കാർത്തിക് : അപ്പോ എങ്ങനെയാ ചക്കരകുട്ടി…. എന്നത്തേകാ ടിക്കറ്റ് എടുക്കണ്ടേ ….?
ഫെസ്സ : ഒന്ന് സമാധാനിക് മാഷേ, പറയാം…
കാർത്തിക് : അത് മാത്രമാ ഇല്ലാതെ, നിന്നെ ഒന്ന് തനിച് കിട്ടിയിട്ട് വേണം കടിച് തിന്നാൻ…
ഫെസ്സ : അബുദാബിയിലുള്ള ഹോട്ടലുകളിൽ മൊത്തം എന്നെ കൊണ്ടിട്ടു കയറി നിരങ്ങിയതല്ലേ എന്നിട്ടും ഈ ആക്രാന്തതിന് ഒരു കുറവും ഇല്ലാലോ…
കാർത്തിക് : നീ എന്റെ ഉമ്മച്ചി പൂറിയല്ലേ, നിന്നെ തിന്നാൽ എനിക്ക് മാത്രമല്ല ആണായി പിറന്ന ഒരുത്തനും ആക്രാന്ദം തീരില്ല..
ഫെസ്സ : ച്ചി… പോടാ…. വിർത്തികെട്ടവനെ..
കാർത്തിക് : അപ്പോ എലാം നമ്മൾ പ്ലാൻ ചെയിത പോലെയല്ലേ..?
ഫെസ്സ : 100% അങ്ങനെ തന്നെ..
കാർത്തിക് : ഉമ്മ…. എന്റെ ഉമ്മച്ചി കുട്ടിക്ക് ഏട്ടന്റെ വക ചക്കരയുമ്മ…
ഫെസ്സ : അധികം സോപ്പിടല്ലേ…
കാർത്തിക് : കുറച്ച് വാവേ….
ഫെസ്സ : പോടാ പൊട്ടാ…. ഞാൻ വെക്കുവാ… പിന്നെ വിളികാം…
കാർത്തിക് : തിരക്കിലാണോ?
ഫെസ്സ : അല്ലടാ….വണ്ടിയിലാ…. ഓഫീസിൽ എത്തിയിട്ട് വിളികാം….
കാർത്തിക് : ഓ… ശെരി…. Bye…..
ഫെസ്സ : Bye….
ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു…
(വായനകാരോട് ഈ സംഭാഷണത്തിന്റെ തുടക്കം ഒന്നാം ഭാഗത്തിൽ ഉണ്ട് )
ഫെസ്സ നേരെ ഓഫീസിലേക്ക് വിട്ടു, അവൾക് സന്തോഷം കൊണ്ട് അവിടെ ഇരിക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല, മറിച് ഹാഷിമിനാണെങ്കിൽ സങ്കടം കൊണ്ടും….
ഫെസ്സ ഓഫീസിൽ എത്തിയയുടനെ തന്നെ 60 ദിവസത്തെ ലീവിന് അപ്ലൈ ചെയ്തു….
കാർത്തിക് ആണെങ്കിൽ നേരെ ഷോപ്പിങ് മാൾ വെച്ചു പിടിച്ചു, ഒരു പാട് സാധനങ്ങൾ വാങ്ങണം….
വൈകുന്നേരമായി ഫെസ്സ പതിവിലും നേരത്തെ ഓഫീസിൽനിന്നും ഉറങ്ങി, കൃത്യം 4 മണി ആവുമ്പോളേക്കും അവൾ ഫ്ലാറ്റിൽ എത്തി…. അര മണിക്കൂർ കൂടെ കഴിഞ്ഞാൽ ലുബ്ന മോൾ വരും…. അവൾ കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു ചായയൊക്കെ കുടിച്ചു ലൂബ്നയെ കാത്തിരുന്നു…..
