നിജു….. പെണങ്ങിയോ നീ????
പെണങ്ങാനോ……. പെണങ്ങാൻ ഞാനെന്താ നിൻ്റെ ഭാര്യയാണോ???? ഒന്ന് പോയേടാ……..
എന്നാലും മഹേഷേട്ടനെ സമ്മധിക്കണമല്ലേടാ….. സൗമ്യ തേച്ചിട്ടും പിടിച്ചു നിന്നില്ലെ…..
നിജുവിനെ ഒന്ന് തണുപ്പിക്കുന്നതിനായ് ഞാൻ പറഞ്ഞു…..
അതിനവൾ പോയെങ്കിലെന്താടാ…..
” കമ്മലിട്ടവൾ പോയപ്പോൾ കടുക്കനിട്ടവളെ ” പുള്ളിക്ക് കിട്ടിയില്ലെ…. അതാണ് മോനെ ജീവിതം…… അല്ലാതെ പുള്ളി പരീക്കുട്ടിയെപ്പോലെ കടപ്പുറത്തൂടെ പാടി പാടി നടന്നില്ലല്ലോ????…………
എടാ അതിന് ഇടുക്കിയിലെവിടാടാ കടല്????? അവിടെ തേയിലത്തോട്ടവും പെരിയാറും മലഞ്ചരിവുകളുമൊക്കെയാ ഉള്ളത്…..
ആ എങ്കിൽ തേയിലത്തോട്ടത്തിലൂടെ പുള്ളി പാടി പാടി നടന്നില്ലല്ലോ????……..
എന്തായാലും മഹേഷേട്ടനിപ്പോൾ നല്ല ഹാപ്പിയാണ്….. അതല്ലേടാ എല്ലാരും ആഗ്രഹിക്കുന്നത്……
അത് ശരിയാണ്…
എടാ നമുക്കെങ്കിൽ പിരിഞ്ഞാലോ……. സമയമിപ്പോൾ ഒരുപാടായ്
നാളെ കാണാം…..
ok da….
തിരികെ കൊയിലാണ്ടിയിലെത്തി ഞാൻ പതിയെ വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുവാൻ തുടങ്ങി……
വരുന്ന വഴി രാവിലെ കണ്ടയാ 3 വയസ്സുകാരൻ്റെ വീട്ടുമുറ്റത്തേക്ക് ഒരു നിമിഷമെൻ്റെ ശ്രദ്ധപോയ് ആരെയും അവിടെ കാണാനില്ല……..
ഒരുനിമിഷം മുഖമുയർത്തി വീടിന് മുകളിലെ ബാൽക്കണിയിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ എന്നെത്തന്നെ ശ്രദ്ധിച്ച് വശ്യമായൊരു ചിരിയോട്കൂടി നിൽക്കുന്നയാ മുഖമാണ് എൻ്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുന്നത്………..
ഇവരിതെന്താ മനുഷ്യരെ കണ്ടിട്ടില്ലേ???…..
എന്ത് നോട്ടമാ ഈ നോക്കുന്നത്……..
നടപ്പിൻ്റെ വേഗത കൂട്ടി ഞാൻ വീട്ടിലെത്തിച്ചേർന്നു…..
അന്നത്തെ രാത്രിയും കടന്നുപോയ് ……..
അടുത്ത ദിവസം കോളേജിൽ പോകുവാനായ് റെഡിയായ് അമ്മയോട് യാത്രയും പറഞ്ഞ് ഞാനിറങ്ങി…..
മുന്നോട്ട് നടന്നു വരുമ്പോഴാ വീടിനു മുന്നിൽ അമ്മയും കുഞ്ഞും നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു…..
അവരെ കണ്ടിട്ടും കാണാത്ത ഭാവത്തിൽ ഞാൻ മുന്നോട്ട് നടന്നു………. കൊയിലാണ്ടിയിലുള്ള റോയൽ ബേക്കറിയിൽ നിന്നും ഒരു “റെഡ് വെൽവെറ്റ് കേക്ക് ” വൈകുന്നേരത്തേക്ക് ഓർഡർ ചെയ്തശേഷം ഞാൻ കോളേജിലേക്കെത്തിച്ചേർന്നു……….
