം വിനയത്തോടെയും പരിഭ്രാന്തിയോടെയും മാനേജർ കൈകൂപ്പി പറഞ്ഞു:
“സോറി സാർ! ഇവന് പറ്റിയ അബദ്ധമാണ്, ക്ഷമിക്കണം സാർ. ഞങ്ങൾ അതൊക്കെ ക്ലീൻ ചെയ്തു തരാം.”
“ഇവന്റെയൊക്കെ അശ്രദ്ധ കാരണം എത്ര വലിയ പാടാണ് ഡ്രസ്സിൽ വീണത്! ഇവനെയൊക്കെ വെച്ചിരിക്കുന്ന മാനേജറുടെ വിവരക്കേട് പറയണം,” വിനോദ് സാർ ദേഷ്യം അടങ്ങാതെ മാനേജറുടെ നേരെയും കയർത്തു സംസാരിച്ചു.
എന്നാൽ മാളവിക വളരെ ശാന്തമായി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വിനോദ് സാറിന്റെ കയ്യിൽ തൊട്ട് സമാധാനിപ്പിച്ചു. “സാരമില്ല സാർ, അബദ്ധം പറ്റിയതല്ലേ? അതുകണ്ട് ഇത്ര ദേഷ്യപ്പെടാൻ എന്തിരിക്കുന്നു?
അവൻ മനപ്പൂർവ്വം ചെയ്തതൊന്നുമല്ലല്ലോ, വിട്ടേക്കൂ സാർ,”അവൾ പറഞ്ഞു.
മാളവികയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് വിനോദ് സാർ അല്പം ശാന്തനായി ഇരുന്നെങ്കിലും, വെയിറ്റർ വിറച്ചുകൊണ്ട് അവിടെനിന്നും മാറി.
തുടർന്ന്
ടോപ്പിൽ വീണ സോസിന്റെ കറ ഒന്ന് കഴുകി കളയാനായി മാളവിക വാഷ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. അവൾ വെള്ള ടോപ്പാണ് ധരിച്ചിരുന്നത് എന്നതിനാൽ, സോസ് വീണ ഭാഗത്ത് ചുവന്ന കറ നല്ല വ്യക്തമായി തന്നെ പറ്റിപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
ടോപ്പിന്റെ അടിഭാഗം ആയതുകൊണ്ട് വലിയ കുഴപ്പമില്ലെങ്കിലും, ആ ചുവന്ന പാട് നനഞ്ഞപ്പോൾ കുറച്ചുകൂടി തെളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്നു. വാഷ്റൂമിൽ പോയി ആ ഭാഗം വെള്ളം വെച്ച് സാവധാനം കഴുകി വൃത്തിയാക്കിയ ശേഷം അവൾ തിരികെ ടേബിളിലേക്ക് വന്നു.