💘💘അനസൂയ💘💘 75അടിപൊളി 

മൻസൂർ ചൂണ്ടികാണിച്ച പറമ്പ് റോഡരികിൽ തന്നെ ആയിരുന്നെങ്കിലും അതിലേക്കുള്ള ഗേറ്റ് റോഡിലേക്ക് തുറക്കുന്നതായിരുന്നില്ല. ഒരു ചെറിയ ഇടവഴിയിലൂടെ മുപ്പതോളം മീറ്റർ നടന്നപ്പോഴാണ് ഗേറ്റിൽ എത്തിയത്.
“ഇതെന്താ ഇങ്ങനെ?”
അനസൂയ ചോദിച്ചു.
“കിഴക്കിനഭിമുഖമായി പണിത വീടാണ്. വാസ്തുശാസ്ത്രത്തിൽ നല്ല വിശ്വാസമുള്ള ആളായിരുന്നു ഇതിന്റെ ഓണർ.”
“ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്തിട്ടും ഇത് വിൽക്കേണ്ട ഗതികേട് വന്നല്ലോ.”
“അതിന് ഗതികേട് കൊണ്ടാണ് വില്കുന്നതെന്നാരു പറഞ്ഞു?” മൻസൂർ പുഞ്ചിരിച്ചു. “അവർ ഇപ്പോൾ ഇതിലും വലിയ വീട്ടിലാ താമസിക്കുന്നത്.”
അനസൂയ കണ്ണുകൾ വിടർത്തി അയാളെ നോക്കി.
“അല്ലേലും ഓണർക്കു മോശം സമയമാണെന്ന് ബ്രോക്കർ സമ്മതിക്കില്ലല്ലോ. വാങ്ങാൻ വരുന്നവർ വില കുറച്ചു പറയില്ലേ?” അവൾ ചോദിച്ചു.
മൻസൂർ അവളെ നോക്കി തലയാട്ടി. “കൊള്ളാലോ ആള്. ബിസിനെസ്സിൽ നല്ല ഭാവി കാണുന്നുണ്ട്.”
അനസൂയ ചിരിച്ചു.

ഗേറ്റ് കടന്ന് അവർ വീടിനടുത്ത് എത്തിയിരുന്നു. ഒരു ഒറ്റ നില വീട്. വീടും പരിസരവും നല്ല വൃത്തിയായി കാണപ്പെട്ടു. മൂന്ന് വശവും തുറന്ന, അല്പം ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന സിറ്റൗട്ട്. അതിലേക്ക് കയറാൻ സ്റ്റെപ്പുകൾ.
മൻസൂർ താക്കോൽ എടുത്ത് വാതിൽ തുറക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോഴാണ് വീട്ടിൽ ആരുമില്ല എന്ന കാര്യം അനസൂയ അറിഞ്ഞത്.
അവൾക്ക് ചെറിയ പരിഭ്രമം തോന്നി.
അവളുടെ പരിഭ്രമം മനസ്സിൽ കണ്ടിട്ടാകണം മൻസൂർ പറഞ്ഞു, “വീട് ഇങ്ങനെ തുറക്കുന്നു എന്നേയുള്ളൂ, അനു. അവർ വരുംവരെ നമുക്ക് സിറ്റൗട്ടിൽ തന്നെ ഇരിക്കാം.”

മൻസൂർ പറഞ്ഞതുപോലെ അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു കുടുംബം വന്നു. ഭർത്താവും ഭാര്യയും. ഭർത്താവ് മുമ്പേ തന്നെ വീടു സന്ദർശിച്ചതാണ്. ഇപ്പോൾ ഭാര്യയെകൂടി കാണിക്കാൻ കൊണ്ടുവന്നതാണ്.
“അനസൂയ അല്ലേ? എന്താ ഇവിടെ?”
വന്ന ആളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് അനസൂയ ഒന്ന് പതറി. അവൾക്ക് അയാളെ പരിചയം ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്തു പറയും?
മൻസൂറിന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് കാശ് കടം മേടിക്കാൻ വന്നതാണെന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.
“എന്നെ എങ്ങനെ അറിയാം?”
“ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഭരതിന്റെ വൈഫ് അല്ലേ?”
“അതെ. സോറി ട്ടോ ഞാൻ… എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല.”
“അത് സാരമില്ല. നമ്മൾ അങ്ങനെ പരിചയമൊന്നുമില്ലല്ലോ. ഞാൻ രവി. ബിസിനസ് ആണ്. ഇതെൻറെ വൈഫ് സീത.”
അനസൂയ സീതയെ നോക്കി ചിരിച്ചു. സീത തിരിച്ചും.
“ഞാനും ഒരു വീട് നോക്കാൻ വന്നതാണ്. എനിക്കല്ല, എൻറെ ഒരു ഫ്രണ്ടിന്; അവൾ ഗൾഫിലാണ്.”
അനസൂയ പറഞ്ഞു.
“ഓ അത് ശരി.”
മൻസൂർ തന്നെ നോക്കി ആശ്ചര്യപ്പെടുന്നത് അനസൂയ കണ്ടു.

പരിചയപ്പെടൽ കഴിഞ്ഞ് അവർ വീടിനകത്തേക്ക് നടന്നു. വീട് നല്ല വിശാലമായതായിരുന്നു. പഴയ വീടാണ് പക്ഷേ പെയിന്റൊക്കെ അടിച്ച് പുത്തൻ ആക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഫർണിച്ചറുകൾ അധികം ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
രവിക്ക് വീട് മുമ്പേ തന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇപ്പോൾ സീതക്കും ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. അവർ മാറിനിന്ന് അല്പം സംസാരിച്ചശേഷം മൻസൂറിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
“പറഞ്ഞപോലെ എല്ലാം അവൾക്കിഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അടുത്ത ആഴ്ച തന്നെ ഞങ്ങൾ ഇങ്ങോട്ട് മാറാനാണ് വിചാരിക്കുന്നത്.”
മൻസൂർ തല കുലുക്കി.
“ആയിക്കോട്ടെ. എൻറെ ഭാഗത്തുനിന്ന് എല്ലാം വളരെ ഫാസ്റ്റ് ആയിരിക്കും.”
അപ്പോൾ തന്നെ രവി സീതയുടെ ബാഗിൽ നിന്ന് കുറച്ചു കാശ് എടുത്ത് മൻസൂറിനെ ഏൽപ്പിച്ചു.
“ഇത് അമ്പത് ഉണ്ട്. മുമ്പ് പറഞ്ഞപോലെ.”
“അപ്പോ എല്ലാം ശരി.”
മൻസൂർ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒരു വെള്ള പേപ്പർ എടുത്ത് അതിൽ എന്തോ എഴുതി രവിയെ ഏൽപ്പിച്ചു.
അത് വായിച്ച് തൃപ്തിപ്പെട്ട് രവിയും സീതയും തിരികെ പോയി. പോകും മുമ്പ് അനസൂയ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കാൻ രണ്ടുപേരും മറന്നില്ല.

“ഏതാണ് ആ ഗൾഫിലുള്ള ഫ്രണ്ട്?”
മൻസൂർ ചോദിച്ചു.
“ഓ അതോ. അത് ഞാൻ ചുമ്മാ തട്ടി വിട്ടതല്ലേ.” അനസൂയ ചിരിച്ചു. “പിന്നെ കാശ് കടം തരാമെന്ന് പറഞ്ഞ് താനെന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ചു വരുത്തിയതാണന്ന് പറയാൻ പറ്റുമോ?”
“എൻറെ പൊന്നേ. താൻ പറയുന്ന കേട്ടാൽ ഞാൻ തന്നെ ദുരുദ്ദേശത്തോട് കൂടി ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്ന പോലെയുണ്ടല്ലോ.”
“ദുരുദ്ദേശം ഉണ്ടോ എന്ന് ആർക്കറിയാം?”
മൻസൂർ അവളെ ആകെ ഒന്ന് നോക്കി.
“അത് ശരിയാ. തന്നെ കണ്ടാൽ ആർക്കും ഒരു ദുരുദ്ദേശം തോന്നാതിരിക്കില്ല.”
“അയ്യടാ ഒന്ന് പോ അവിടുന്ന്.”
“നീ ആ രവിയെ ശ്രദ്ധിച്ചോ? ഭാര്യ അടുത്തുണ്ടായിട്ടുപോലും അയാളുടെകണ്ണ് തന്റെ മേലായിരുന്നു.”
“ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു. പിന്നെ മൻസൂറിന് എന്തെങ്കിലും ഗുണമായാലോ എന്ന് വിചാരിച്ചു ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കാത്ത പോലെ നിന്നതാ.”
“അതെങ്ങനെ? ഈ സൗന്ദര്യം മുഴുവൻ രവി കണ്ടു രസിക്കുമ്പോൾ അതിൽ മൻസൂറിന് എന്ത് ഗുണം?”
“വീടിൻറെ കുറവുകൾ അയാൾ കാണില്ലല്ലോ. പിന്നെ എൻറെ മുമ്പില് വെച്ച് വില പേശാനും അയാള് ശ്രമിക്കില്ല.”
“അത് ശരിയാ. അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ഇനി എൻറെ കൂടെ കൂടുന്നോ? ഞാൻ കമ്മീഷൻ തരാം.”
“അതു കൊള്ളാലോ.”
അനസൂയ ചിരിച്ചു.
“താൻ ഇങ്ങനെ ചിരിക്കല്ലേ. ഞാനിപ്പം മയങ്ങി വീഴും.”
“ഒന്ന് പോ മൻസൂറേ.”
“സത്യം. തന്റെ ചിരി കണ്ടാൽ പിന്നെ പണ്ടേതോ സിനിമയിൽ പറഞ്ഞ പോലെ, ചുറ്റുമുള്ള ഒന്നും കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല.”
കണ്ണിൽ നോക്കിയുള്ള അവൻറെ പ്രശംസ കേട്ട് അനസൂയക്ക് നാണം തോന്നി.