ചമ്രംപടിഞ്ഞിരിക്കുന്നവളുടെ കയ്യിൽ കൈകോർത്തു ഞാൻ പറഞ്ഞതും ആ വാടിയ മുഖത്തോടെ അവളൊന്ന് ചിരിച്ചു,
“” നിക്ക് അറിയില്ല വാവേ… ഇതുവരെ ഉണ്ടായിരുന്നവരെല്ലാം ന്നിൽ നിന്നും വിട്ട് പോകുവാണെന്നു മനസിനെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിക്കാൻ നിക്ക് പറ്റണില്ല…
അവരെന്താ നമ്മടെ സാഹചര്യം കൂടെ മനസിലാക്കാത്തെ… “”
അവളെന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു പൂച്ച കുഞ്ഞിനെയെന്ന പോലെ പതുങ്ങി കിടന്നു.
“” അതുപിന്നെ ആരോരുമില്ലാത്ത ഒരനാഥ ചെക്കന് ആരേലും സ്വന്തം മോളെ കൊടുക്കോടി…..””
പറഞ്ഞു തീർന്നതും ചെവിക്കല്ല് പൊട്ടുന്ന ഒന്നെനിക്ക് കവിളടക്കം കിട്ടി. ചോദിച്ചു മേടിച്ചതാ ഒരു കുഴപ്പോമില്ല…!!
“” ഇനി വായിൽ നിന്നങ്ങനെ വല്ലോം വാ… ആ നാവ് ഞാനരിയും,, “”
ഒന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തി അവളെന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തന്നെ വീണു,
“” അനാഥനാണെന്ന്.. അപ്പോ പിന്നെ ഞാൻ ന്തിനാ….?? ഞാനി സ്നേഹിക്കുന്നതൊക്കെ ആരെയാപിന്നെ…. അനാഥനാണ് പോലും… ഇനിയൊരു തവണകൂടി പറ അപ്പോ കാണാം…””
വാക്കുകളുടെ മൂർച്ച പതിയെ കുറഞ്ഞു വന്നു, ഞാൻ അവളുമായി വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി,
ഇനി ന്തകിലും പറഞ്ഞാ അടികിട്ടും ന്നുള്ള ബോധമാണ് ന്നെ കൊണ്ടത് ചെയ്യിച്ചത്.
“”വാവേ…. നിക്ക് നന്നായിട്ട് പേടിയാവണ്… നമ്മക് തിരിച്ച്… തിരിച്ചു പോയാലോ…??””
വഴിയിൽ നിന്നും കിട്ടിയ ഓട്ടോയും പിടിച്ചു ഞങ്ങൾ നേരെ തറവാടിന്റെ അപ്പുറമുള്ള വയൽ വക്കിലിറങ്ങി, ഇവിടുന്ന് പത്തു മിനിറ്റ് നടന്നാ തറവാടാകും, അല്ലെച്ചാ വണ്ടിയിൽ ഇനിയും ചുറ്റണ്ട വരും.
വയല് മുറിച്ചു കടക്കാൻ തുടങ്ങിയ ന്റെ കയ്യിൽ ബലമായി പിടിച്ചവൾ ചോദിച്ചതും, ഞാൻ അവളെയൊന്ന് നോക്കി.
“” ഞാനില്ലേ കൂടെ… നീ വാ.. “” ന്റെ ഉള്ളിലും പേടി ഉണ്ടെങ്കിലും ഞനത് പുറത്ത് കാട്ടിയില്ല.. ഇത്രേം നാളും ഒന്നിനും ചെല്ലാത്ത ഞാനിപ്പോ ഒരാവശ്യവുമായി ചെന്നാ അവര് സ്വീകരിക്കോ..?? അതോ ചൂലെടുക്കോ…?? അഹ് വരുന്നിടത്തു വെച്ച് കാണാം.
അവളുടെ കയ്യും പിടിച്ചു ഞാൻ നേരെ നടന്നു, ഇടക്ക് ആയപ്പോ പെണ്ണ് പിടിച്ചു വലിക്കുന്നും, അറക്കുന്നുമുണ്ട്,
“” ന്താടി…?? നീ ബാക്കിയുള്ളോനെ കൂടി തള്ളിയിട്ടു കൊല്ലോ…? “”
അവളുടെ ആ പ്രവർത്തിയിൽ ഒന്ന് വെച്ചു പോയ ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും, അവളൊരു പേടിയോടെ വയലിന്റെ വക്കിലേക്ക് കൈ ചൂണ്ടി,
“” അത…ല്ല വാവേ.. പാ…. പാമ്പ്… “” അവളൊന്ന് വിക്കി, ഞാൻ ഞെട്ടി അവള് ചൂണ്ടിയടത്തേക്ക് നോക്കി.
“” എന്റെ പെണ്ണെ… അത് പോളവനാ, അതൊന്നും ചെയ്യൂല.. നീയിങ്ങോട്ട് വാ… “”
ഞാൻ വീണ്ടും കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചതും പുള്ളിക്കാരി ഒന്ന് ചമ്മി കൈ കുടഞ്ഞു,
“” അപ്പൊ അത് കടിച്ചാ ഒന്നുംമ്പറ്റൂലെ…’”
അവളൊരു സംശയം കുഞ്ഞി കുട്ടികളെ പോലെ തിരക്കിയതും,
“” അത്താഴം മുടങ്ങും… അത്രേ ഉണ്ടാവു ന്നാണ് പറഞ്ഞു കേട്ടെ… അല്ലാതെ ഞനിത് വരെ അത് കടിച്ച് ആള് മരിച്ചുന്നൊരു വാർത്ത കേട്ടിട്ടില്ല… “”
ഞനത് പറഞ്ഞതും, ഒന്ന് മൂളി അവളെന്തൊക്കെയോ ആലോചിച്ചു,
“” നമ്മക്ക് പിന്നെ, പാമ്പ് കടിച്ചില്ലേലും എന്നുമിപ്പോ അത്താഴ പട്ടിണിയാണ്… അതെല്ലാരുമൊന്ന് മനസിലാക്കിയാ കൊള്ളാം… “”
അവള് കേൾക്കാനായി ഒന്ന് മുരണ്ടതും, പുള്ളിക്കാരി ഒന്ന് ചിണുങ്ങി ചിരിക്കുന്ന കേട്ടു, പിന്നൊരിടി ന്റെ പുറത്ത്
“” അഹ്… ഇനി കുറച്ച് നാളുടെ അത്താഴപ്പട്ടിണി കിടക്കണ്ട വരും ആളൊള്.. അതും ല്ലാരുമൊന്ന് മനസിലാക്കി ഇരിക്കുന്നെ നല്ലെയാ.. “”
ഏറ്റില്ല….!!! കൂടുതൽ ചികയാതെ ഞങ്ങൾ നേരെ മുറ്റത്തേക്ക് കയറി. ഇവിടിപ്പോ ശ്രീധരൻ വല്യച്ഛനും രമണി വല്യമ്മേയും പിള്ളേരുമേ ഉള്ളു.