കോഴിക്കോട് – കണ്ണൂർ ഹൈവെ… വണ്ടി റോഡിലൂടെ നീങ്ങുന്നുണ്ട്… പുറകിലായി വേറൊരു വണ്ടിയുടെ വെളിച്ചം അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു, അത് ദൂരത്തുനിന്നും നല്ല സ്പീഡിൽ വരുന്നുണ്ട്…. കാർത്തിക്കിന്റെ വണ്ടി തന്നെ….. അവൾ ഇടങ്കണിട്ട് വലതുവശത്തേക് നോക്കി….അ വണ്ടി ഇപ്പോൾ അവളുടെ വണ്ടിയേ മാറിക്കിടക്കും….. വണ്ടിയോട് വണ്ടി എത്തിയപ്പോൾ ഫെസ്സയുടെ മൊബൈലിൽ ഒരു നോട്ടിഫിക്കേഷൻ വന്നു….
Whatsapp Message…
കാർത്തിക് : Bye…..
ഫെസ്സ : Bye… ടാ…..
ആ വണ്ടി കുതിച്ചു നീങ്ങി… ഫെസ്സ കണ്ണും അടച്ചു കിടന്നു…..
45 മിനുട്ടിൽ വീടെത്തി…. അവൾ കുളിച്ചു വന്നപ്പോളേക്കും ഫുഡ് റെഡി…. കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു അവൾ ബെഡ്റൂം ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു…. ബെഡിൽ കിടന്നു വെറുതെ മൊബൈലിൽ തോണ്ടി…എത്തിയതറിയിക്കാൻ ഫസീനത്താക്കും ഒരു മെസ്സേജ് ഇട്ടു വെച്ചു….
ഒരു അര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കാർത്തിക്കിന്റെ കോൾ….
ഫെസ്സ : കാർത്തി… എത്തിയോ?
കാർത്തിക് : എത്തി വാവേ…. ഒടുക്കത്തെ മഴയായിരുന്നു….
ഫെസ്സ : ഇവിടെയും നല്ല മഴയുണ്ട്…
കാർത്തിക് : ഫുഡ് കഴിച്ചോ ടാ?
ഫെസ്സ : ആ…. കഴിച്ചു… നീയോ?
കാർത്തിക് : ഞങ്ങൾ വരുന്ന വഴിയിൽ കഴിച്ചിട്ടാ വന്നേ…
ഫെസ്സ : ഹ്മ്മ്…
ഫെസ്സ : ടാ…. നല്ല ക്ഷീണം, ഞാൻ പോയി കിടകട്ടെ….. നാളെ വിളികാം…
കാർത്തിക് : ശെരി വാവേ, പോയി കിടന്നോ…. ഞാനും കുളിച്ചിട്ട് പോയി കിടക്കും…
ഫെസ്സ : Bye ടാ…. ഉമ്മ…
കാർത്തിക് : Bye മോളെ…. ഉമ്മ…
ഫെസ്സ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു… കണ്ണടച്ച് കിടന്നു…. ഇടി മിന്നലിന്റെ മുഴകം റൂം മുഴുവൻ കുലുക്കി വിറപ്പിച്ചു….
10 ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ ഫസീനത്ത പറഞ്ഞത് അവൾ ഓർത്തു…. ഇടിയും, മിന്നലും, മഴയും…. തണുപ്പത്ത് കാർത്തിക്കിന്റെ കൂടെ ഒരു പുതപ്പിനടിയിൽ…. അവൾ അതും സ്വപ്നം കണ്ട് പതിയേ കണ്ണുകൾടച്ചു…
വെളുപ്പിന് കുട്ടികളുടെ ഒച്ച കേട്ടിട്ടാണ് ഫെസ്സ ഉറക്കം എണീച്ചത്….
