💘💘അനസൂയ💘💘 75അടിപൊളി 

അനസൂയ ഞെട്ടിപ്പോയി.
“എന്നിട്ട്?”
“എന്നിട്ടെന്താ. എന്റെ വായും ചുണ്ടും വേദനിക്കുന്നത് വരെ അയാളെ ഞാൻ ഊമ്പിക്കൊടുത്തു. വരുന്നത് വരട്ടെ എന്ന് കരുതി. എങ്ങനേലും ഒഴിഞ്ഞു പോകണ്ടേ ഈ മാരണം.”
അനസൂയയുടെ നോട്ടം അറിയാതെ തന്നെ അനിതയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ പതിഞ്ഞു. വിളറി വെളുത്തു പോയി അവൾ.
“എന്റെ ദൈവമേ. അങ്ങനെയാണ് ഒരു ലക്ഷം കുറഞ്ഞത് ല്ലെ. ഇനി രണ്ടു വട്ടം കൂടി അയാൾ കാണേണ്ടി വരുമല്ലോ.”
“അല്ലാതെ നിവൃർത്തിയില്ല. അതുകഴിഞ്ഞ് എല്ലാം തീരുമല്ലോ എന്നേ ഞാൻ വിചാരിക്കുന്നുള്ളൂ. നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഒന്ന് കരുതിയിരിക്കാനാണ്. ഞാൻ കാരണമാണല്ലോ നീ ഇതിൽപ്പെട്ടത്.”
അനിതയുടെ വാക്കുകളിൽ കുറ്റബോധം പ്രകടമായിരുന്നു.
“പൈസ കൊണ്ടുപോയ ആ പരമനാറി രോഹിത്തിനെ എൻറെ കയ്യിൽ കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ അയാളെ മണ്ണെണ്ണ ഒഴിച്ച് കത്തിച്ചേനെ.”
അനസൂയ ഈർഷ്യയോടെ പറഞ്ഞു.
“എന്തായാലും നീ ഒന്നു കരുതിയിരിക്കണം അനൂ.”
അനിത ഉപദേശിച്ചു.
“ഞാൻ കരുതിയിരുന്നിട്ട് എന്ത് ചെയ്യാനാ? ഇക്കാര്യം ഭരതേട്ടനോട് പറയാൻ തന്നെ പേടിയാണ്.”
“രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞാൽ ഹൈദർ അലി നിൻറെ അടുത്തും വരും. അയാളുടെ ഒലക്കേടെ കണക്ക് പുസ്തകവും കൊണ്ട്. നീ ശരിക്കും കരുതിയിരിക്കണം അനൂ.”

അന്ന് രാത്രി കിടന്നപ്പോൾ അനസൂയക്ക് ഉറക്കമേ വന്നില്ല. സോഫയിൽ ഇരിക്കുന്ന ഹൈദരലിയെയും അയാളുടെ സാധനം വായിലിട്ട് സുഖിപ്പിക്കുന്ന അനിതയെയും അവൾ മനസ്സിൽ കണ്ടു.
“രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞാൽ ഹൈദർ അലി നിൻറെ അടുത്തും വരും.”
അനിതയുടെ വാക്കുകൾ അനസൂയയുടെ തലയ്ക്കുള്ളിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു.
അതിലും നല്ലത് മരിക്കുന്നതാണെന്ന് അനസൂയക്ക് തോന്നി.
അടുത്ത് അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ കൂർക്കം വലിച്ചു കിടന്നുറങ്ങുന്ന ഭരതിനെ അവൾ നോക്കി. പതിയെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ അയാളുടെ അരയിലുടക്കി. സ്വന്തം ഭർത്താവിനെ വായകൊണ്ട് സുഖിപ്പിച്ചിട്ട് എത്രകാലമായി. ആദ്യത്തെ കുട്ടി ആവുന്നതിനു മുമ്പ് ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ ആവേശത്തിൽ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്ന് അല്ലാതെ പിന്നെ ഒരിക്കലും അങ്ങനെ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല. ഇതിപ്പോ ഹൈദർ അലി…

ഹൈദരലിയുടെ ഭീമാകാരശരീരം അവളുടെ ഓർമ്മകളെ ഭയപ്പെടുത്തി.
അനിതയെക്കാൾ സൗന്ദര്യത്തിൽ ഒരുപാട് മുന്നിലാണ് താൻ. തന്നെക്കൊണ്ട് എന്തും ചെയ്യിക്കാൻ ഹൈദരലി തയ്യാറാകും.
അനിതയെ കൊണ്ട് വായകൊണ്ട് മാത്രമേ അയാൾ ചെയ്യിച്ചുള്ളൂ. തൻറെ അടുക്കൽ അതുമാത്രമാവില്ല.
ഓർക്കുംതോറും അനസൂയയുടെ കണ്ണിൽ ഇരുട്ടു കയറി.
സൗന്ദര്യം ഒരു ശാപമായി തോന്നിയ നിമിഷമായിരുന്നു അത്.
എന്തെങ്കിലും വഴി കണ്ടെത്തണം. ആത്മഹത്യ അല്ലാതെ എന്തെങ്കിലും വഴി. അവൾ സ്വയം പറഞ്ഞു.

