“” ന്റെ മോളെ പൊന്ന് പോലെ നോക്കണേ മോനെ… “”
അടുത്ത് നിന്നവളുടെ കൈകൾ ന്റെ കയ്യിലേക്ക് വെച്ചു തന്നവരൊന്നു ഏങ്ങുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ സന്തോഷമൊ ദുഃഖമൊ ന്നൊന്നും വ്യക്തമല്ലാത്ത ഒരവസ്ഥ.
“” ഇവളെ ന്നെ ഞാനെന്റെയായി കണ്ടതാണമ്മേ.. അതിനിയെനിക്ക് ഈ ജീവനുള്ളിടത്തോളം കാലം മുഴുവൻ അങ്ങനെ തന്നെ കാണും…. അതി മോൻ ഈ…അമ്മക്ക് തരുന്ന വാക്കാ… ഈ കണ്ണ് നനയാതെ നോക്കിക്കോളാം ഞാൻ… “”
ഞാനവളെയൊന്ന് നോക്കി അവളിപ്പോളും കരച്ചിലോടെ ന്റെ തോളിലേക്ക് മുഖമമർത്തി നിക്കായണ്.
“” ഓഹ്… അപ്പോ അങ്ങനെയാണല്ലേ…ആയിക്കോട്ടെ…
തള്ളേം മോളുടി ല്ലാം തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ച സ്ഥിതിക്ക് രണ്ടും കേൾക്കാനായി ഞനൊന്നുടെ പറഞ്ഞേക്കാം.. ഈ തന്തേം തള്ളേമില്ലാത്തവന്റെ യൊക്കെ കൂടെ മോളെ…… “”
“” അച്ഛാ….. നിർത്തിക്കോ….!!
ഇനിയൊരക്ഷരം ന്റെ സിദ്ധുനെ കു റിച്ച് പറഞ്ഞാ.. പറഞ്ഞലുണ്ടല്ലോ…. ആഹ്ഹ്…
ല്ലാം പറഞ്ഞു സമ്മതിച്ചിട്ടല്ലേ… ഞാൻ സിദ്ധുനെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിപ്പിച്ചേ..ഏഹ്…. ന്നിട്ട്…. ന്നിട്ടന്താ അച്ഛൻ ഇവിടെ കാണിച്ചു കൂട്ടുന്നേ, ന്താ പറയണേ…
അവനാരുമില്ലെന്ന് ആരാ… ആരാ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞെ.. അവന് ഞാനുണ്ട്…. നിക്കവനും അത് മതി……. അത് മതി… “”
വാടി നിന്ന കണ്ണുകൾ ചുവന്നു തുടുത്തു, ദേഷ്യത്തിൽ ന്നെ വിട്ട് മുന്നോട്ടേക്ക് ആഞ്ഞവൾ ശബ്ദമുയർത്തുമ്പോൾ പുള്ളിടെ വരെ വാ അടഞ്ഞു പൊയ്..
“” ഇന്നലെ കണ്ടവന് വേണ്ടി, ഇത്രേം നാള് നോക്കിയ തന്തക്ക് നേരെ ശബ്ദം ഉയർത്താറായല്ലെടി നീ…
അതെങ്ങനെ തള്ള പഠിപ്പിച്ചതല്ലേ പുറത്തോട്ട് തുപ്പു…. “”
“” അങ്ങനെ ഇന്നലെ കണ്ടവനല്ല നിക്കിവൻ,,..
ഇവനെ നിക്കെന്റെ ഈശോ കൊണ്ട് തന്നതാ… അതിനി ആരെന്തു പറഞ്ഞാലും അതിലൊരു മാറ്റോം വരാൻ പോകുന്നില്ല.. “”
അവളെന്റെ കയ്യിലെ പിടി മുറുക്കി,
ഞാൻ അവളിലൊരു ബലമെന്നോണം ആ പിടി ഊട്ടി ഉറപ്പിച്ചു..
“” ന്റെ വാക്കിന് വില താരത്തോരൊന്നും ഈ വീട്ടിൽ നിൽക്കണോന്നെനിക്കില്ല…
കണ്ണിൽ കണ്ടതിനെയൊന്നും ന്റെ വീട്ടിൽ കണ്ട് പോയേക്കരുത്… ഇറങ്ങിക്കോ ല്ലാം… “”
അയാളലറി,….! എല്ലാം കേട്ട് കരച്ചിലോടെ നിന്നവളെ ഞാൻ തട്ടി വിളിച്ചു, ഒരുറക്കത്തിൽ ന്ന പോലെയവൾ ഞെട്ടി, ന്നെ നിറഞ്ഞ മിഴികളോടെ നോക്കി, പിന്നീട് ആ മുഖത്ത് വേറെ എന്തൊക്കെയോ ഭാവം..
“” സിദ്ധു… ന്നെ നിനക്കിവിടെ നിന്ന് എങ്ങോട്ടേലും കൊണ്ടോവാൻ പറ്റോ… പറ്റുങ്കിൽ പറ.. ഇല്ലേ… ഇല്ലേ സത്യായിട്ടും ഞാനെന്തെകിലും ചെയ്യും.. ഉറപ്പാ…”” അവളോനോട് കയർത്തു, പിന്നതൊരു കരച്ചിലായി ന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു.. ഒപ്പം ഓരോ പദം പറച്ചിലും.
“” നമ്മുടെ ആരുമില്ലിവിടെ.., എല്ലാരും ഉണ്ടായിരുന്നു ഇപ്പൊ ആരുല്ലാ.. ആരും…
നമ്മക്ക്…. മ്മക്ക് എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോവാം… ഇവിടെ… ഇവിടെ നിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നു… “”
ഞാൻ അവളെ നേരെ നിർത്തി, ആ മുഖം കയ്യിൽ കോരി, ആ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ ഒപ്പിയെടുത്തു.
“” ന്റെ മരണം കൊണ്ടല്ലാതെ നിന്നെ ന്നിൽ നിന്നും വേർപ്പെടുവിക്കാൻ കഴിയില്ല ന്നൊരുറപ്പ് ഞാനിനക്ക് തരാം… അതിൽ നിനക്ക് വിശ്വാസമുണ്ടെങ്കിൽ… ന്തകിലും എടുക്കാനുണ്ടകിൽ എടുത്തോണ്ട് നിനക്കിപ്പോ ന്റെയോപ്പം വരാം.. “”
ഞാൻ അമ്മക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു.
“” അച്ഛനുമമ്മയും ഇല്ലാതെ തന്നെയാ ഇവിടെ വരെ വളർന്നെ… അതോണ്ട് ആ സ്നേഹം കിട്ടാൻ ഞാൻ ഒരുപാട് കൊതിച്ചിട്ടുമുണ്ട്..
ജീവിതത്തിൽ എല്ലാം നഷ്ടമായ അവസ്ഥയിൽ ചേർത്തു പിടിച്ചവളാ അമ്മേടെ ഈ മോള്.. അതോണ്ട്, നിക്കിവളെ നഷ്ടമാക്കാൻ കഴിയില്ലമ്മേ., എനിക്കി വീട്ടിൽ ചോദിക്കാൻ അമ്മേ ഉള്ളു… ന്റെ സ്വന്തം അമ്മയായി കണ്ട് തന്നെ ചോദിക്കാ,.. ഞാൻ.. ഞാങ്കോണ്ടൊക്കോട്ടെ ഇവളെ… “”