💘💘അനസൂയ💘💘 75അടിപൊളി 

മുന്നോട്ടു മാറാൻ ശ്രമിച്ച അനസൂയ പക്ഷേ ഡ്രസ്സിംഗ് ടേബിളിൽ തട്ടി നിന്നു. സണ്ണിയും മുന്നോട്ട് നീങ്ങി വീണ്ടും അവളെ പിറകിൽ നിന്നും ആലിംഗനം ചെയ്തു. വീണ്ടും അയാൾ കഴുത്തിൽ ചുംബിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കാനായി അവൾ മുന്നോട്ടാഞ്ഞു. അവളുടെ തോളിലും കൈകൾ വച്ച് അയാൾ അമർത്തി. തൻറെ അരക്കെട്ടിനു പുറകിൽ അയാളുടെ അരക്കെട്ട് വന്നമരുന്നത് അനസൂയ അറിഞ്ഞു. അയാളുടെ പൗരുഷം ആകെ കുലച്ചു പൂത്തുലഞ്ഞു നിൽക്കുകയാണ് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.
“എന്ത് രസമാണ് തൻറെ ബാക്ക് കാണാൻ?” സണ്ണി ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു. അയാളുടെ ഇരു കൈകളും താഴേക്ക് പോയി അവളുടെഅരക്കെട്ട് ഇരുവശത്തുമായി പിടുത്തമിട്ടു.
“തൻറെ ഭരതേട്ടൻ എന്നും ഇതൊക്കെ അടിച്ചുപൊളിക്കുന്നുണ്ടായിരിക്കും അല്ലേടി?”
“ഒന്ന് പോ സണ്ണിച്ചാ കളിയാക്കാതെ …”
അങ്ങനെ പറഞ്ഞവർ തിരിയാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അയാൾ വിട്ടില്ല.
“നിക്കെടി പെണ്ണേ ഒരു മിനിറ്റ്. എനിക്കിതൊക്കെ ഒന്നു കാണാനുള്ള ഭാഗ്യമെങ്കിലും താ.”
അതും പറഞ്ഞ് അയാൾ തൻറെ അരക്കെട്ട് ശക്തിയായി അവളുടെ പുറകിൽ അമർത്തി.
“അറിയുന്നുണ്ടോടി പെണ്ണേ നീ എൻറെ സാധനത്തിന്റെ വലിപ്പം?”
“പിന്നെ അറിയാതെ? ഇങ്ങനെ തള്ളിപ്പിടിച്ചാൽപ്പിന്നെ അറിയാതിരിക്കുമോ?”
അനസൂയ ചോദിച്ചു.
“വേ…വേണ്ടേ… അനുക്കുട്ടിക്ക് അറിയണ്ടേ അതിങ്ങനെ ഉള്ളിലേക്ക് കേറുന്നതിന്റെ സുഖം?”
“സണ്ണിച്ചാ ഇത് അതിരു കടക്കുന്നുണ്ട്. നിർത്ത്.”
അവൾ ബലമായിട്ട് തന്റെ ഇടുപ്പിൽ നിന്നും അയാളുടെ കൈകൾ വേർപ്പെടുത്തി. പിന്നെ വെട്ടിതിരിഞ്ഞ് അവനഭിമുഖമായി നിന്നു.
“പറയുന്നത് കേൾക്ക്, സണ്ണിച്ചാ.”
അയാൾക്ക്റെ കണ്ണിലേക്ക് തീഷ്ണ്ണമായി നോക്കിക്കൊണ്ടാണ് അവൾ പറഞ്ഞത്.
അതോടെ സണ്ണി അടങ്ങി.

അനസൂയ വേഗം പാേയി ഗ്ലാസുകൾ കഴുകി വെച്ചു. ഒരു പെഗ്ഗുകൂടി കഴിക്കാമെന്ന് സണ്ണി ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചെങ്കിലും അവൾ ചെവിക്കൊണ്ടില്ല.

നിവൃത്തിയില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ സണ്ണി അവളെ തിരിച്ച് കാറിൽത്തന്നെ അവളുടെ വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിച്ചു.

തലയിലെ ചെറിയ ലഹരി മാറിക്കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് സംഭവത്തിന്റെ ഗൗരവം അവൾക്ക് പൂർണ്ണമായും മനസ്സിലായത്. തലനാരിഴയ്ക്കാണ് അയാളുടെ കെണിയിൽ അകപ്പെടാതെ രക്ഷപ്പെട്ടത്.