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ഭരത് ഫോണിൽ ആരോടോ ദേഷ്യപ്പെടുന്നത് അവൾ കേട്ടു.
“മനുഷ്യനിവിടെ എത്ര കഷ്ടപ്പെട്ടാ അഞ്ചു പൈസ സമ്പാദിക്കുന്നത്. അപ്പോഴാണ് അവൻറെ അമ്മയുടെ ഡൊണേഷൻ. ഒന്ന് പോടാ മൈതാണ്ടി. പൈസ ഇല്ലാന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി.”

തൻറെ കയ്യിൽ നിന്നും 3 ലക്ഷം രൂപ പോയി എന്ന് പറഞ്ഞാൽ എല്ലാം തീർന്നു എന്ന് അനസൂയയ്ക്ക് മനസ്സിലായി. ആരോട് ചോദിക്കും.

വൈകുന്നേരം അനസൂയ സണ്ണിയെ വിളിച്ചു.
“സണ്ണി എനിക്ക് കുറച്ച് പൈസ വേണമായിരുന്നു. എന്തേലുമൊക്കെ ഉണ്ടോ?”
രണ്ടും കൽപ്പിച്ച് അവൾ ചോദിച്ചു.
“എന്നതാ അനു… എന്ത് ഊരാകുടുക്കിലാ താൻ പോയി ചാടിയത്?”
“അതൊക്കെയുണ്ട്.”
“ഞാനിപ്പോ കുറച്ച് ടൈറ്റിൽ ആണ്.”
“എനിക്കറിയാം. അന്ന് ട്രീറ്റ് തരാത്തത് കൊണ്ടല്ലേ ഇത്ര ടൈറ്റ് ഒക്കെ.”
അനസൂയ മെല്ലെ ചോദിച്ചു.
“അതൊക്കെ ഇപ്പോഴും മനസ്സിൽ ഉണ്ടല്ലേ. സന്തോഷം.”
“സ്കോച്ച് ഒന്നും ഇവിടെയില്ല. ചായയും സ്നാക്സും വേണമെങ്കിൽ ഞാൻ ഉണ്ടാക്കാം.”
“എൻറെ കൂടെ ഇരിക്കുമോ.”
“ഈയാഴ്ച ഭരതട്ടേൻ തിരുവനന്തപുരം പോകുന്നുണ്ട്. രാവിലെ പോയാൽ രാത്രിയിലെ ട്രെയിനിലെ വരൂ.”
“എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.”
“വിശ്വസിച്ചോളൂ. സണ്ണിയെ എനിക്കും വിശ്വസിക്കാം എന്ന വാക്ക് തരണം.”
“ഞാനന്നു പറഞ്ഞതല്ലേ. രഹസ്യങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കാൻ എന്നെ കഴിഞ്ഞേയുള്ളൂ ആരും. ആട്ടെ എന്താണ് സ്നാക്സായി ഉണ്ടാക്കാൻ പോകുന്നത്.”
“എന്താ സണ്ണിക്ക് വേണ്ടത്?”
“അനുവിന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് എന്ത് കിട്ടിയാലും ഞാൻ ഹാപ്പി ആകും.”
“സണ്ണി ഹാപ്പിയായാൽ എനിക്കെന്താ ഗുണം.”
“അനു ഏതു കുടുക്കിൽ ആയാലും ഞാൻ രക്ഷിക്കും. അതുപോരെ.”
“അത്രയൊക്കെ വേണോ. ഒരു ട്രീറ്റിന് ഇത്രയൊക്കെ വിലയോ.”
“തിരുവനന്തപുരം ട്രെയിൻ അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ അല്ലേ ഇവിടെ എത്തുകയുള്ളൂ? പരിപാടി നമുക്ക് വൈകിട്ട് ആയാലോ.”
അനസൂയയുടെ ഉള്ളൊന്നു കിടുങ്ങി. സണ്ണിയുടെ ഉദ്ദേശം എന്താണെന്ന് അവൾക്ക് ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ബോധ്യമായി.
“അയ്യോ അത് വേണ്ട. കുട്ടികളൊക്കെ ഉണ്ടാകും ഇവിടെ.”
അവൾ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.
“ഞാൻ ചോദിച്ചെന്നേയുള്ളു. വൈകിട്ട് ആയാൽ ആരും കാണില്ല.”
“ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ …”
“ആരും കാണാതെ ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം.”
“വേണ്ട സണ്ണി അതൊക്കെ പ്രശ്നമാകും. എനിക്ക് പേടിയാ.”
“ഒക്കെ; എന്നാ വേണ്ട. ആട്ടെ കാശ് എപ്പോഴാ വേണ്ടത്?”
“എത്ര പെട്ടെന്ന് ആയാലും കുഴപ്പമില്ല.”
“ഞാൻ അക്കൗണ്ട് ഒന്ന് പരിശോധിക്കട്ടെ. എന്നിട്ട് പറയാം.”
“ആയിക്കോട്ടെ.”
“അനുവിന് ഒരു പ്രശ്നം വരുമ്പോൾ അത് നമുക്കൊക്കെ വിഷമം ഉള്ള കാര്യമാണ്. പക്ഷേ അപ്പോൾ അനു നമ്മളെ ഓർക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതൊരു സന്തോഷമാണ്.”
“സണ്ണിച്ചൻ ഒക്കെ ഉള്ളതാണ് ഒരു സമാധാനം.”
“അനു ഒട്ടും പേടിക്കേണ്ട ഞാനുണ്ട് കൂടെ.”