നിശയുടെ ചിറകില്‍ തനിയെ 2അടിപൊളി 

അല്ല!

കണ്ണാടിയില്‍ നോക്കി ഞാന്‍ തീര്‍ച്ചപ്പെടുത്തി. ചുവന്ന ഷോട്സ്, കറുത്ത ടോപ്പ്. വെളുത്ത കൊഴുത്ത ദേഹം. കണ്ണാടിയില്‍ നോക്കുമ്പോള്‍ ഇപ്പോഴും എന്തൊരു മാദക സുന്ദരിയാണ് ഞാന്‍! എന്തൊരു സൌന്ദര്യമാണ്! കത്തുന്ന, ജ്വലിക്കുന്ന, പൊള്ളുന്ന സൌന്ദര്യം! ചുവന്ന, കാമം കത്തുന്ന ചുണ്ടുകള്‍, നീണ്ട വിടര്‍ന്ന മിഴികളിലും നിറയുന്നത് അടക്കാനാവാത്ത കാമലഹരി തന്നെയാണ്. മുലകള്‍ ഇപ്പോഴും ടോപ്പിനുള്ളില്‍ വിങ്ങി വിതുമ്പുന്നു. അത് കണ്ണുകളില്‍ പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ട്. തടിച്ച തുടകള്‍ എപ്പോഴും ചേര്‍ത്ത് ഞെരിക്കാന്‍ തോന്നുന്നു. ഞെരിക്കുമ്പോള്‍ യോനിദളങ്ങള്‍ മുഴുത്ത കന്തിനോട് ചേര്‍ന്ന് അമര്‍ന്ന് ഒഴുകി ഒലിക്കാന്‍ തുടങ്ങും. ഇപ്പോഴേ ഒലിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ഈശോയെ! മുല കണ്ണുകള്‍ രണ്ടും കൂര്‍ത്ത് മുഴുത്തല്ലോ! ആര് കണ്ടാലും ഒറ്റനോട്ടത്തില്‍ പറയും, കാമം നിയന്ത്രിക്കാന്‍ പാടുപെടുന്ന മാദക സുന്ദരിയാണ് ഞാന്‍ എന്ന്!

ചെരുപ്പൊന്നും ഇടാന്‍ മെനക്കെടാതെ ഞാന്‍ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. എന്‍റെ മനോഹരമായ പാദങ്ങള്‍ വെളിയിലെ ഇളം പുല്ലിന്‍റെ മൃദുലതയില്‍ അമര്‍ന്നു.

അല്‍പ്പം ദൂരെ, രഞ്ജിത്ത് നില്‍ക്കുന്നു!

തൂമ്പ പിടിയില്‍ നിന്നും ഇളകി എന്ന് തോന്നുന്നു. തൂമ്പ മുറുക്കാന്‍ വാക്കത്തി കൊണ്ട് അവന്‍ ത്രികോണാകൃയില്‍ വെഡ്ജ് ചെത്തിയുണ്ടാക്കുകയാണ്. നിലത്ത് കുനിഞ്ഞിരുന്നുകൊണ്ടാണ് പണി. കരുത്തുറ്റ, വീതിയേറിയ തോളുകള്‍ താളത്തില്‍ ചലിക്കുന്നു. മസിലുകള്‍ നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ പുറം ഭാഗം! ഞാന്‍ നടപ്പ് നിര്‍ത്തി അത് നോക്കി നിന്നു. എന്നില്‍ നിന്നും ദീര്‍ഘനിശ്വാസം പുറപ്പെട്ടു. അറിയാതെ എന്‍റെ വലത് വിരലുകള്‍ മുല കണ്ണില്‍ ഒന്ന് ഞരടി.

“ഈ ചെറുക്കന് പെണ്ണുങ്ങളെ കിട്ടാന്‍ ഒരു പഞ്ഞവുമുണ്ടാവില്ല!”

ഞാന്‍ സ്വയം പറഞ്ഞു.

“ചുമ്മാ ഇങ്ങനെ ഇരുന്ന് കൊടുത്താല്‍ മതി…വഴിയെ പോകുന്ന പെമ്പിള്ളേരു മൊത്തം കാല്‍ ചുവട്ടില്‍ വന്നോളും!”

