നിശയുടെ ചിറകില്‍ തനിയെ 2അടിപൊളി 

“പണി, പണി, പണി…”

പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തില്‍ ഞാന്‍ പിറുപിറുത്തു.

“എന്നെ പണിയാന്‍ മാത്രം ടൈം ഇല്ല….ഞാനെന്താ ഇവിടെ ഈച്ചയാട്ടി ഇരിക്കുവാണോ? എനിക്കുമില്ലേ ഓഫീസും പണിയുമൊക്കെ?”

“എന്തേലും പറഞ്ഞോ നീ?”

എന്‍റെ നേരെ നോക്കാതെ ഫയലില്‍ കണ്ണുകള്‍ ഉറപ്പിച്ച് അവന്‍ ചോദിച്ചു. ഞാന്‍ പറഞ്ഞത് കേട്ടുകാണണം.

“ഒന്നുവില്ല…”

ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

വെറുതെ വഴക്കുണ്ടാകും എന്നതല്ലാതെ തിരിച്ച് എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞത്കൊണ്ട് ഒരു പ്രയോജനവുമുണ്ടാവാന്‍ ഒരു സാധ്യതയുമില്ല. മാത്രമല്ല ഇന്ന് രാത്രിയ്ക്ക് കളി എന്തെങ്കിലും പ്ലാന്‍ ചെയ്ത്ട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അതും മുടങ്ങും, ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ എന്തെങ്കിലും തിരിച്ചു പറഞ്ഞാല്‍.

ഒരു നിമിഷം അവന്‍റെ മുമ്പില്‍ മുട്ടുകുത്തി നിന്നാലോ എന്ന് ഞാന്‍ ആലോചിച്ചു. പാന്‍സിന്‍റെ സിബ്ബ് അഴിച്ച് കുണ്ണ പുറത്തെടുത്ത് ചപ്പി വലിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയാലോ? മുമ്പ് അങ്ങനെ ചെയ്തപ്പോള്‍ എന്തൊരു ആവേശമായിരുന്നു അവന്! അന്ന് ഇതിനേക്കാള്‍ സീരിയസ്സായി ആണ് ഫയല്‍ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നത്.

വേണ്ട! വെറുതെ വീണ്ടും ചമ്മാന്‍ നില്‍ക്കണ്ട! ഞാന്‍ എന്‍റെ മനസ്സിനെ അടക്കി നിര്‍ത്തി.

“കിടക്കാന്‍ വരാന്‍ ലേറ്റ് ആകരുത്…വേം നോക്കി തീര്‍ക്ക്!”

അത്ര മാത്രം പറഞ്ഞിട്ട് ഞാന്‍ അവന്‍റെ ഓഫീസ് റൂമില്‍ നിന്നുമിറങ്ങി.

തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോള്‍ എന്‍റെ കണ്ണുകളില്‍ ഈറന്‍ പകര്‍ന്നിരുന്നു. എന്‍റെ ആഗ്രഹം എത്ര കൊതിയോടെയാണ് ഞാന്‍ അവനെ അറിയിച്ചത്. ഒന്ന് എന്നെ ഉമ്മ വെച്ചാല്‍ എന്താ? മുലകള്‍ ഒന്ന് കടിച്ചു ചപ്പിക്കുടിച്ചാല്‍ എന്താ? പാന്‍റ്റിയ്ക്കകത്ത് ഒന്ന് കൈയ്യിട്ട് എന്തുമാത്രം നനഞ്ഞ് കുതിര്‍ന്നാണ് പൂറിരിക്കുന്നത് എന്ന് ഒന്ന് നോക്കിയാല്‍ എന്താ? അധികമൊന്നും വേണ്ടല്ലോ! ഒരഞ്ചു മിനിറ്റ് മാക്സിമം!