ക്ലാസ്സിലിരിക്കുമ്പോഴും “എൻ്റെ മനസ്സിൽ അനുഅമ്മയ്ക്ക് നൽകുന്ന സർപ്രൈസിനെ ക്കുറിച്ചായിരുന്നു ചിന്ത “…………
എന്നത്തെയും പോലെ അനുമിസ്സ് ക്ലാസ്സിലേക്ക് വന്നു…. ഒരു “ഓറഞ്ച് കളർ സാരിയാണ് മിസ്സ് ധരിച്ചിരിക്കുന്നത് “……..
ആ സാരിയിൽ മിസ്സിനെ കാണുവാൻ നല്ല ഭംഗിയായിരുന്നു…….
എന്തോ “മിസ്സിൻ്റെ മുഖത്ത് നിന്നെനിക്ക് കണ്ണുകളെടുക്കുവാൻ സാധിക്കുന്നില്ല”…….. ഓരോ തവണ കാണുമ്പോഴും “മിസ്സിൻ്റെയാ രൂപം എൻ്റെയുള്ളിൽ ആഴത്തിൽ പതിയുന്നത്പോലെ “…. “എൻ്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ഓരോ നിമിഷവും വർദ്ധിക്കുന്നു”….. “ധമനികളിലെ രക്തയോട്ടം ക്രമാധീതമായ് ഉയരുന്നു”…….. ‘മനസ്സെന്നോട് അവ്യക്തമായ് എന്തൊക്കെയോ മന്ത്രിക്കുന്നു ‘………..
എന്ത്കൊണ്ടാവാം എന്നിലിങ്ങനൊരു ചിന്തകളുണരുന്നത്????
മിസ്സ് പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്……… കുട്ടികളെല്ലാരും പഠനത്തിൽ തന്നെ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു…… പക്ഷെ ഞാൻ മാത്രം ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഏതോ ഒരു ലോകത്തിലെത്തിയ പോലെ ഇരിക്കുന്നു……
അമലേ….. ഇന്ന് അനുപമ മിസ്സിനെ കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ടല്ലേടാ……
സ്വപ്നലോകത്തിൽ നിന്നും വിളിച്ചുണർത്തി നിജു പറഞ്ഞു……
മിണ്ടാതിരിയെടാ മൈരേ…. പഠിപ്പിക്കുന്ന അധ്യാപികയെപ്പറ്റിയാണോ ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്???………
അതിന് നീ എന്തിനാടാ ചൂടാവുന്നത്???,….. മിസ്സിനെ കാണാൻ ഭംഗിയുണ്ടെന്നല്ലേ ഞാൻ പറഞ്ഞത്….. അല്ലാതെ മോശമൊന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ?????:……
അത് വേണ്ട…… അധ്യാപികമാരെക്കുറിച്ചൊന്നും അങ്ങനെ പറയരുത് ……
നീ കേട്ടിട്ടില്ലേ “മാതാ… പിതാ….. ഗുരു….. ദൈവം”….എന്ന്……
ഹൊ!!! എൻ്റെ പൊന്ന് കുണ്ണേ അറിയാതെ പറഞ്ഞ് പോയതാ…… നീ ക്ഷമിക്ക്…..
കൈകൂപ്പി തൊഴുതുകൊണ്ട് നിജു പറഞ്ഞു…….
അല്ല ഞാനെന്തിനാ ഇവനോടിപ്പോൾ ചൂടായത്……
അവൻ പറഞ്ഞത് ശരിയല്ലേ????………
മിസ്സിനെ ഇന്ന് കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ട്……….
ഇതിപ്പോ എന്താ സംഭവം????
മിസ്സിനെ കാണാൻ ഭംഗിയുണ്ടെന്ന് നിജു പറഞ്ഞതിന് ഞാനവനോട് ചൂടായിരിക്കുന്നു……
എന്നിലും സ്വാർത്ഥ ചിന്തകൾ ഉണർന്നോ????? അങ്ങനെ ഉണരാനും മാത്രം അനുമിസ്സ് എൻ്റെ ആരാണ്?????