“നീയെന്നാ മൂഞ്ചാന്‍ വന്നതാ പെണ്ണെ?”

ഞാന്‍ സ്വയം ചോദിച്ചു.

“അവന്‍ നിന്‍റെ വഴുതിനയോ പയറോ വല്ലതും ചെത്തി കളഞ്ഞോ എന്ന് നോക്ക് പെണ്ണെ! നാണമില്ലാതെ, കൊച്ച് ആമ്പിള്ളേരേ നോക്കി വെള്ളമിറക്കാതെ!”

രഞ്ജിത്തിനെ നോക്കി വെള്ളമിറക്കുന്നത് നിര്‍ത്തി ഞാന്‍ മുമ്പോട്ട്‌ നടന്നു. അവന്‍ ഇരിക്കുന്നതിന്‍റെ ഇടത് വശത്താണ് ഞാന്‍ പച്ചക്കറികള്‍ നട്ടിരിക്കുന്നത്. ഞാന്‍ അങ്ങോട്ട്‌ ചെന്നു. ആ പരിസരം ഇപ്പോള്‍ അല്‍പ്പമൊക്കെ ഐമുക്കടുകളും കസ്തൂരിപ്പുല്ലുകളും വളര്‍ന്നു നില്‍പ്പുണ്ട്. പക്ഷെ കുഴപ്പമില്ല. പച്ചക്കറി ത്തൈകള്‍ നില്‍ക്കുന്നയിടം കളകള്‍ ഒന്നും കൂടാതെ, സൂര്യപ്രകാശവും നിഴലും വീണു കിടക്കുന്നയിടത്തില്‍ സുരക്ഷിതമാണ്.

ഇളം സൂര്യവെളിച്ചത്തില്‍, നേര്‍ത്ത കാറ്റില്‍, അങ്ങനെ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ എന്‍റെ മൃദുലമായ വിരലുകള്‍ കസ്തൂരിപ്പുല്ലിന്റെ ലോല സ്പര്‍ശമറിഞ്ഞു. പ്രഭാതത്തിന്‍റെ സുഖദമായ വേളയാണ്. തഴുകി ഉള്ളില്‍ ഉറങ്ങിക്കിടക്കാന്‍ വിസമ്മതിക്കുന്ന കാമ ലഹരിയെ ഒന്നുകൂടി ഇളക്കി വിടുകയാണ് തലമുടിയെ തഴുകി കടന്നുപോകുന്ന കാറ്റ്…

പെട്ടെന്ന് മനസ്സിനെ സുഖമായി പൊള്ളിക്കുന്ന സുഖമുള്ള ഗന്ധമറിഞ്ഞു ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഒരു നിമിഷം ഒന്ന് ഞെട്ടി.

തൊട്ടു പിമ്പില്‍ രഞ്ജിത്ത്!

അടിമുടിയുടലാകെയുലച്ച്‌ എന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന അവന്‍, ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞതും നോട്ടം മാറ്റി. എനിക്ക് ദേഷ്യമോ ഇഷ്ട്ടക്കേടോ തോന്നിയില്ല. എന്തുകൊണ്ട്? ഓഫീസില്‍ നോട്ടം കൊണ്ടും സ്പര്‍ശനം കൊണ്ടും ആക്രമണം നടത്തുന്നവരെ താന്‍ എപ്പോഴും അരിശത്തോടെ നേരിട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോള്‍…

പകരം സുഖമുള്ള ഒരു കുസൃതിയാണ് മനസ്സില്‍. അത് പുഞ്ചിരിയായി പുറത്ത് പ്രതിഫലിക്കുന്നുമുണ്ട്.

“നിന്‍റെ നോട്ടം!”

പുഞ്ചിരി മാറ്റി ഞാന്‍ അല്‍പ്പം ഷാര്‍പ്പായ സ്വരത്തില്‍ പറഞ്ഞു.

“ഞാന്‍ കണ്ടു…”

“എന്ത് കണ്ടൂന്ന്?”

അവന്‍ അല്‍പ്പം ജാള്യതയോടെ ചോദിച്ചു.