ശരിക്കും ജോലി ഭാരം തന്നെയാണോ കാരണം? അതോ എന്നെ അവോയിഡ് ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതാണോ? അഞ്ചാറ് മാസമായിട്ട് ഇതാണ് സ്ഥിരം. സൈറ്റില്‍ നിന്ന് തിരികെ വീട്ടില്‍ വന്ന് കഴിഞ്ഞ്, ടി വി കണ്ടിരിക്കും. അത്താഴം കഴിഞ്ഞാല്‍ നേരെ ഓഫീസ് റൂമില്‍ കയറും. ബെഡ്ഡില്‍ അവനെ നോക്കി കൊതിച്ച് താന്‍ കാത്തിരിക്കും. കാത്തിരുന്ന് മടുത്ത് താന്‍ ഉറങ്ങിപ്പോകും… രാത്രി വളരെ വൈകി അവന്‍ ഉറങ്ങാന്‍ വരുമ്പോള്‍ താന്‍ ഉണരും. ഉറക്കപ്പിച്ച് കാരണം എനിക്കപ്പോള്‍ ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ പറ്റാതെ വരും. ഇനി അഥവാ ഞാന്‍ ഒരുക്കമാണെങ്കില്‍ ജോലി ചെയ്തു ക്ഷീണിച്ചു പറ്റില്ല ഇന്നിനി എന്നും പറഞ്ഞ് അവന്‍ ഒഴിവാകും.

“അഞ്ചാറു മാസം മുമ്പ് വരെ ഒരു കൊഴപ്പോം ഇല്ലാരുന്നു എന്‍റെ ഗ്രേസീ…”

ഏറ്റവുമടുത്ത കൂട്ടുകാരിയെപ്പോലെയുള്ള ഇളയ സഹോദരി ഗ്രേസി കഴിഞ്ഞ ഞായറാഴ്ച്ച വീട്ടില്‍ വന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. ഹൃദയ രഹസ്യങ്ങള്‍ മുഴുവനും അവളോട്‌ മാത്രമാണ് താന്‍ പങ്കുവെച്ചിട്ടുള്ളത്‌.

“നേരത്തത്തെ അത്രേം കരുത്തും ചൂടും ഇല്ലേലും അഞ്ചാറ് മാസം മുമ്പ് വരെ ആള് സൂപ്പറാരുന്നു…ഇനി അഥവാ ഇടയ്ക്ക് കിട്ടിയില്ലേലും വിരലോ ക്യാരറ്റോ ഒക്കെ ഇട്ട് ആ നഷ്ടം നികത്താന്‍ പറ്റുവാരുന്നു…”

ഗ്രേസി സഹതാപത്തോടെ തന്‍റെ വാക്കുകള്‍ കേട്ടിരുന്നു.

“പക്ഷെ ഈ അഞ്ചാറു മാസമായിട്ട് ഒട്ടും കിട്ടാതെ വരുമ്പോള്‍ വിരലിട്ടിട്ട് ഒന്നും ഒരു സുഖോം കിട്ടുന്നില്ല…സെക്സ് മാത്രമല്ലെടീ…ആരും ഇല്ലാത്തത് പോലെ ഒരു ഫീലാ…”

ഗ്രേസി ആശ്വസിപ്പിക്കാനെന്ന പോലെ എന്‍റെ തലമുടിയില്‍ തഴുകി.

“ഒരു കൊച്ച് ഉണ്ടാരുന്നേല്‍ കുഴപ്പമില്ലാരുന്നു, അതിനെ കളിപ്പിച്ചും കൊഞ്ചിച്ചും മൊല കൊടുത്തും ഒന്നും അറിയേണ്ടാരുന്നു…പക്ഷെ…”

കുഞ്ഞുണ്ടാകാത്തത് തന്‍റെ കുഴപ്പം മൂലമാണ് എന്നാണ് മെഡിക്കല്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ കണ്ടതെന്ന് സാം പറഞ്ഞത് മുതല്‍ പകുതി ജീവന്‍ പോയതാണ് എന്‍റെ. അത് ഗ്രേസിക്ക് അറിയാം.

“പോട്ടെ, ചേച്ചി…”

അവള്‍ എന്നെ ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ചു.

“ചേട്ടന്‍ ശരിയാകും എന്ന് തന്നെയാ എന്‍റെ മനസ്സ് പറയുന്നേ!”