💘💘അനസൂയ💘💘 75അടിപൊളി 

മുമ്പൊരു സ്ഥലം വാങ്ങിയതിന്റെ കേസ് അനന്തമായി നീളുന്നതിന്റെ കോപമാണ് ഭരതേട്ടനെന്ന് അനസൂയക്ക് മനസ്സിലായി.
അവൾ അയാളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.
“സാരമില്ല ഏട്ടാ. ചീത്ത സമയം ഒരുപാട് കാലം നീണ്ടുനിൽക്കില്ല. കുറച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാം ശരിയാകും.”
ഭരത് അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
“അതാണ് ആകെയുള്ള ഒരു പ്രതീക്ഷ.”
പിന്നെ അയാൾ എണീറ്റു റൂമിലേക്ക് നടന്നു. പോകുമ്പോൾ അയാൾ പറഞ്ഞു, “അനു നീ കുറച്ചു തണുത്ത വെള്ളവും ഒരു ഗ്ലാസും പിന്നെ കഴിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും എടുത്തു വെക്ക്. ഞാനൊന്ന് കുളിച്ചു വരട്ടെ. ഒരു നാലെണ്ണം വിട്ടില്ലെങ്കിൽ ഒരു സമാധാനവും വരില്ല.”
അനസൂയ തലയാട്ടി.
പെട്ടെന്ന് അവൾക്ക് ഫാരിസിന്റെ വാക്കുകൾ ഓർമ്മ വന്നു.
‘ഭരത് എന്ത് ചെയ്യുന്നു? ഇന്ന് മദ്യപാനം ഒന്നുമില്ലേ?’
ഇന്ന് മദ്യപാനം ഉണ്ട്. അത് ഫാരിസ് അറിഞ്ഞാൽ…
തണുത്ത വെള്ളവും ഗ്ലാസും പിന്നെ ഒരു പാത്രത്തിൽ മീൻ വറുത്തതും കൊണ്ടുപോയി ഹാളിൽ വയ്ക്കുമ്പോൾ അനസൂയയുടെ കൈകൾ വിറച്ചു.

അടുക്കളയിൽ ഓരോരോ പണികൾ ചെയ്യുമ്പോഴും അനസൂയക്ക് പരിഭ്രമം മാറിയില്ല. വല്ലാത്ത ഒരു അനുഭവം തന്നെയും കാത്ത് എവിടെയോ ഒളിഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി താനിതുവരെ അറിയാത്ത എന്തോ ഒന്ന് തന്റെ ജീവിതത്തിൽ നടക്കാൻ പോകുന്നു എന്ന് ഒരു തോന്നൽ.
അതെന്താണെന്ന് അറിയാമായിരുന്നുവെങ്കിലും അതിനെപ്പറ്റി ഓർത്ത് അതിനെ അംഗീകരിക്കാൻ അവൾക്ക് ധൈര്യം വന്നില്ല.
തന്റെ ഫോണിലേക്ക് ഇടയ്ക്കിടെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ എത്തിനോക്കി.
ഒരു തവണ നോക്കുമ്പോഴും ‘ഫാരിസ് ‘കോളിംഗ്’ എന്ന് സ്ക്രീനിൽ തെളിയുന്നതായി അവൾ സങ്കൽപ്പിച്ചു. ധൈര്യം വല്ലാതെ ചോർന്നു പോകാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ ഫോൺ സൈലൻറ് മോഡിൽ ഇട്ടു.

അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഫാരിസിന്റെ ഫോൺ വന്നു.
ശ്വാസം നന്നായി ഉള്ളിലേക്കെടുത്ത ശേഷമാണ് അവൾ ഫോണെടുത്തത്.
“ഹലോ…”
“എന്താണ് സുന്ദരി, വിശേഷം?”
ഫാരിസിന്റെ ആവേശം നിറഞ്ഞ ശബ്ദം.
“വിശേഷം നല്ലതുതന്നെ.”
അനസൂയ പതിയെ പറഞ്ഞു.
“ഇന്ന് കള്ളടിക്കുന്നില്ലേ ഭരത്?”
ഫാരിസ് ചോദിച്ചു.
എന്തു പറയണം? അനസൂയ ആലോചിച്ചു.
ഭരതേട്ടൻ മദ്യപിക്കുന്നില്ല എന്നു പറഞ്ഞാൽ ഫാരിസ് ഇന്ന് വരില്ല എന്നുറപ്പാണ്. മറ്റൊരിക്കൽ ആവാം എന്നു പറയും. അതല്ലേ തനിക്ക് നല്ലത്?
ഫാരിസ് ഇവിടെ വരാതിരിക്കുന്നതല്ലേ തനിക്ക് നല്ലത്? ഇന്നല്ലെങ്കിൽ നാളെ അയാൾ വരും എന്ന് ഉറപ്പാണ്. പക്ഷേ കഴിയുന്നത്ര അയാളെ അകറ്റിനിർത്തുന്നതല്ലേ നല്ലത്? എന്തിനാണ് അയാൾ വരുന്നത്? അയാളെ വരാൻ അനുവദിക്കുന്നത് അപകടം വിളിച്ചു വരുത്തുന്നതിന് സമാനമല്ലേ?
“ഹലോ… കേൾക്കുന്നില്ലേ?”
അപ്പുറത്തെ ഫാരിസിന്റെ ശബ്ദം അവൾ കേട്ടു.
“യെസ്… കേൾക്കുന്നുണ്ട്.”
അനസൂയ പറഞ്ഞു. അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറിയിരുന്നു.
“എന്നാൽ പറയടോ. ഇന്ന് നിന്റെ കെട്ടിയോൻ വെള്ളമടിക്കുന്നുണ്ടോ?”
അനസൂയ കണ്ണുകൾ ഇറുകിയടച്ചു.
എന്തു പറയണം?
സത്യമോ അതോ നുണയോ?
“ഉ…ഉണ്ട്.”
അവൾ അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോയി.
“ദാറ്റ്സ് ഗ്രേറ്റ് ന്യൂസ്.”
ഫാരിസിന്റെ ശബ്ദം അവൾ കേട്ടു. അതിലെ ആവേശം തിരിച്ചറിഞ്ഞ അവൾക്ക് ശരീരം തളരുന്നത് പോലെ തോന്നി.
“ഞാനൊരു ഹായ് വിടാം.”
ഫാരിസ് വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
“ഫാരിസ്…”
എന്തോ ഓർമ്മ വന്നത് പോലെ അനസൂയ വിളിച്ചു.
“ഫാരിസ് എന്താ ഉദ്ദേശം?”
“തനിക്ക് എന്നോട് നന്ദി പറയാനില്ലേ? അതൊന്നു നേരിട്ട് കേട്ടിട്ട് പോകാം.”
“അത്രയേ ഉള്ളൂ? അത് പകലു പോരെ?”
“ഇല്ല എനിക്കിപ്പോൾ തന്നെ കേൾക്കണം. ഈ രാത്രി അവസാനിക്കും മുമ്പ്.”
“ഫാരിസ്, പ്ലീസ് … ഞാൻ …”
“താൻ പേടിക്കണ്ട ഡോ. അങ്ങനെ പേടിക്കേണ്ട ഒന്നും ഞാൻ ചെയ്യില്ല.”
അതും പറഞ്ഞു അയാൾ ഫോൺ കട്ടാക്കി.

പാത്രം കഴുകിയത് മതിയാക്കി അനസൂയ റൂമിലേക്ക് പോയി. ഭരതേട്ടൻ കിടന്നു കഴിഞ്ഞു. ഒരു വശത്തേക്ക് ചെരിഞ്ഞു കിടക്കുകയാണ്. അയാൾ ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു എന്ന് അനസൂയക്ക് മനസ്സിലായി. അവളുടെ ചങ്കിടിപ്പ് കൂടിയതേയുള്ളൂ.
അവൾ നേരെ ബാത്റൂമിലേക്ക് പോയി.
കണ്ണാടിയിൽ തന്നെ നോക്കി അല്പം നേരം നിന്നു.
എന്താണ് താൻ ചെയ്യാൻ പോകുന്നത്? ഇത് ശരിയാണോ?
തൻറെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി അവൾ ചോദിച്ചു. ഒരു മറുപടിയും അവൾക്ക് കിട്ടിയില്ല.
എന്താണ് സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നത് എന്ന് അവൾക്ക് ആലോചിക്കാൻ പേടി തോന്നി. എന്താണ് ഫാരിസിന്റെ മനസ്സിൽ?
ഒരുപക്ഷേ എന്താണ് സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നത് എന്ന് അവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. പക്ഷേ അത് അംഗീകരിക്കാൻ അവളുടെ ഉപബോധമനസ് തയ്യാറായിരുന്നില്ല.