മാളവിക ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവർക്ക് ഇരിക്കാൻ നിർദ്ദേശം നൽകി ബോർഡിന് മുന്നിലേക്ക് വന്നു.
ഇന്ന് രാവിലെ ധരിച്ച ആ വെള്ള സാരിയും ഡാർക്ക് ബ്ലൂ ബ്ലൗസും മാളവികയുടെ ശരീരത്തോട് വല്ലാതെ ഇണങ്ങി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ക്ലാസ്സിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നതിനിടയിൽ കൈകൾ ഉയർത്തി ബോർഡിൽ എഴുതുമ്പോൾ, അവളുടെ ബ്ലൗസിന്റെ സ്ട്രാപ്പ് ഇടയ്ക്കിടെ തോളിൽ നിന്നും അല്പം വഴുതി പുറത്തേക്ക് കാണാറുണ്ടായിരുന്നു.
മാളവിക ശ്രദ്ധിച്ച് അത് അപ്പോഴപ്പോൾ തന്നെ തള്ളി ശരിയാക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്ന ചില കുട്ടികൾ അതൊക്കെ ഒളിഞ്ഞും പാഞ്ഞും ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് അവൾ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
എങ്കിലും അവളത് വലിയ കാര്യമാക്കാതെ ക്ലാസിലേക്ക് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു.
അതിനിടയിൽ ക്ലാസ്മുറിയുടെ ജനലിലൂടെ പുറത്തുനിന്നും ചെറിയൊരു കാറ്റ് വീശിയടിച്ചു. ആ കാറ്റിൽ അവളുടെ വെള്ള സാരിയുടെ തുമ്പ് ഒരല്പം ഇളകിമാറി, അവളുടെ വെളുത്ത മിനുസമുള്ള വയറും ഇടുപ്പിന്റെ ഭാഗവും കുട്ടികളുടെ മുന്നിൽ വെളിപ്പെട്ടു.
മാളവിക വേഗം
സാരി ശരിയായി ഒതുക്കിപ്പിടിച്ചു.ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞ് മാളവിക നേരെ സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക് തിരികെ വന്നു. അന്നത്തെ ഉച്ചവരെയുള്ള ക്ലാസുകൾ അവിടംകൊണ്ട് കഴിഞ്ഞിരുന്നു; ഇനി ഉച്ചഭക്ഷണത്തിനുള്ള വലിയ ബ്രേക്ക് ആണ്.
സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ മാളവിക എത്തിയപ്പോഴേക്കും മറ്റു ടീച്ചർമാരെല്ലാം അവരവരുടെ ഉച്ചഭക്ഷണ പാത്രങ്ങളുമായി മേശയ്ക്ക് ചുറ്റും കൂടിയിരുന്നു.മറ്റു ടീച്ചർമാരെല്ലാം ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും, മാളവിക തന്റെ സീറ്റിൽ തന്നെ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് സൗമ്യ മിസ് ചോദിച്ചു:”എന്താ മാളവിക ടീച്ചറെ, നീ ചോറൊന്നും കഴിക്കുന്നില്ലേ? ഉണ്ണാൻ എടുക്കാത്തത് എന്താ?”
മാളവിക പതിയെ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു: “അതെയോ, എനിക്ക് ഇപ്പോഴത്ര വലിയ വിശപ്പില്ല സൗമ്യ. രാവിലെ ഞാൻ ചായയും ദോശയും ഒക്കെ കഴിച്ചിട്ടാ ഇറങ്ങിയത്.അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഒന്നും കഴിക്കുന്നില്ല, ആവശ്യമെങ്കിൽ പുറത്തുപോയി എന്തെങ്കിലും ലൈറ്റ് ആയിട്ട് സ്നാക്സ് ഒക്കെ കഴിച്ചോളാം എന്ന് വിചാരിച്ചു.”സൗമ്യ ഉടനെ
തന്റെ കയ്യിലെ പൊതി നീട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “അതൊന്നും വേണ്ട മാളു, ദേ ഞാൻ ചോറ് കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ടല്ലോ. നമുക്ക് ഇത് രണ്ടാൾക്കും കൂടെ ഷെയർ ചെയ്ത് കഴിക്കാം, നീ വാ.”
“ഏയ്, അതൊന്നും കുഴപ്പമില്ല സൗമ്യ, നീ കഴിക്ക്. എനിക്ക് ശരിക്കും വിശപ്പില്ല. ഞാൻ വേണമെങ്കിൽ പുറത്തുനിന്ന് എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചോളാം,” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മാളവിക തന്റെ സീറ്റിൽ ഇരുന്ന ഫോണും വാനിറ്റി പൗച്ചും എടുത്തു ഹാൻഡ്ബാഗിലിട്ടു.
എന്നിട്ട് സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
സ്കൂളിന് തൊട്ടടുത്തുള്ള ചെറിയൊരു ബേക്കറിയിലേക്കാണ് അവൾ നടന്നുകയറിയത്. അവിടെയെത്തി അവൾ ഒരു സോഡാ ലൈമും ഒരു മീറ്റ്റോളും ഓർഡർ ചെയ്ത് ഒരു കസേരയിലിരുന്നു.അതേസമയം, സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന വിനോദ്
സാർ ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോൾ മാളവിക അവിടെ ഇല്ലാത്തത് ശ്രദ്ധിച്ചു.
അവൾ എവിടേക്ക് പോയി എന്ന് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം തന്റെ ഫോണെടുത്ത് മാളവികയുടെ വാട്സാപ്പിലേക്ക് ഒരു മെസ്സേജ് അയച്ചു:
“മാളു, നീ എവിടെയാണ്? ചോറൊന്നും കഴിക്കാതെ എങ്ങോട്ടാ ഇറങ്ങിപ്പോയത്?”
ഫോണിൽ നോട്ടിഫിക്കേഷൻ വന്നത് കണ്ട മാളവിക ഉടനെ അതിന് റിപ്ലൈ കൊടുത്തു:
“ഞാൻ ചോറ് കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല… അല്ല, കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു, പക്ഷേ എനിക്ക് രാവിലെ ചായ കുടിച്ചതു കാരണം വലിയ വിശപ്പില്ല. അതുകൊണ്ട് ലൈറ്റ് ആയിട്ട് എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാം എന്ന് കരുതി ഞാൻ തൊട്ടടുത്തുള്ള ബേക്കറിയിലേക്ക് വന്നതാ.”
അത് കണ്ടയുടൻ വിനോദ് സാർ തിരികെ മെസ്സേജ് അയച്ചു:
“ഓക്കെ… ഞാൻ ചോറ് കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു, നീ വന്നിരുന്നെങ്കിൽ നമുക്ക് അത് ഷെയർ ചെയ്ത് കഴിക്കാമായിരുന്നല്ലോ. പിന്നെ എന്തിനാ വെറുതെ പണം കളഞ്ഞ് പുറത്തുപോയത്?”