💘💘അനസൂയ💘💘 75അടിപൊളി 

“ഈ മോള് സഹായിച്ചത് കൊണ്ടാ പെട്ടെന്ന് കഴിഞ്ഞതല്ലേ?”
അമ്മച്ചി അനസൂയയെ നന്ദിയോടെ നോക്കി.
“നീ ഏതാ കൊച്ചേ? എനിക്ക് അങ്ങട് മനസ്സിലായില്ല.”
അമ്മച്ചി വീണ്ടും അനസൂയയോട് ചോദിച്ചു
അനസൂയ ഒന്ന് പരുങ്ങി.
“എൻറെ ഒരു സുഹൃത്താ അമ്മച്ചീ.”
സണ്ണി പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു
“ഇവിടെ അടുത്താണോ? ഞാൻ മുമ്പെങ്ങും കണ്ടിട്ടില്ല.”
അമ്മച്ചി വിടുന്ന ഭാവമില്ല.
“അമ്മച്ചിക്ക് അറിയാൻ വഴിയില്ല.”
“എന്താ ചെയ്യുന്നേ? ഇവിടെ എന്താ വന്നേ?”
“പൈസ മേടിക്കാൻ വന്നതാ അമ്മച്ചി.”
സണ്ണി പറഞ്ഞു. “ഞാൻ കുറച്ചുദിവസം മുമ്പ് പൈസ കടം മേടിച്ചിരുന്നു. അത് തിരിച്ചു മേടിക്കാൻ വന്നതാ.”
അത് പറഞ്ഞ് സണ്ണി അനസൂയയെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി. അനസൂയ ഒരു ചെറു ചമ്മലോടെയും നന്ദിയോടെയും അയാളെ നോക്കി മന്ദഹസിച്ചു.
“ഓ അത് ശരി; എന്നിട്ട് എന്താ കൊടുക്കുന്നില്ലേ?”
അമ്മച്ചി വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
“എൻറെ പണിക്കാരനെ വിട്ടിരിക്കുവാ ബാങ്കിൽ നിന്ന് കാശ് എടുക്കാൻ. അതല്ലേ ഇപ്പോൾ അമ്മച്ചീ ഞാനിങ്ങനെ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത്?”
“അത് ശരിയാണല്ലോ; നീ മുതലാളി അല്ലേ. നീ ഓഫീസിൽ അല്ലേ ഇരിക്കേണ്ടത് പൈസ മേടിച്ച് പെട്ടിയിൽ ഇടാൻ.”
അമ്മച്ചി പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു.

അമ്മച്ചി പോയപ്പോഴാണ് അനസൂയക്ക് ശ്വാസം നേരെ വീണത്.
“അമ്മച്ചിയുടെ ചോദ്യങ്ങൾ കേട്ട് ഞാൻ കുഴഞ്ഞു പോയി.”
അവൾ പറഞ്ഞു.
“ആ അമ്മച്ചി അങ്ങനെയാ.”
“അമ്മച്ചിയുടെ മുമ്പിൽ കടക്കാരനായി അല്ലേ?”
“അതിനെന്താ? അനസൂയയുടെ മീൻ കൃഷി നന്നാവുമ്പോൾ പിന്നെ ഞാൻ കടം ചോദിക്കും അപ്പോൾ എനിക്ക് തരില്ലേ?”
“പിന്നെ, തീർച്ചയായും തരും; ആദ്യം ഒന്ന് രക്ഷപ്പെടട്ടെ.”
സണ്ണി തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
“മില്ലിൽ പണിയെടുത്ത് മേലാകെ പൊടി ആയല്ലോ!”
അത് പറഞ്ഞു അവളുടെ തോളിലും കയ്യിലും പൊടിതട്ടിക്കൊടുത്തു അയാൾ.
സ്ലീവ് ലെസ്സ് ആയ കയ്യിൽ തട്ടുമ്പോൾ അയാൾ ചെറുതായി തന്നെ ഒന്ന് തഴുകിയോ എന്ന് അവൾക്ക് സംശയം തോന്നി.

“വാ, നമുക്ക് ഓഫീസിൽ ഇരിക്കാം.”
അയാൾ ക്ഷണിച്ചു.
“ജോലിക്കാരൻ പോയിട്ട് എന്താ വരാത്തത്?”
അനസൂയ ചോദിച്ചു.
സണ്ണി വേഗം പണിക്കാരനെ ഫോൺ ചെയ്തു. അയാൾ ബാങ്കിൽ ക്യൂവിൽ നിൽകുകയായിരുന്നു.
“എത്ര തിരക്കായാലും സാരമില്ല; പണം കിട്ടിയിട്ടേ വരാവൂ.”
സണ്ണി നിർദ്ദേശിച്ചു.

