ഹരിചരിതം – 4 4

* * * * * * * *

സമരം എല്ലാം കഴിഞ്ഞു ക്യാന്റീനിൽ ചായ കുടിച്ചു ഇരിക്കുമ്പോൾ ശ്രീ നല്ല സന്തോഷത്തിൽ ആയിരുന്നു. ഓരോരുത്തരും ഓരോ ഡിപ്പാർട്മെന്റിലെയും വിശേഷങ്ങൾ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ കൗതുകത്തോടെ കേൾക്കുകയും അതേപോലെ ചിരിക്കുടുക്കയെ പോലെ പൊട്ടിച്ചിരിക്കുകയും ചെയ്യുകയാണ് കക്ഷി. ഞാനും അവളുടെ ഓപ്പോസിറ്റ് ചെയറിൽ ഇരുന്നു അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇപ്പോഴാണ് ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്, അവളുടെ മുടി ചെറുതായി കളർ ചെയ്‌തിട്ടുണ്ട്‌. മുടിയൊക്കെ പതിവ് പോണി ടെയിൽ. കുറച്ചു മുടി

ചെവിയുടെ മുകളിലൂടെ പിന്നിലേക്ക് ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. അതിടക്കിടക്ക് മുന്നോട്ടു വരുമ്പോൾ ഇടത് കൈ കൊണ്ട് പിന്നെയും പിറകിലേക്ക് പിടിച്ചു വെക്കുന്നു.

” ഇങ്ങനെ നോക്കാതെ ചേട്ടാ.. അവളെങ്ങാനും ഉരുകിപ്പോയാ അടുത്ത ചെയർമാൻ സ്ഥാനത്തിന് വേറെ ആളെ നോക്കേണ്ടി വരും ഞങ്ങൾ “, ഏതോ ഒരു കാന്താരി പെണ്ണ് കൂട്ടത്തിൽ നിന്നും പറഞ്ഞതാണ്.

” പുള്ളിക്ക് നോക്കാലോ.. ഈ ഒരൊറ്റ മനുഷ്യന് വേണ്ടി അല്ലെ ഇവളിന്നീ കോളേജ് മൊത്തം അടപ്പിച്ചത്… “, വേറാരോ അതേറ്റുപിടിച്ചു.

ഞാൻ അവളെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നത് എല്ലാവരും കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കും ചമ്മൽ വന്നു. പക്ഷേ അതിനേക്കാൾ ചമ്മൽ ഈ കൂട്ടത്തിൽ ഏറ്റവും മുതിർന്നത് ഞാനാണ്. പക്ഷേ എല്ലാവരും എന്നെ അവരുടെ കൂടെ ഉള്ള ഒരാളായിട്ടാണ് കണക്കുകൂട്ടിയിരിക്കുന്നത്. ഒരു ബഹുമാനവും ഇല്ല…

ഞാൻ പയ്യെ ശ്രീയെ നോക്കി. അവളുടെ മുഖം ഇത്തിരി ചുവന്നിട്ടുണ്ട്… ചുണ്ടിൽ ചെറിയൊരു കള്ളച്ചിരി ഉണ്ട്.

” അയ്യോ.. ഫൂലൻ ദേവിക്കും നാണമോ ?? ഒറ്റ രാത്രി കൊണ്ട് ധാരാവി ഒഴുപ്പിച്ച കണിമംഗലത്തെ ജഗന്നാഥനല്ലെ ഈ ഇരിക്കുന്നേ എന്ന് വിചാരിച്ചു ഒന്ന് നോക്കിയതാണേ…. ” ഞാൻ വിട്ടുകൊടുക്കാതെ പറഞ്ഞു.

അവൾ ഒരിത്തിരി കപടദേഷ്യത്തോടെ മേശയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന എന്റെ കൈക്ക് ഒന്ന് നുള്ളി.

പിന്നെ എന്തോ ഓർത്ത പോലെ അവളുടെ സ്ലിങ് ബാഗ് തുറന്നു എന്റെ വാച്ച് എടുത്തു തിരിച്ചും മറിച്ചും ഒന്ന് നോക്കി.

