അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ പഴയ ആ ബഹുമാനമില്ല…
പകരം ഒരു വേട്ടക്കാരന്റെ ക്രൂരമായ ആസക്തി മാത്രം.!!
അയാൾ കാറിന്റെ ചില്ലിൽ പതുക്കെ കൊട്ടി.
ആ ശബ്ദം നതാഷയുടെ കാതുകളിൽ ഒരു ഇടിമുഴക്കം പോലെ തോന്നി.
വക്കച്ചൻ: (പുറത്തുനിന്ന് പരുക്കൻ സ്വരത്തിൽ)
“ഗ്ലാസ് താഴ്ത്തൂ ഡോക്ടറേ…
പുറത്ത് വല്ലാത്ത തണുപ്പാണ്. അകത്തെ ആ ചൂടിൽ നമുക്ക് കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാനുണ്ട്.”
നതാഷ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ വിൻഡോ ഗ്ലാസ് അല്പം താഴ്ത്തി. അവളുടെ ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വന്നില്ല.
വക്കച്ചൻ: “എന്താ ഡോക്ടറേ… എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ഒരു അത്ഭുതം?ഏഹ്ഹ്….
പാവം സെക്യൂരിറ്റി വക്കച്ചൻ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുമെന്ന് കരുതിയില്ല അല്ലേ?!!
പക്ഷേ ഡോക്ടർ ആ പാതിരാത്രി ആ ചെറുപ്പക്കാരനോടൊപ്പം ഇടവഴിയിൽ കാറിന് വെളിയിൽ കാണിച്ച അഭ്യാസങ്ങൾ നേരിട്ട് കണ്ടപ്പോൾ ഈ പാവത്തിനും തോന്നി ഒന്ന് പരീക്ഷിക്കണമെന്ന്…
പേടിക്കണ്ട..ആ വീഡിയോ ഇപ്പോൾ എന്റെ കയ്യിൽ സുരക്ഷിതമാണ്…”
നതാഷയുടെ ലോകം തകരുകയായിരുന്നു.
താൻ എന്നും കാണുന്ന താൻ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന ഒരാൾ തന്റെ ജീവിതത്തിലേക്കു ഇത്രയും വലിയ പണിയുമായി വരുമെന്ന് അവൾ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയില്ല.
അയാളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ നോട്ടം അവളുടെ സാറ്റിൻ സാരിക്കുള്ളിലെ ശരീരത്തെ പിച്ചിചീന്തുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.
വക്കച്ചൻ: “എന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങിവാ ഡോക്ടറേ… നമുക്ക് ആ പഴയ വീഡിയോയുടെ ബാക്കി ഭാഗം ഇന്ന് ഇവിടെ വെച്ച് ഷൂട്ട് ചെയ്യാം. വന്നില്ലെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ തന്നെ ഇത് മാത്യു സാറിന് പോകും.”
കാറിനുള്ളിൽ നതാഷയുടെ കാലുകൾ വിറച്ചു. ഒരു വശത്ത് സാമിനെപ്പോലെയുള്ള ഒരു യുവത്വം തുളുമ്പുന്ന വേട്ടക്കാരൻ….
മറുവശത്ത് വക്കച്ചനെപ്പോലെയുള്ള ഒരു വികൃതമായ മനസ്സിന് ഉടമ. താൻ ആകെ ചതിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് അവൾ ഭീതിയോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
വക്കച്ചൻ കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്ന് മുൻസീറ്റിലേക്ക് അതിക്രമിച്ചു കയറി.
നതാഷ ഭയന്ന് വിറച്ച് ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലേക്ക് ഒതുങ്ങിയിരുന്നു.
ആ പരിമിതമായ സ്ഥലത്ത് വക്കച്ചന്റെ സാന്നിധ്യം അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ശ്വാസംമുട്ടലുണ്ടാക്കി.
അയാളിൽ നിന്നുള്ള വിയർപ്പിന്റെയും പുകയിലയുടെയും മണം അവളുടെ ഓക്കാനം വരുത്തി.
നതാഷ: (വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ, കൈകൂപ്പിക്കൊണ്ട്) “വക്കച്ചൻ ചേട്ടാ… പ്ലീസ്…
നമുക്ക് ഇവിടെയിരുന്ന് സംസാരിക്കാം…
ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുകയാണ്…
ആ വീഡിയോ എനിക്ക് വേണം. അത് മറ്റാരും കാണരുത്. നിങ്ങൾക്ക് പണമാണല്ലോ വേണ്ടത്?
എത്ര വേണമെങ്കിലും ഞാൻ തരാം. എന്റെ സേവിങ്സ് എല്ലാം തരാം… പ്ലീസ് അത് ഡിലീറ്റ് ചെയ്യൂ.”
വക്കച്ചൻ കാറിനകത്തു മുൻസീറ്റിലേക്ക് ആഞ്ഞു ചാരിയിരുന്ന് ഒരു വന്യമായ ചിരി ചിരിച്ചു.
അയാളുടെ കണ്ണുകൾ നതാഷയുടെ സാറ്റിൻ സാരിക്കുള്ളിലെ ഉടലിനെ ആർത്തിയോടെ ഉഴിഞ്ഞു നോക്കുകയായിരുന്നു.
അവളുടെ വെളുത്ത തുടുത്ത കൈകളിലെ വിരലുകൾ വിറക്കുന്നത് അയാൾ ആവേശത്തോടെ നോക്കി ഇരുന്നു..
വക്കച്ചൻ: “പണമോ?!!!
ഡോക്ടർ വലിയ പണക്കാരിയാണെന്ന് എനിക്കറിയാം.
പക്ഷേ പണം കൊണ്ട് എല്ലാം തീരില്ലല്ലോ…!!
എന്നാലും ഒന്ന് ചോദിക്കട്ടെ, എത്ര പണം വേണമെങ്കിലും തരുമോ ഡോക്ടറേ?
ഒരു കോടി രൂപ വേണം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഡോക്ടർ അത് തരുമോ?!!”
അയാൾ അത് പറഞ്ഞിട്ട് നതാഷയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
നതാഷ സ്തംഭിച്ചു പോയി. ഒരു കോടി രൂപ!
അത്രയും വലിയൊരു തുക താൻ എങ്ങനെ സംഘടിപ്പിക്കും?!!
അവൾ ആകെ തകർന്നുപോയി.
പക്ഷേ വക്കച്ചന്റെ ചിരിക്ക് പിന്നിൽ മറ്റൊരു ലക്ഷ്യമുണ്ടായിരുന്നു.
വക്കച്ചൻ: “പേടിക്കണ്ട ഡോക്ടറേ… എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ കോടികളൊന്നും വേണ്ട.
അതിനേക്കാൾ വിലപിടിപ്പുള്ള ചിലത് ഡോക്ടറുടെ കയ്യിലുണ്ട്.
രാത്രി റേഡിയോയിൽ വന്നിരുന്ന് ‘സ്നേഹം വായു പോലെയാണ്’ എന്നൊക്കെ തള്ളുന്ന ഈ ശരീരം…!!
അത് എന്ന് കാണാൻ തുടങ്ങിയോ അന്ന് എന്റെ നിയന്ത്രണം പോയതാ…ഒരവസരം കിട്ടാൻ നോക്കിയിരിക്കുവായിരുന്നു ഞാൻ..
എന്തായാലും ആ മറ്റവനും ഡോക്ടറും കൂടി വഴിയിൽ വച്ചു കാണിച്ചതിന്റെ ബാക്കി എനിക്ക് കിട്ടണം.