അവൾ പതിയെ റൂം തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു…. കുടുംബക്കാർ എല്ലാരും ഉണ്ട്, ആ വലിയ കൊട്ടാരം പോലുള്ള വീട്ടിൽ ഇനിയും ആളുകൾക്കു താമസിക്കാൻ സ്ഥലം ധാരാളം ഉണ്ട്, രണ്ടാം നിലയിലാണ് ഫെസ്സയുടെയും ഹാഷിമിന്റെയും റൂം…. അവൾ പതിയെ സ്റ്റെപ് ഇറങ്ങി താഴെ വന്നു…. കുട്ടികൾ മുഴുവൻ അവൾക് ചുറ്റും കൂടി….
ഫെസ്സ : ഇവർക്കിന്ന് സ്കൂൾ ഇല്ലേ?
സുബൈദ : (ഫെസ്സയുടെ ഇക്കാകയുടെ ഭാര്യ) മഴയല്ലേ ഫെസ്സ്… സ്കൂളൊക്കെ ലീവ് ആ….
ഹാജറ : (രണ്ടാമത്തെ ഇക്കാക്കയുടെ ഭാര്യ) നീ വാ…. വന്ന് വല്ലതും കഴിക്ക്…
ഫെസ്സ : അ…. നിങ്ങള് എടുത്ത് വെക്ക്… ഞാൻ ഒന്ന് പല്ല് തുടച്ചിട്ട് വരാം…
ഫെസ്സ നേരെ ബാത്രൂംമിലൊക്കെ പോയിട്ട് വന്നു ഭക്ഷണമൊക്കെ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു മൊബൈലും കൊണ്ട് മുകളിലത്തെ സിറ്റ് ഔട്ടിൽ എത്തി…
കാർത്തിക് മഴയുടെയും, കാടും തോടും പുഴയുമൊക്കെയായി ഒരുപാട് വീഡിയോസ് അയച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ട്… അവൾ അത് ഓരോന്നും നോക്കി…. അവന്റെ നാട്, അല്ല തന്റെ ജീവന്റെ നാട്…. എന്ത് സുന്ദരം…. എത്രവ മനോഹരം…. കോഴിക്കോട് ഈ ടൌൺ പോലെയല്ല കണ്ണൂർ മലഞ്ചരിവ്….
ഫെസ്സ കാർത്തിക്നെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു…. അവൻ കട്ട് ചെയ്തു….
അവൾ വീണ്ടും വിളിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോളേകും അവന്റെ Video Call വന്നു….
അവൾ എടുത്തു…..
കാർത്തിക് : ഫെസ്സ കുട്ടി…. ഇത് നോക്ക്….
കുത്തിയോഴുകുന്ന വെള്ളചാട്ടം കാണിച്ചു കൊണ്ടവൻ ചോദിച്ചു….
ഏതോ കുന്നിൻമുകളിൽ ആണെന്ന് അവൾക് മനസ്സിലായി…. നല്ല മഴ ചാറുന്നുണ്ട്….
ഫെസ്സ : ആശാനേ…. ഉറക്കമൊന്നും ഇല്ലേ…. ഇതൊക്കെ എപ്പോ ഇവിടെ എത്തി…
കാർത്തിക് : എന്റെ ഉറക്കമൊക്കെ കഴിഞ്ഞു വാവേ, ദാ നോക്ക്….
അവൻ ഫോൺ ചുറ്റും തിരിച്ചു… അതെ ഒരു മലയുടെ മുകളിൽ, കുറച്ച് ദൂരത്തായി ഒരു വീട് കാണാം….
കാർത്തി : വാവേ, ഏട്ടന്റെ വീട്…
ഫെസ്സ : എന്നെ കൂടി കൂട്ടാമോ?
കാർത്തിക് : പിന്നെന്താ…. കൂട്ടാലോ…
എപ്പോളാ വരുന്നേന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞ മതി…. എന്റെ ഉമ്മച്ചി കുട്ടിക്ക് വേണ്ടി ഇവിടെ ഒക്കെ റെഡി ആക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്…