” ഓ.. ഞാൻ ജഗന്നാഥൻ തമ്പുരാൻ എങ്കിലും ആണേ… പിന്നെന്ത് കാര്യത്തിനാ ഇയാൾ ഗേറ്റിൽ വെച്ച് വാച്ചൊക്കെ ഊരി ബാഗിലിട്ടത് ?? ”

” അതൊന്നും അല്ല… ഇതൊക്കെ നിന്റെ ടീം ആണെന്ന് അറിയില്ലല്ലോ.. എനിക്കെന്തെങ്കിലും പറ്റിയാലും വാച്ചിനൊന്നും പറ്റേണ്ടെന്ന് വെച്ചിട്ടതാ… ” , ഞാൻ സത്യം പറഞ്ഞു.

വെറുതെ മാസ് ഡയലോഗ് അടിച്ചു പിള്ളേർക്ക് ഒരു മോട്ടിവേഷൻ കൊടുക്കേണ്ട.. നമ്മൾ ഭയങ്കര ഗുണ്ട ആണെന്നൊക്കെ വിചാരിച്ചു ഇവർ അടുത്ത

അടിയുണ്ടാക്കുമ്പോൾ നമ്മളെ തിരഞ്ഞു വരരുതല്ലോ… സംഭവം മുമ്പത്തെ കോളേജിൽ പൊളിറ്റിക്സ് ഇല്ലെങ്കിലും അല്ലറ ചില്ലറ ഡിപ്പാർട്ടമെന്റ് അടി ഒക്കെ നടന്നിട്ടുണ്ട്. പിന്നെ ഹോസ്റ്റലിലും. എന്നാലും അത് അന്ന്. ഇപ്പൊ കുറച്ചു പക്വത ഒക്കെ കാണിക്കേണ്ട സമയം ആയിട്ടുണ്ട്. അല്ലെങ്കിൽ ഇവിടുത്തെ അവസ്ഥ അനുസരിച്ചു മെഡിക്കൽ കോളജിൽ കിടക്കാനേ നേരം കാണൂ.. വല്ല കേസോ കാര്യങ്ങൾ ആയാൽ അതിന്റെ പുലിവാല് വേറെയും. കോഴ്‌സ് കഴിഞ്ഞിട്ടും കേസ് വല്ലതും പെൻഡിങ് ഉണ്ടെങ്കിൽ ആണ് നമ്മൾ പഠിച്ചപ്പോൾ കാണിച്ച കുത്തിക്കഴപ്പ് ഒക്കെ വേണ്ടായിരുന്നു എന്ന് നമുക്ക് തോന്നുക. അങ്ങനെ ഒരാൾ ഉണ്ട് എന്റെ പരിചയത്തിൽ- സാക്ഷാൽ സുജിത്.

അവൻ ലോ കോളേജിൽ വലിയ നേതാവ് ഒക്കെ ആയിരുന്നു. അവനല്ലെങ്കിലും കോടതിയിൽ പോയി കേസ് വാദിക്കാൻ ഇഷ്ടം അല്ലായിരുന്നു. ഏതെങ്കിലും കമ്പനിയുടെ ലീഗൽ അഡ്‌വൈസറോ കമ്പനി സെക്രട്ടറിയോ അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും, അതായിരുന്നു മനസ്സിലിരുപ്പ്.. പിന്നെ എഞ്ചിനീയറിങ്ങിന്റെ അത്ര ബുദ്ധിമുട്ടില്ലല്ലോ എന്നും വിചാരിച്ചാണ് ലോ എടുത്തത്. ഇപ്പോഴും ഒന്നോ രണ്ടോ കേസ് ബാക്കിയുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് എവിടേക്കെങ്കിലും പോവണം എന്നുള്ള ആഗ്രഹം സഫലമായിട്ടില്ല. അപ്പൊ ബാക് റ്റു പോയിന്റ്.

” എന്റെ പൊന്നു ചേട്ടാ… ഇവളിന്നലെ ഞങ്ങളെ ഉറക്കിയിട്ടില്ല. ഉച്ച മുതൽ വൈകുന്നേരം വരെ എന്ത് ചെയ്യും എന്ത് ചെയ്യും എന്ന് ചോദിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു… രാത്രി മൊത്തം പോസ്റ്ററും ബാനറും പ്ലാനിങ്ങും… ” ആ പഴയ ഹെല്പ് ഡെസ്ക് കൊച്ചാണ്…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *