അന്നേരമാണെൻ്റമലേ…. അവൾ എന്നോട് പറയുന്നത്…..
എന്ത്…. എന്താ ഏട്ടാ മീനുക്കുട്ടി പറഞ്ഞത്????
ആകാംക്ഷാഭരിതനായ് ഞാൻ ചോദിച്ചു…..
ഹോ!!! എന്താ ആവേശമെന്ന് നോക്കിക്കേ എൻ്റെ ചെക്കന്…..
ഹാ…. ഇങ്ങള് വെറുതേ എടങ്ങേറാക്കാതെ കാര്യം പറയെൻ്റേട്ടാ……
പറയാം… പറയാം….. നീ ഒന്ന് സമാധാനപ്പെട്….
മ്മ്… പറയൂ….
മോനേ …. അവൾ എന്നോട് പറയുവാ…..
“അതേ ഈ KSRTC ബസ്സിൽ കണ്ടക്ടർക്ക് മാത്രമേ ടിക്കറ്റ് എടുക്കാതെ യാത്ര ചെയ്യാൻ പറ്റുവുള്ളോ???”….. കണ്ടക്ടറുടെ ഭാര്യയ്ക്ക് യാത്ര സൗജന്യമൊന്നുമില്ലേ????
മീനു പറഞ്ഞത് കേട്ടിട്ട് ഒന്നും തന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ലെന്നതാണ് സത്യം…..
ഇവളിതെന്താ പറയുന്നതെന്നാലോചിച്ച് മീനുക്കുട്ടിയുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ ഞാൻ നോക്കി നിന്നുപോയ്….
ഒരു നിമിഷം ഞാൻ സ്വബോധത്തിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി അവളോട് ചോദിച്ചു…..
എന്താ…. എന്താ മീനു പറഞ്ഞത് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല????
ഞാൻ പറഞ്ഞത് മനസ്സിലായില്ലാ..??? “അതേ കണ്ടക്ടറുടെ ഭാര്യയ്ക്ക് യാത്ര സൗജന്യമാണേൽ ഞാൻ ടിക്കറ്റ് ചാർജ് തരില്ല ” ….
ഇനി അങ്ങനെ അല്ലെങ്കിൽ “എനിക്ക് തന്ന ടിക്കറ്റിൻ്റെ പൈസ പ്രദീപേട്ടൻ കൊടുക്കേണ്ടി വരും ” …. “ഇന്ന് മുതൽ ജീവിതാവസാനം വരെ “…..
എൻ്റെ മുഖത്തേക്കൊന്ന് നോക്കിയശേഷം നാണത്തോടെയാണ് മീനുക്കുട്ടി അതെന്നോട് പറഞ്ഞത് …..
ഹൊ!!! അന്നേരം മീനുക്കുട്ടിയുടെ മുഖത്ത് ഞാൻ കണ്ടൊരു “ഭാവമുണ്ട്” ഇന്നും എൻ്റെ മനസ്സിൽ നിന്നുമത് മാഞ്ഞിട്ടില്ല…..
അവൾ സമ്മദമാണെന്ന് പറഞ്ഞയാ നിമിഷം
“ഭൂമി തന്നെ കീഴടക്കിയ സന്തോഷമായിരുന്നെനിക്ക് ” ….
ബസ്സിൽ യാത്രക്കാരില്ലായിരുന്നേൽ ഞാനവിടെ നിന്ന് തുള്ളിച്ചാടിയേനേ….. അത്രയേറെ സന്തോഷമായിരുന്നെനിക്ക്…..
പിന്നെ വീട്ടുകാരുമായ് സംസാരിച്ച് അതേ വർഷം തന്നെ മീനുക്കുട്ടിയെ എൻ്റെ ജീവിത സഖിയായ് കൂടെ കൂട്ടി……..
RPK 143 നമ്പർ ബസ്സ് എനിക്കൊരിക്കലും മറക്കുവാൽ സാധിക്കില്ല അവനെ….. മീനുക്കുട്ടിയെ എനിക്ക് സമ്മാനിച്ച എൻ്റെ പ്രീയപ്പെട്ട ബസ്………..
