💘💘അനസൂയ💘💘 75അടിപൊളി 

ഒരിക്കലും ഹൈദരാലിക്ക് വഴങ്ങി കൊടുക്കേണ്ട ഗതികേട് ഇനി തനിക്ക് വരില്ല എന്ന സത്യം അവളോട് പറഞ്ഞാലോ എന്ന് ഒരു നിമിഷം അനസൂയ നിമിഷം ആലോചിച്ചു.
പക്ഷേ അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ അത് ശരിയല്ലല്ലോ. താനും അനിതയുടെ അതെ അവസ്ഥയിലൂടെ കടന്നു പോകുന്നവളാണ് എന്ന വിശ്വാസത്താൽ ആണ് അവൾ ഈ സത്യമെല്ലാം തന്നോട് പറയുന്നത്. ആ വിശ്വാസമില്ലാതായാൽ അത് ഒരു ചതിയാകും.
അതുകൊണ്ട് അനസൂയ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
“നിന്റെ അടുത്തേക്ക് അയാളുടനെ തന്നെ വരും അല്ലേ?”
അനിത ചോദിച്ചു.
“എടി നമുക്ക് വേറെ എന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കാം. ഞാൻ ആകെ ഒരു ഷോക്കിലാണ്.”
അനസൂയ പറഞ്ഞു.
“ആയിക്കോട്ടെ നമുക്ക് വേറെ എന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കാം. പക്ഷേ അയാള് നിന്റടുത്ത് വന്നു കഴിഞ്ഞാൽ നീ അതെല്ലാം എന്നോട് പറയണം.”
“അതെന്താ?”
“നിനക്ക് നഷ്ടബോധം ഒന്നും തോന്നില്ല. അതെനിക്ക് ഉറപ്പാണ്. നീ സന്തോഷിക്കും. നിൻറെ സന്തോഷം ഞാനും ഒന്ന് അറിഞ്ഞോട്ടെ ടീ. പിന്നെ ഇതൊന്നും നമ്മൾ രണ്ടുപേരും അല്ലാതെ ഈ ലോകത്ത് വേറെ ഒരാൾക്കും അറിയാൻ പാടില്ല കേട്ടോ.”
“അതുറപ്പായും.”
അനസൂയ വാക്ക് കൊടുത്തു.
“എന്നാലും ഇത് ഇങ്ങനെ തുടർന്നുകൊണ്ടുപോകുന്നത് അത്ര നല്ലതല്ല എന്നാണ് എൻറെ അഭിപ്രായം. അയാള് വരുന്നതും പാേകുന്നതും ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ വലിയ പ്രശ്നമാകും.” 1 അവൾ പറഞ്ഞു.
അനിത തലകുലുക്കി.
“അതറിയാമെടീ. എന്നാലും അയാൾ വരുമ്പോൾ നോ പറയാൻ തോന്നുന്നില്ല.”

അന്ന് വീട്ടിൽ മടങ്ങി ഒന്ന് കുറെ കഴിഞ്ഞിട്ടും അനസൂയക്ക് അങ്കലാപ്പ് മാറിയില്ല.
എത്ര പെട്ടെന്നാണ് തൻറെ സുഹൃത്ത് ഹൈദരാലിയുടെ കളിപ്പാട്ടയായി മാറിയത്? അവളുടെ വെറുപ്പ് എല്ലാം അയാളോടുള്ള ആദരവായി മാറി. എപ്പോൾ വേണേലും അയാൾക്ക് അവളുടെ കൂടെ കിടക്കാം.
‘ഇക്കാ, അടിച്ചുപൊളിക്ക്ക്കാ’ എന്ന് അവളെ കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കാം.
താനും അങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുമായിരുന്നാേ എന്ന് അനസൂയ ആലോചിച്ചു.
ഭരതേട്ടന്റെ പണം മോഷ്ടിച്ചിട്ടായിരുന്നെങ്കിലും താൻ ഹൈദരലിക്കയുടെ കെണിയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടത് എത്ര നന്നായി എന്ന് അവൾ ആശ്വസിച്ചു.

അന്ന് രാത്രി അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് അടുക്കളയിലെ ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്തപ്പോൾ അനസൂയക്ക് തലേ ദിവസത്തെ ഇരുട്ട് ഓർമ്മവന്നു. ജനലിലൂടെ വർക്ക് ഏരിയയിലേക്ക് നോക്കി അവൾ അല്പനേരം നിന്നു.
അവിടെ ഇരുട്ടിൽ ഫാരിസ് ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടോ എന്ന് അവൾ ആലോചിച്ചു.
തന്നെയും കാത്ത്…
അനസൂയക്ക് കുളിര് കോരി.
പതിയെ വാതിൽ തുറന്ന് അവൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. പിന്നെ അടുക്കള വാതിൽ ചേർത്തടച്ചു.
വർക്കേരിയയുടെ പുറത്തേക്കുള്ള ഗ്രില്ലുവാതിലിൽ പിടിച്ച് അല്പസമയം നിന്നു.
ഇരുട്ടിലൂടെ രണ്ടു കൈകൾ തനിക്ക് ചുറ്റും പടരുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി. അതൊരു തോന്നൽ മാത്രമാണല്ലോ എന്നത് അവൾക്ക് ധൈര്യം പകർന്നു. കണ്ണുകൾ അടച്ച് അവൾ നിന്നു. കാലുകൾക്കിടയിൽ ഒരു തരിപ്പ് അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. എവിടെയോ ചില പേശികൾ മുറുകുന്നത് പോലെയും പിന്നെ അയയുന്നതുപോലെയും തോന്നി.
ഫാരിസിന്റെ പൗരുഷം തന്റെ നിതമ്പത്തിലേക്ക് അമർന്ന നിമിഷത്തെ അവൾ ഓർത്തു.
എവിടെയൊക്കെയാണ് അയാൾ ഇന്നലെ തൊട്ടത്!
അനസൂയയുടെ കൈ അറിയാതെ അവളുടെ മാറിലേക്ക് നീങ്ങി. ചുരിദാറിന്റെ കഴുത്തിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയ്യിട്ട് അവൾ തന്നെ മാറിടത്തിൽ തഴുകി. മുല ഞെട്ടുകൾ തടിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിൽ ഇങ്ങനെ തൊടാനും വായിലിട്ടു നുണയാനും ഫാരിസ് വന്നിരുന്നെങ്കിൽ…
ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് അവൾ ആശിച്ചുപോയി.
അതുമാത്രം മതി; വേറെ ഒന്നും വേണ്ട.