അടുത്ത ദിവസം അവൾ സണ്ണിയെ ഫോൺ വിളിച്ചു.
“സണ്ണിച്ചാ ഇന്നലെ കുറച്ചു കൈവിട്ടുപോയി. ഇനിമേലാൽ എന്നെ ഇങ്ങനെ ട്രീറ്റിന് ആണെന്നും പറഞ്ഞ് എങ്ങോട്ടും വിളിച്ചോണ്ട് പോകരുത്. എൻറെ ഒരു കുടുംബമുണ്ട് ഞങ്ങൾ സമാധാനമായിട്ട് ജീവിച്ചു പൊയ്ക്കോട്ടെ പ്ലീസ്. സണ്ണിയുടെ പൈസ ഞാൻ ഉണ്ടാവുമ്പോ തിരിച്ചു തരാം.”
സണ്ണി പെട്ടെന്ന് മാന്യനായി.
“ഒന്നും പേടിക്കേണ്ട അനസൂയ. ഇന്നലെ അങ്ങനെ പറ്റിപ്പോയി. ആദ്യമായിട്ടല്ലേ. ഇനി ഒരിക്കലും അങ്ങനെയൊന്നും എൻറെ ഭാഗത്തുനിന്നും ഉണ്ടാവില്ല. ഉറപ്പാണ്.”
അനസൂയ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
“എന്നാേട് പിണങ്ങിയോ ടോ?” അയാൾ ചോദിച്ചു. ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ച ശേഷമാണ് അനസൂയ മറുപടി പറഞ്ഞത്.
“ഇല്ല.”
“ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ? ഇനി ഒരിക്കലും അങ്ങനെയൊന്നും എൻറെ ഭാഗത്തുനിന്നും ഉണ്ടാവില്ല.”
അയാൾ ഉറപ്പുകൊടുത്തു.

അയാളുടെ ഉറപ്പ് അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ഇനി അങ്ങനെ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല എന്ന തോന്നൽ.

പക്ഷേ അവളുടെ ആശ്വാസം അധികമൊന്നും നീണ്ടുനിന്നില്ല. രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവളെ തേടി മറ്റൊരാൾ വന്നു.