സമയം കടന്നു പോയി, ലുബ്ന വന്നു, ഫെസ്സ അവൾക് ചായയൊക്കെ കൊടുത്ത് കുളിപ്പിച്ചു…. ഫെസ്സ ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കി സമയം 5:45 ആയിരിക്കുന്നു, ഹാഷിം ഇപ്പോൾ വരും…. മുഖത് സങ്കട ഭാവം വരുത്തണം…. അവൾ കണ്ണാടികുമുന്നിൽ പോയി നിന്ന് പല പല എക്സ്പ്രഷൻസും നോക്കി, പക്ഷെ അവളുടെ മനസിന്റെ ഉള്ളിലുള്ള സന്തോഷം പുറത്തേക്ക് അലയടിച്ചു വരുന്നു… അല്ലെങ്കിലും മുഖം മനസിന്റെ കണ്ണാടിയാണലോ…. അവൾ കുറേ നേരം കണ്ണാടിക് മുന്നിൽ നിന്ന് പണിയെടുത്തു….
6:15 ആയപ്പോൾ കതക് തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു, “ഹാഷിം വന്നു” അവൾ ഉറപ്പിച്ചു….
അവൾ വളരേ നിരാശ ഭാവത്തോടെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി….
ഫെസ്സ : ഹാഷിം…. ചായ എടുക്കട്ടേ?
ഹാഷിം : അ… എടുത്തോ…
അവൾ മേശയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന കപ്പിലേക് ഫ്ലാസ്കിൽനിന്നും ചായ ഒഴിച്ചു അവന് നേരെ നീട്ടി…
അവന് അത് വാങ്ങി സോഫയിൽ ഇരുന്നു…
ഹാഷിം : ഫെസ്സ…. I am sorry…..
ഫെസ്സ : (സങ്കട ഭാവത്തോടെ), സാരമില്ല ഹാഷിം…. Leave it…
ഹാഷിം : ഞാൻ മാക്സിമം ട്രൈ ചെയ്തു ലീവ് കിട്ടുവോന്ന് നോക്കാൻ, പക്ഷെ…… Shit……
ഫെസ്സ : ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ഹാഷിം, അത് സാരമില്ല…. ഹാഷിം പോയി ഫ്രഷ് ആയിട്ട് വാ…
ഫെസ്സ തിരിഞ്ഞു റൂമിലേക്ക് നടക്കാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ ഹാഷിം പുറകിൽനിന്നും വിളിച്ചു….
ഹാഷിം : ഫെസ്സ….., നീ പോവുന്ന കാര്യം പ്ലാൻ ചെയ്തോ…. ബാക്കിയൊക്കെ ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം….
അതും പറഞ് ഹാഷിം ബാത്റൂമിലേക് പോയി… ഫെസ്സ റൂമിലേക്കും… റൂമിൽ എത്തിയ ഉടനെ അവൾ കാർത്തികിനെ വിളിച്ചു….
Ringing…… Ringing……
കാർത്തിക് : ഫെസ്സ കുട്ടി, വൂളൻ ജാക്കറ്റ് വേണോ? കോട്ടൺ ജാക്കറ്റ് വേണോ?
ഫെസ്സ : എന്ത്?
കാർത്തിക് : എടി , മിസോറാമിലൊക്കെ ഭയങ്കരം തണുപ്പായിരിക്കും, വേണ്ട ഐറ്റംസ് ഒക്കെ നമ്മുക്ക് ഇവിടെ നിന്ന് തന്നെ വാങ്ങി കൊണ്ട് പോവാം
ഫെസ്സ : എന്റെ പൊന്ന് മൈരേ, നീ അതിനിടക്ക് ഷോപ്പിങ് മാളിലും എത്തിയോ?
കാർത്തിക് : ഇപ്പോ തന്നെ ഒക്കെ പർച്ചെയ്സാക്കിയാൽ പിന്നെ കിടന്ന് ഓടേണ്ടല്ലോ… അതാ ഞാൻ നേരെ ഇങ് പോന്നത്….