അടുത്ത നിമിഷം അവൾക്ക് സ്വബോധം തിരിച്ചു വന്നു.
ഈശ്വരാ! എന്തൊക്കെയാണ് ഞാൻ ചിന്തിക്കുന്നത്!
അനസൂയ പെട്ടെന്ന് അടുക്കളയിലേക്ക് കയറി വാതിൽ ചേർത്ത് അടച്ചു. പിന്നെ തന്റെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. ഭരത് കിടന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
“നീ എവിടെ പോയതായിരുന്നു?”
അയാൾ അവളെ നോക്കി.
“ഞാൻ വർക്കരിയയിലെ ഗ്രിൽ അടക്കാൻ പോയതായിരുന്നു.”
അതും പറഞ്ഞ് അനസൂയ അയാളിലേക്ക് ചേർന്ന് കിടന്നു.
ഭരത് ഉടനെ ലൈറ്റ് അണച്ചു. പിന്നെ അനസൂയക്കു നേരെ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.
അതിനുവേണ്ടി കാത്തിരുന്ന പോലെ അനസൂയയുടെ കൈകൾ അയാൾക്ക് ചുറ്റും പടർന്നു. പിന്നെയെല്ലാം വളരെ പെട്ടെന്ന് ആയിരുന്നു. അനസൂയ തന്നെയാണ് തൻ്റെ ചുരിദാർ അഴിച്ചു മാറ്റി കിടക്കയിൽ ഇട്ടത്. ഭരത് അവളുടെ പാന്റിന്റെ വള്ളി അഴിച്ചപ്പോഴേക്കും അവളത് കാലുകൊണ്ട് ചവിട്ടിയൂരി. പിന്നെ പാന്റിയും. കാലുകൾ അകത്തി അയാളെ തന്നിലേക്ക് സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് പെട്ടെന്ന് ഫാരിസിനെ ഓർമ്മ വന്നു. അയാളുടെ അഗ്രം ഉരുണ്ടു തടിച്ച ലിംഗം ഓർമ്മ വന്നു. അതിനെ തൊട്ടതും കുലുക്കി സുഖിപ്പിച്ചതും പിന്നെ വായിലേക്ക് ഇറക്കിയതും ഓർമ്മവന്നു.
അവൾക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി. ആ ശ്വാസംമുട്ട് മുട്ട് പക്ഷേ അവളെ കോരിത്തിരിപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.
അയാൾ ആഗ്രഹിച്ചത് പോലെ അല്പനേരം കൂടി നിന്നിരുന്നെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ ഭരതേട്ടൻ ചെയ്യുന്നതുപോലെ തന്റെയുള്ളിൽ കയറിയിറങ്ങിയേനെ അയാളുടെ തടിച്ചുരുണ്ട ലിംഗം. ആ ചിന്ത അനസൂയയെ ഉന്മത്തയാക്കി. അവളുടെ കൈകൾ ഭരതേട്ടന് ചുറ്റും പടർന്നു.
“അടിച്ചുപൊളിക്കിക്കാ…”
അറിയാതെ അവളുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്നും ആ വാക്കുകൾ പുറത്തേക്ക് വീണു.
“എന്ത്?”
ഭരത് അമ്പരന്നു ചോദിച്ചു.
അനസൂയയും ഞെട്ടിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
താൻ എന്താണ് പറഞ്ഞത്?
അവൾക്കു വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
“മെല്ലെ ചെയ്യ് ഏട്ടാ. വേദനിക്കുന്നു.”
അവൾ പറഞ്ഞു.
ഭരത് ചിരിച്ചു.
“കുറച്ചു വേദനയൊക്കെ വേണ്ടേ മോളെ. അതിനാണ് സുഖമെന്ന് വിളിക്കുന്നത്.”
തന്റെ അരക്കെട്ട് അവളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ തള്ളിക്കൊണ്ടാണ് ഭരത് പറഞ്ഞത്.
വായിൽ വന്ന കള്ളം കൊണ്ട് അയാളെ പറ്റിക്കാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിലും അനസൂയക്ക് സ്വയം സമാധാനം നഷ്ടപ്പെട്ട നിമിഷമായിരുന്നു അത്. ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് എങ്കിലും താൻ വേറെ ആരുടെയോ കൂടെയാണ് എന്ന ഒരു തോന്നൽ അവളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
എങ്ങോട്ടാണ് ഇതെല്ലാം തന്നെ നയിക്കുന്നത്? അനസൂയക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. ഭരത് എപ്പോഴോ ഒരു ഞരക്കത്തോടെ അവളിലേക്ക് തൻറെ ബീജങ്ങൾ നിറച്ചു. അതൊന്നും അവൾ അറിഞ്ഞില്ല. തളർന്ന പോലെ അവൾ കിടന്നു. പിന്നെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു.