അവളുടെ വലിയ കണ്ണുകൾ കാട്ടിൽ സിംഹത്തിന് മുന്നിൽ കുടുങ്ങിയ പേടമാൻ മിഴികൾ പോലെ അയാൾക്ക് തോന്നി..
“ശരി… നമുക്ക് പതുക്കെ തുടങ്ങാം. ഡോക്ടർക്ക് സാരി അഴിക്കാൻ മടി അല്ലെ… വേണ്ട… പോട്ടെ…ഡോക്ടർ ആ സാരിയിൽ തന്നെ കുറച്ചു ഡാൻസ് സ്റ്റെപ്പുകൾ ഇട്ടേ… എനിക്ക് അത് കാണണം…ഡോക്ടറുടെ ഡാൻസ്…”
നതാഷ അമ്പരന്നുപോയി. തന്നെ ഉപദ്രവിക്കുമെന്നോ ഭോഗിക്കുമെന്നോ കരുതിയ അവൾക്ക് മുന്നിൽ അയാൾ ഗ്ലാസിൽ മദ്യം ഒഴിച്ച് കൊണ്ട് ഒരു പുതിയ വികൃത നാടകം തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.
നതാഷ: (നെഞ്ചുപൊട്ടി) “വക്കച്ചൻ ചേട്ടാ… പ്ലീസ്… എന്നെക്കൊണ്ട് ഇതൊന്നും ചെയ്യിക്കരുത്. ഞാൻ… ഞാൻ ഡാൻസ് ഒന്നും ചെയ്യില്ല…”
വക്കച്ചൻ: (ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ട്) “ചെയ്യെടി! വീഡിയോ നിന്റെ കെട്ടിയോന് അയച്ചു കൊടുക്കണോ? നീ ഇന്ന് ഈ വക്കച്ചനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചേ പറ്റൂ.”
അയാൾ തന്റെ പഴയ ഫോണിൽ ഒരു വന്യമായ താളത്തിലുള്ള ഹിന്ദി പാട്ട് ഉറക്കെ വെച്ചു.
ആ പാട്ടിന്റെ താളം ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയെ ഭീതിപ്പെടുത്തുന്നതായിരുന്നു. അയാൾ മുണ്ട് മടക്കിക്കുത്തി കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു താളം പിടിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വക്കച്ചൻ: “ആ സാരി ഒന്ന് ഒതുക്കി പിടിച്ചു ആ പാട്ടിനൊപ്പം ചുവടുവെക്ക് ഡോക്ടറേ…ഇൻസ്റ്റാ ഗ്രാമത്തിൽ റീൽസ് ഒന്നും ഇടാറില്ലേ ഡോക്ടർ… ഈ ശരീരം വച്ചു ഒരു റീൽ പെടച്ചാൽ മില്യൺ വ്യൂസ് ഉറപ്പാ…
ഹഹ.ഹഹഹ…..ഹഹഹ…
നിന്റെ ആ വടിവൊത്ത ശരീരം ആടുമ്പോൾ ഈ വീഡിയോ കാണുന്ന സുഖം ഒന്ന് വേറെ തന്നെയായിരിക്കും.”
നതാഷ നിസ്സഹായയായി കണ്ണുകളടച്ചു.
തന്റെ അഭിമാനം ഓരോ നിമിഷവും ലേലം വിളിക്കപ്പെടുകയാണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ആ പാട്ടിന്റെ താളത്തിനൊപ്പം വിറയ്ക്കുന്ന കാലുകളോടെ അവൾ പതുക്കെ ചലിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
വക്കച്ചൻ ആസ്വദിച്ചു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ ഫോണിൽ ആ ദൃശ്യങ്ങൾ പകർത്താൻ തുടങ്ങി.
അതേസമയം നഗരത്തിന്റെ വിജനമായ റോഡുകളിലൂടെ സാമിന്റെ ബൈക്ക് ഒരു തീപിടിച്ച അമ്പ് പോലെ ആ റേഡിയോ സ്റ്റേഷൻ ലക്ഷ്യമാക്കി കുതിക്കുകയായിരുന്നു.
മുറിയിൽ വക്കച്ചന്റെ ഫോണിൽ നിന്ന്
“ചോലി കേ പീച്ചേ ക്യാ ഹേ…”
എന്ന ഗാനം വന്യമായ ശബ്ദത്തിൽ വീണ്ടും മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
നതാഷ തന്റെ അഭിമാനം പണയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് കണ്ണുനീരോടെ ആ താളത്തിനൊപ്പം കാലുകൾ കൊണ്ട് ചുവടുവെക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
അവളുടെ അലക്ഷ്യമായ ചുവടുകളിൽ പോലും ആ സാറ്റിൻ സാരി അവളുടെ ശരീരവടിവുകളെ എടുത്തു കാണിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവളുടെ അരക്കെട്ടിന്റെ ചലനങ്ങളും ആ ചെറിയ ചലനത്തിലും കുലുങ്ങുന്ന വലിയ മുലകളും വിറയ്ക്കുന്ന ഉടലും ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ വക്കച്ചന്റെ കണ്ണുകളിൽ കാമത്തിന്റെ ഭ്രാന്ത് നിറച്ചു.
വക്കച്ചൻ തന്റെ ഷർട്ട് അഴിച്ചുമാറ്റി ആ കട്ടിലിൽ ചെരിഞ്ഞു കൈ കുത്തി കിടന്നുകൊണ്ട് തന്റെ വികൃതമായ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് അവളെ ആപാദചൂഡം ഉഴിഞ്ഞു നോക്കി.
വക്കച്ചൻ: “കൊള്ളാം ഡോക്ടറേ… കൊള്ളാം!
പക്ഷേ ആ സാരിയുടെ ഞൊറികൾ ആ ഭംഗി മറയ്ക്കുകയാണ്. അത് അങ്ങ് അഴിച്ചു മാറ്റിയേക്ക്…..അതാ രസം…
എനിക്ക് നിന്റെ ആ വിരിഞ്ഞ വയറും മനോഹരമായ തുടകളും ആ ബ്ലൗസ്സിൽ കുടുങ്ങി കിടക്കുന്ന വലിയ മുലകളെയും നേരിട്ട് കാണണം…
മടിക്കേണ്ട… ഇവിടെ നമ്മൾ രണ്ടുപേരല്ലാതെ വേറെ ആരുമില്ല!”
നതാഷ: (കൈകൂപ്പി കരഞ്ഞുകൊണ്ട്) “വക്കച്ചൻ ചേട്ടാ….. പ്ലീസ്… ഇനി എന്നെക്കൊണ്ട് വയ്യ… ഞാൻ ചെയ്തോളാം… പക്ഷേ ഇതൊന്നും… പ്ലീസ്!”
വക്കച്ചൻ: (അലറിക്കൊണ്ട്) “അഴിക്കെടി! നിന്റെ ആ ജാഡയൊക്കെ പുറത്ത്. ഇവിടെ നീ വെറുമൊരു പെണ്ണാണ്. അഴിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ ഞാൻ ആ വീഡിയോ ഗ്രൂപ്പുകളിലേക്ക് ഇടും.”
നതാഷയുടെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ സാരിയുടെ ഞൊറികളിലേക്ക് നീങ്ങി.
ഓരോ ഞൊറിയും അഴിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിലെ ജീവനും അഴിഞ്ഞു പോകുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.
സാരി പതുക്കെ താഴേക്ക് വീണപ്പോൾ സാറ്റിൻ തുണിക്കടിയിലെ അവളുടെ വെളുത്ത ഉടൽ കൂടുതൽ വെളിപ്പെട്ടു..