മുത്തശ്ശൻ :എന്നാൽ പിന്നെ സമയം വൈകി എല്ലാർക്കും കഴിക്കാൻ ഇരുന്നാലോ….
ശ്യാം :ഈ അവസ്ഥയിൽ ഇനി എവിടെ പോയി ഇരിക്കും..
കുട്ടൻ ശ്യാമിനെ താങ്ങി പിടിച്ചു.. പക്ഷേ തറയിൽ ഇരിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ആയത് കൊണ്ട് ശ്യാമിനെ മാത്രം ഡൈനിങ് ടേബിളിൽ ഇരുത്തി കൊടുത്തു. നല്ല അടിപൊളി ഒരു സദ്യ തന്നെ ആയിരുന്നു പിന്നെ അവിടെ നടന്നത്. ഇടയ്ക്ക് പല കറികൾക്കും നന്ദിനിക്ക് മുത്തശ്ശി വക ക്രെഡിറ്റ് കിട്ടി കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. ഒപ്പം ശ്യാമും പുകഴ്താൻ വിട്ടില്ല. ശ്യാം എന്ത് പറഞ്ഞാലും നർമം ചേർക്കുന്നത് കൊണ്ട് കേൾക്കാൻ ഒരു പ്രത്യേക രീതി ആയിരുന്നു.
നന്ദിനിക്ക് ശ്യാമിന്റെ ക്യാരാക്റ്റർ പെട്ടെന്ന് ഇഷ്ടം ആയി തുടങ്ങി. എന്നാൽ താൻ പ്രതീക്ഷിച്ചു നിൽക്കുന്ന പുരുഷന്റെ വായിൽ നിന്ന് ഒന്നും തന്നെ കേൾക്കാത്തതിൽ അവൾക്ക് വല്ലാത്ത വിഷമം ഉണ്ടായി.
ഭക്ഷണം എല്ലാം കഴിഞ്ഞു മുകളിലത്തെ മുറിയിൽ കയറാൻ ശ്യാം വളരെ അധികം പ്രയാസപ്പെട്ടു താഴെ ഏതെങ്കിലും മുറിയിൽ കിടക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു എങ്കിലും ശ്യാം മുകളിലേക്ക് തന്നെ പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞു. അടുത്ത ദിവസം പാസ്പോർട്ട് ആവശ്യത്തിന് ആയി തിരുവനന്തപുരം വരെ കുട്ടന് പോകാൻ ഇരിക്കയാണ് ശ്യാമിന്റെ ഈ പ്രശ്നം.
അടുത്ത ദിവസം നോക്കാം ബാക്കി എന്ന് കരുതി അന്നത്തെ ദിവസം എങ്ങനെയോ കടന്ന് പോയി.പിറ്റേ ദിവസം കുട്ടൻ തട്ടി വിളിക്കുമ്പോൾ ആയിരുന്നു ശ്യാം എഴുന്നേറ്റത്. അത്യാവശ്യം നടക്കാൻ പറ്റുമെങ്കിലും ശ്യാം കൂടെ പോകുന്നത് കുട്ടന് സമയ നഷ്ടം ആകും എന്ന് ഉറപ്പായി.ഒരു വിധത്തിൽ നടന്നു താഴെ എത്തിയപ്പോൾ മുത്തശ്ശി കുട്ടനോട് ചോദിച്ചു…
മുത്തശ്ശി :കുട്ടിക്ക് നടക്കാൻ നല്ല പ്രയാസം ഉണ്ട്… കുട്ടാ എന്നാൽ പിന്നെ രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞു പോയാൽ പോരെ…
കുട്ടൻ :അയ്യോ അത് പറ്റില്ല മുത്തശ്ശി….
അവിടെ കോണി പടിയുടെ താഴെ വിഷമിച്ചു നിൽക്കുന്ന നന്ദിനിയേയും കണ്ടു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നന്നായി കലങ്ങി ഇരിക്കുന്നു. ഒരു ദിവസം ഒന്ന് മര്യാദക്ക് കാണാൻ പോലും സാധിച്ചില്ല എന്ന് തന്നെ പറയാം. വളർന്നു വരുന്നതിന് അനുസരിച്ചു തന്നെ കുട്ടേട്ടൻ അവഗണിക്കും പോലെ അവൾക്ക് ഫീൽ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
മുത്തശ്ശി :എന്നാൽ പിന്നെ ഒരു കാര്യം ചെയ്യൂ ഈ കുട്ടീനെ നീ ഇവിടെ നിർത്തിയിട്ടു പൊക്കോ… ഈ കാലും വെച്ച് അത് എങ്ങനെ നിന്റെ കൂടെ വരും. എന്തായാലും രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോൾ ഇവിടെ വന്നിട്ട് അല്ലേ നീ പോകുന്നത്…
കുട്ടൻ ശ്യാമിനെ നോക്കി.. സത്യത്തിൽ ശ്യാമിന്റെ മനസ്സിൽ സന്തോഷം ആയിരുന്നു. പക്ഷേ അവൻ കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു എന്നെയും കൊണ്ട് പോകു എന്നരീതിയിൽ. ശ്യാമിനിട്ടു പണി അവൻ തിരിച്ചു കൊടുക്കും എന്ന് ശ്യാമിന് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. കുട്ടൻ മറ്റൊന്നും ആലോചിക്കാതെ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു..
കുട്ടൻ :എന്നാൽ പിന്നെ അവൻ ഇവിടെ നിൽക്കട്ടെ… ഞാൻ പോയിട്ട് വരാം. രണ്ടു ദിവസത്തെ കാര്യമല്ലേ ഉള്ളു…
മുത്തശ്ശി :അതേ കുട്ടി പോകേണ്ട അവൻ വരുമ്പോളേക്കും എന്തായാലും കാലിന്റെ ദീനം മാറും ഈ കാലും വെച്ച് നടന്നാൽ അത് കൂടത്തെ ഉള്ളു…
ശ്യാം അവന്റെ നേരെ കണ്ണ് ഉരുട്ടി കാണിച്ചു ആക്ഷൻ കാണിച്ചു എങ്കിലും അവന്റെ മനസ്സ് സന്തോഷിച്ചു കാരണം രണ്ട് ദിവസം എങ്കിൽ രണ്ട് ദിവസം അവന്റെ മുറപ്പെണ്ണ് ഇവിടെ ഉണ്ടല്ലോ പറ്റുമെങ്കിൽ പയ്യെ അതിനെ ഒന്ന് മുട്ടി നോക്കാം… അവൻ എന്തായാലും ഷോ കാണിച്ചു നടക്കുവല്ലേ…
കഥ അറിയാതെ മണ്ടൻ ആയ കുട്ടൻ അവനെ കോക്രി കാണിച്ചു വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. പടിപ്പുര കടക്കുമ്പോൾ അവൻ നന്ദിനിയെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി പക്ഷേ അതുവരെ അവന്റെ ഒരു നോട്ടം പ്രതീക്ഷിച്ചു നിന്ന അവൾ തിരിഞ്ഞു അകത്തേക്ക് പോവുകയും ചെയ്തു. എന്തായാലും രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞു ഒരിക്കൽ കൂടി കാണാമല്ലോ എന്ന് അവളും കരുതി. കാൽ ഉന്തി ഉന്തി അവൻ കുറച്ചു നേരം ഉമ്മറത്തു ഇരുന്നു വയലിന്റെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ചു. അപ്പോൾ മുത്തശ്ശിയും നന്ദിനിയും അങ്ങോട്ട് വന്നു..