“ഗോകുൽ, ഞാൻ നിന്നോട് ഒരു സഹായം ചോദിക്കുകയാണ്! നിനക്ക് എനിക്ക് വേണ്ടി അത് ചെയ്തു തരാമോ?”
അവളുടെ ആ ചോദ്യം ഗോകുലിനെ ചിന്തകളിൽ നിന്നുണർത്തി. “എന്താ മാഡം? പറഞ്ഞോളൂ… എന്നെക്കൊണ്ട് കഴിയുന്നതാണെങ്കിൽ തീർച്ചയായും ചെയ്യാം.”
അനുപമ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു: “എനിക്ക് നിന്റെ രക്തത്തിൽ ഒരു കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കണം!”
ഗോകുൽ ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി. താൻ കേട്ടത് സത്യമാണോ എന്ന മട്ടിൽ അവൻ അവളെ നോക്കി.
“അതെ ഗോകുൽ… എനിക്ക് നിന്റെ കുഞ്ഞിന് ജന്മം നൽകണം. അയാളോടുള്ള പ്രതികാരം! നിനക്കറിയാമോ, അയാൾക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉണ്ടാവില്ല. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഏറെയായിട്ടും കുട്ടികളുണ്ടാവാത്തത് കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ഒരു ഡോക്ടറെ കണ്ടിരുന്നു. അരവിന്ദിന് ഒരിക്കലും അച്ഛനാകാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അയാൾ വിധിയെഴുതി. പക്ഷേ ഡോക്ടറുടെ കാലുപിടിച്ച് ഞാൻ അത് രഹസ്യമാക്കി വെപ്പിച്ചു. അങ്ങനെയൊരു കാര്യം അറിയിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സ് വിഷമിപ്പിക്കാൻ എനിക്ക് താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല!! അത്രത്തോളം ഞാൻ അയാളെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. എന്നിട്ടും എനിക്ക് തിരിച്ചു കിട്ടിയത് ഇതൊക്കെയാണ്. പിന്നെ ഞാൻ മാത്രമെന്തിന് അയാളോട് ആത്മാർത്ഥമായി നിൽക്കണം??”
അനുപമയുടെ ചോദ്യത്തിന് ഗോകുലിന് മറുപടിയുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അവൾ ദീർഘമായി ഒന്ന് ശ്വാസം വിട്ടു. “മഹേഷിനെപ്പോലൊരുത്തന് ശരീരം കൊടുക്കാൻ ഇറങ്ങിയത് പൂർണ്ണമനസ്സോടെയല്ല. അവൻ പ്രേമം നടിക്കുന്നത് വെറും നേരമ്പോക്കിനാണെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു. പക്ഷേ അവൻ സിംഗിൾ ആണെന്ന് പറഞ്ഞിടത്താണ് എനിക്ക് തെറ്റിയത്. അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒരു പെണ്ണിനെ ചതിക്കാൻ നിന്നാൽ ഞാനും ആ ഗീതയും തമ്മിൽ എന്ത് വ്യത്യാസം? പക്ഷേ ഇന്നലെ അങ്ങനെയൊക്കെ സംഭവിച്ചെങ്കിലും എന്റെ തീരുമാനം മാറ്റിയിട്ടില്ല. അതൊരു തരം വാശിയാണ്. അരവിന്ദിനോടുള്ള വാശി.”
അവൾ ഗോകുലിന്റെ കൈ രണ്ടും തന്റെ കൈക്കുള്ളിൽ ആക്കി അവന്റെ കണ്ണിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി.
അവൾ ഗോകുലിന്റെ രണ്ട് കൈകളും തന്റെ കൈയ്ക്കുള്ളിലാക്കി. “നീ പറഞ്ഞല്ലോ, അധ്വാനിക്കാത്ത പണം നിനക്ക് വേണ്ടെന്ന്. എങ്കിൽ ഞാൻ നിന്റെ നാല് രാത്രികളാണ് ചോദിക്കുന്നത്. എനിക്ക് വേണ്ടി കൊല്ലാൻ പോലും മടിക്കാത്ത നിനക്ക് എന്നെ ഇതിലൊന്ന് സഹായിച്ചൂടെ? നിന്റെ അനിയത്തിയുടെ ഫീസിനുള്ള കാശ് നമുക്ക് കൊടുക്കാം…”
“ഒരു വിത്തുകാളയുടെ വില, അല്ലേ…” അവന്റെ നേർത്ത ചിരിയിൽ ആരോടെന്നില്ലാത്ത പുച്ഛമുണ്ടായിരുന്നു.
“ ഛെ… ഞാൻ അങ്ങനെയൊന്നും ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ല ഗോകുൽ. പറഞ്ഞല്ലോ… നീ സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിലും മറ്റാരിൽ നിന്നെങ്കിലും ഞാൻ ഗർഭിണിയാകും… ഈ മാസത്തൈ ഓവുലേഷൻ ഡേറ്റിൽ നടന്നില്ലെങ്കിൽ അടുത്ത മാസം… അല്ലെങ്കിൽ അതിനടുത്ത മാസം..”
“ഞാനിത് അനുവദിക്കുമെന്ന് മാഡത്തിന് തോന്നുന്നുണ്ടോ? മാഡത്തെ നോക്കാൻ സാർ എന്നെയാണ് ഏൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇപ്പോൾ തന്നെ ഇക്കാര്യം ഞാൻ സാറിനെ അറിയിച്ചാലോ?”
“പറയുന്നവനായിരുന്നെങ്കിൽ നീയത് ഇന്നലെത്തന്നെ പറഞ്ഞേനെ. സത്യത്തിൽ ഞാനത് പ്രതീക്ഷിച്ചാണ് ഇരുന്നത്. പക്ഷേ നിനക്ക് ഇപ്പോൾ അരവിന്ദിനേക്കാൾ കൂടുതൽ വിധേയത്വം എന്നോടാണ്. അല്ലേ? ചങ്കത്ത് കൈ വെച്ച് പറ, അല്ലെന്ന്…” കുറേക്കൂടി ചേർന്നുനിന്നാണ് അവളത് ചോദിച്ചത്. ആ കരിനീല കണ്ണുകളെ നേരിടാൻ വയ്യാതെ ഗോകുൽ കൈ വിടുവിച്ചു.
“മാഡം വല്ലാതെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചതാ. ഞാൻ കാരണം സാറിന്റെ കുടുംബം തകരണ്ടല്ലോന്ന് കരുതിയാണ് മിണ്ടാതിരുന്നത്.”
“ആയിക്കോട്ടെ, അത് നിന്റെ നല്ല മനസ്സ്. പക്ഷേ ഇന്നും ഇന്നലെയുമൊക്കെ നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് മനസ്സിലായി, ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ കാണാതെ പോകുന്ന കുറെ കാര്യങ്ങളുണ്ടെന്ന്. ഞാൻ നിന്നെത്തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുകയായിരുന്നു. പതിനായിരം രൂപയ്ക്ക് വേണ്ടി നീ കഷ്ടപ്പെടുമ്പോഴും, പേന വിൽക്കാൻ വന്ന ആ പയ്യന് നിന്റെ ഒരു ദിവസത്തെ ശമ്പളം എടുത്തുകൊടുത്ത നന്മ…”