കൂളിംഗ് ബെല്ലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് ജനലിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ അവിടെ ഒരു കാർ കണ്ടു. വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ അതാ നിൽക്കുന്നു ഹൈദരാലി.
“ഹലോ മാേളെ. ഹൗ ആർ യൂ?”
ഒരു ചെറു ചിരിയോടെയാണ് അയാളുടെ ചോദ്യം.
“അയാം ഫൈൻ. എന്താ ഇതുവഴി, ഹൈദരാലിക്ക?”
“അകത്തേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്നില്ലേ?”
“പിന്നെന്താ വരൂ.. അകത്തേക്ക് ഇരിക്കൂ.”
സെറ്റിയിൽ അയാളെ ഇരുത്തി അടുക്കളയിലേക്ക് നീങ്ങാൻ ഒരുങ്ങി.
“ഞാൻ വെള്ളം എന്തെങ്കിലും എടുക്കാൻ പരമുവിനോട് പറയാം.”
“പരമു ഇവിടെ ഇല്ല. അയാളെ ഞാൻ ടൗണിൽ വച്ച് കണ്ടിരുന്നു. പച്ചക്കറി മേടിക്കാൻ ഇറങ്ങിയതായിരിക്കും.”
“ഓ അതെ. ഇപ്പോൾതന്നെ തിരിച്ചുവരുമായിരിക്കും. സാരമില്ല കുടിക്കാൻ ഞാൻ തന്നെ എന്തെങ്കിലും എടുക്കാം.”
“ഒന്നും വേണ്ട. അനസൂയ ഇവിടെ ഇരിക്ക്.”
അയാൾ അടുത്തുള്ള സീറ്റ് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു.
അനസൂയ പക്ഷേ രണ്ടാമത്തെ സോഫയിലാണ് ഇരുന്നത്. മുട്ടിന് തൊട്ടു താഴെ മാത്രം നീളമുള്ള ടോപ്പ് മാത്രമാണ് അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത്. അതിനു താഴെ നഗ്നമായ തന്റെ കാലുകളിലേക്ക് അയാളുടെ നോട്ടമൊന്നു പാളി വീഴുന്നത് അവൾ കണ്ടു.
“കാര്യം എന്തെന്ന് പറയൂ ഹൈദരാലിക്ക…”
“മൂന്നുലക്ഷം രൂപ കാണാതെ പോയതിനെ പറ്റി ഞാൻ കേട്ടു. കള്ളനെ ഇതുവരെ പിടിച്ചില്ല അല്ലേ?”
“ഇല്ല.”
“പിടിക്കുമോ?”
“എന്താ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്?”
“ആ മൂന്നുലക്ഷമല്ലേ അനസൂയ നമ്മക്ക് തന്നത്?”
“അതല്ല ഇത് വേറെ മൂന്നു ലക്ഷമാ.”
“ചുമ്മാ കളിപ്പിക്കാതെ കൊച്ചെ. ഇങ്ങനത്തെ കളികളൊക്കെ നമ്മള് ഒരുപാട് കണ്ടതാ.”
“ഇതിലിപ്പോ എന്താ ഹൈദരാലിക്കയുടെ പ്രശ്നം?”
“എൻറെ പ്രശ്നം, അനസൂയയെ പോലീസ് പിടിക്കുമ്പോൾ അവർ അടുത്തത് നമ്മളിന്റെ അടുക്കൽ വരും. അപ്പോൾ നമ്മള് എന്താ പറയേണ്ടത്?”
അനസൂയ മറുപടി പറയാൻ വാ തുറക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഹൈദർ അലി കയ്യുയർത്തി അവളെ തടഞ്ഞു.
“നുണ പറയേണ്ട ആവശ്യമില്ല. ആ കാശാണ് അനസൂയ നമ്മക്ക് തന്നത് എന്ന് നമ്മക്ക് വ്യക്തമായിട്ട് അറിയാം. ആ കാശ് ഇപ്പോഴും നമ്മളിന്റെ കയ്യിൽ ഉണ്ട്. അതു കണ്ടാൽ കൊച്ചിന്റെ കെട്ടിയോൻ ഉടനെ തിരിച്ചറിയും. അതുകൊണ്ട് ആലോചിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞാൽ മതി.”
അനസൂയ ഒരു ദീർഘശ്വാസം എടുത്തു.
ശരിയാണ്. ഇയാളോട് കള്ളം പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല.
“ഞാൻ… ഞാൻ ഹൈദരാലിക്കക്ക് കാശൊന്നും തന്നിട്ടില്ലെന്നു പറഞ്ഞാൽ മതി. പറയില്ലേ?”
പ്രതീക്ഷിച്ച മറുപടി അവളിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച പോലെ ഹൈദരാലി തലയാട്ടി.
“അനസൂയ നമ്മക്ക് കാശൊന്നും തന്നിട്ടില്ല എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി. പ്രശ്നമൊക്കെ തീരും.”
“അതെ.”
“എന്നുവച്ചാൽ അനസൂയയ്ക്കു വേണ്ടി നമ്മള് കള്ളം പറയണം.”
എന്ത് പറയണമെന്ന് അറിയാതെ അനസൂയ അയാളെ നോക്കി.
“നമ്മള് നല്ല തിരക്കുള്ള മനുഷ്യനാണ്. കള്ളം പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ ജയിക്കും വരെ ഒരുപാട് കള്ളം നമ്മക്ക് പറയേണ്ടിവരും. കാശിന് അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ നമ്മൾ ഇവിടെ വന്നത് എന്തിനാണ് എന്ന് പറയേണ്ടിവരും. സിസിടിവി വിഷ്വൽസ് എല്ലാം വെച്ച് നമ്മളിവിടെ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് വന്നതൊക്കെ ഇപ്പോൾ തന്നെ അവർക്ക് മനസ്സിലായിക്കാണും. പിന്നെ ഫോൺ കോൾസും ഉണ്ട്. ഞാൻ എന്താ പറയുന്നത് എന്നു വച്ചാൽ ഒന്നിനു പകരം ഒരുപാട് നുണകൾ നമ്മക്ക് പറയേണ്ടിവരും. എല്ലാം അനസൂയയ്ക്ക് വേണ്ടി.”
‘എന്താ ഹൈദരാലിക്കാ പറഞ്ഞുവരുന്നത്?”
“അനസൂയയ്ക്ക് കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട് എന്ന് അനസൂയയുടെ മുഖം കണ്ടാൽ എനിക്കറിയാം. നമ്മക്ക് വേണ്ടത് അനസൂയയ്ക്ക് തരാൻ കഴിയും.”
അനസൂയയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ഒരു തയ്യൽ മെഷീനിന്റെ ശബ്ദം പോലെ ആയി മാറിയിരുന്നു. ഹൈദരാലിക്ക വളരെ ഓപ്പണായി തന്റെ ഇംഗിതം അറിയിച്ചു കഴിഞ്ഞു എന്ന് അനസൂയക്ക് മനസ്സിലായി.
“ഹൈദരാലിക്ക; ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചാൽ ഹൈദരലിക്കയോട് എനിക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോകാൻ പറയേണ്ടിവരും.”
സ്വരം കടുപ്പിച്ചാണ് അനസൂയ സംസാരിച്ചത്.