കള്ളക്കാമുക ടിക്കറ്റിലൂടെ ഒരു ജീവിതം തന്നെ ഒപ്പിച്ചെടുത്തുകളഞ്ഞല്ലേ!!!………
എൻ്റയേട്ട നിങ്ങൾ ……. നിങ്ങൾ ഒരു സംഭവമാണ്…..
മ്മ്….. മതി മതി പൊക്കിയത്….. ഇതുപോലെ സെൻ്റ് മേരീസിൽ നിന്നും അമലൂട്ടനും കിട്ടും നല്ലൊരു പെൺകുട്ടിയെ വഴക്കടിക്കാനും സ്നേഹിക്കാനും…….
എനിക്ക് നല്ല ഉറപ്പുണ്ടതിൽ…..
എന്തോ ….പ്രദീപേട്ടനോട് ഇപ്പോൾ എനിക്ക് തർക്കിക്കാനൊന്നും തോന്നുന്നില്ല…..
പ്രണയമാണോ എന്തെന്നറിയില്ല എൻ്റെ മനസ്സിലും എന്തൊക്കെയോ മൊട്ടിട്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു…….
അമലേ….. ഹലോ….. എന്താ നീ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ?????
ഏയ് ഒന്നുമില്ല ഏട്ടാ….. ഞാൻ വെറുതേ…..
മ്മ്….. എന്നാൽ ശരിയെടാ എനിക്ക് ഡ്യൂട്ടിയിൽ കയറാൻ സമയമായ് ഞാൻ പിന്നെ വിളിക്കാം……
ശരിയേട്ടാ…. ഫോൺവെച്ച് ഞാൻ ഡിസ്പ്ലെയിൽ നോക്കുമ്പോൾ സമയം 6.30 കഴിഞ്ഞിരുന്നു…..
ദൈവമേ…..പ്രദീപേട്ടൻ്റെ പ്രണയകഥ കേട്ടിരുന്ന് സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല…..
വേഗം തന്നെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു അനുഅമ്മ വിളക്ക് തെളിക്കുകയായിരുന്നവിടെ അമ്മയോടൊപ്പം സംസാരിച്ചിരുന്നു ഭക്ഷണവും കഴിച്ച് ഞാനുറങ്ങി…….
പിറ്റേ ദിവസം പതിവിലും നേരത്തേ എഴുന്നേറ്റ് റെഡിയായ് കോളേജിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു നടന്ന് നടന്ന് രണ്ട് വീടിനപ്പുറത്തെത്തിയപ്പോൾ വലത് വശത്തായ് കാണുന്ന ഗേറ്റിനടുത്ത് നിന്നും “ചേത്താ “…. ചേത്താന്നൊരു വിളികേട്ടു…… നോക്കുമ്പോൾ നല്ല ക്യൂട്ടായ 3 വയസ്സ് പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ഒരാൺകുട്ടി…..
ഒരു നിമിഷം ഞാനവനെത്തന്നെ നോക്കി നിന്നുപോയ്….
ഗേറ്റിനു വെളിയിലേയ്ക്ക് കൈകളിട്ട് എന്നെ വിളിക്കുകയാണവൻ….
അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ആ വീടിൻ്റെ ഉമ്മറത്ത് നിന്നും സുന്ദരമായ രണ്ട് മിഴികൾ എന്നിൽ തന്നെ പതിയുന്നത് കണ്ടു……
അതെൻ്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടതും
അധികനേരം അവിടെ നിൽക്കാതെ ഞാൻ വേഗം തന്നെ കോളേജിലേക്ക് വിട്ടു…..
ഗേറ്റിന് വാതിൽക്കലെത്തിയതും അമലേന്നൊരു വിളികേട്ട് ഞാൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കി ……
ആഹാ! മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു നമ്മുടെ ശ്രീനാദേട്ടൻ………