“കുറച്ചു സമയം ഉണ്ട്; നമുക്ക് ഓഫീസിൽ ഇരിക്കാം.”
സണ്ണി അനസൂയയെ നോക്കി. അവൾ അയാളുടെ കൂടെ ഓഫീസിലേക്ക് നടന്നു.
“ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം ഞാൻ ഒരു ചായ ഇടാം.”
അയാൾ ഓഫീസിന് പിറകിലുള്ള മുറിയിലേക്ക് പോയി.
“ഇവിടെ സെറ്റപ്പൊക്കെയുണ്ട്. അനു അകത്തേക്ക് വാ.”
അയാൾ വിളിക്കുന്നത് കേട്ട് അനസൂയ അങ്ങോട്ട് ചെന്നു.
അവിടെ ഒരു മേശമേൽ ഒരു ഇലക്ട്രിക് കുക് ടോപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിന്മേൽ ഒരു പാത്രം വച്ച് പാലൊഴിച്ച് സണ്ണി ചായയുണ്ടാക്കാൻ തുടങ്ങി.
അനസൂയയുടെ കണ്ണുകൾ പക്ഷേ റൂമിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്തുള്ള കട്ടിലിൽ ആണ് പതിഞ്ഞത്.

താനും സണ്ണിയും ഈ റൂമിൽ ഒറ്റയ്ക്കാണ് എന്നും അവിടെ ഒരു കട്ടിൽ ഉണ്ട് എന്നും ഉള്ള തിരിച്ചറിവ് അവളെ ചെറുതായി ഒന്ന് ഞെട്ടിച്ചു.
ഇതാെക്കെ അവസാനം എവിടേക്കാണ് തന്നെ നയിക്കുന്നതെന്ന് അവൾ ആലോചിച്ചു.
പതിയെ പതിയെ താൻ സണ്ണി ആഗ്രഹിക്കുന്ന രീതിയിലാണോ പെരുമാറുന്നത് എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും വിചാരിക്കാത്ത കാര്യങ്ങളാണ് കഴിഞ്ഞ രണ്ടുമാസമായി തന്റെ ജീവിതത്തിൽ നടക്കുന്നത്.
ഇനിയിപ്പോ താൻ ഒരിക്കലും വിചാരിക്കാത്ത വേറെ എന്തെങ്കിലും കരുതു വച്ചിട്ടുണ്ടാവുമോ തൻറെ വിധി തനിക്കായി?
“എന്താണ് അനസൂയ ആലോചിക്കുന്നത്?”
സണ്ണി ചോദിച്ചു
“ഇവിടെയെല്ലാ സെറ്റപ്പും ഉണ്ടല്ലോ!”
സണ്ണി റൂമിൽ ആകെ ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ച ശേഷം അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
“ആ കട്ടിൽ കണ്ടിട്ടാണോ ഈ പറയുന്നത്?”
അനസൂയ ചമ്മിപ്പോയി.
“ഞാനിതുവരെ ആ കട്ടിൽ ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല;” അയാൾ പറഞ്ഞു. “ഇടയ്ക്ക് കിടന്നുറങ്ങാൻ അല്ലാതെ.”
അനസൂയക്ക് അയാളെ നോക്കാൻ ചമ്മൽ തോന്നി.
“കിടന്നുറങ്ങാൻ അല്ലാതെ പിന്നെ എന്തിനാ കട്ടിൽ?”
സണ്ണി തിരിഞ്ഞ് അവളെ സൂക്ഷിച്ചൊന്ന് നോക്കി.
“അനുവിന് അറിയില്ലേ പിന്നെ എന്തിനാ കട്ടിൽ എന്ന്?”
“ഇല്ല. എനിക്കറിയില്ല.”
അനസൂയ ചിരിച്ചു.
“ആ ചിരി കണ്ടാൽ അറിയാം അനു എന്താണ് ഓർക്കുന്നത് എന്ന്.”
“ഒന്ന് പോ സണ്ണിച്ചാ.”
“ഉം. അപ്പോ അറിയാം!”സണ്ണി തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“പാല് ഇപ്പോൾ തിളച്ചു പോകും. അതിൽ ശ്രദ്ധിച്ചോ.”
“പാൽ നോക്കാൻ ഒക്കെ എനിക്കറിയാം. എൻറെ പാൽ അങ്ങനെ ഒന്നും തിളച്ചു പോകില്ല.”
അനസൂയ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചുറ്റും നോക്കി.
“ആ കട്ടിലിലേക്ക് ഇരുന്നോളൂ.”
സണ്ണി പറഞ്ഞു.
“വേണ്ട ഞാൻ നിന്നോളാം.”
“ഇരിക്കടോ. അനുവിന് പേടിയുണ്ടോ?”
“പേടിയോ? എന്തിന്?”
അനസൂയ വേഗം കട്ടിലിൽ പോയി ഇരുന്നു. ഒരാൾക്ക് കിടക്കാനുള്ള വീതിമാത്രമേ അതിനുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
അധികം വൃത്തിയൊന്നുമില്ല.
എങ്ങനെയെങ്കിലും ആ പൈസയൊന്നു കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ പോകാമായിരുന്നു. അനസൂയ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.