💘💘അനസൂയ💘💘 75അടിപൊളി 

അവളെ വീട്ടുമുറ്റത്ത് ഡ്രോപ് ചെയ്ത് ഫാരിസ് സ്ഥലം വിട്ടു. പലതവണ ദീർഘശ്വാസം എടുത്ത് സ്വയം നോർമൽ ആണെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷമാണ് അനസൂയ വീടിനകത്തേക്ക് കയറിയത്. കുട്ടികൾ രണ്ടുപേരും ഗിഫ്റ്റുകൾ തുറക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. ഭരത് അപ്പുറത്ത് ഫോണിൽ സംസാരിക്കുകയാണ്. ആർക്കും ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല. ആരും ഒന്നും അറിഞ്ഞിട്ടുമില്ല.

“അഞ്ചോ പത്തോ മിനിറ്റ് തന്നെ കാണാതിരുന്നാൽ വിഷമിക്കുന്ന ആളൊന്നുമല്ല തൻറെ ഭരതേട്ടൻ.”
ഫാരിസിന്റെ വാക്കുകൾ അവൾ ഓർത്തു.

ഭർത്താവിൻറെ സാമീപ്യം ലഭിക്കാത്ത ഒരു പെണ്ണാണ് താനെന്നാണോ അയാൾ വിചാരിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നത്?
അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചപ്പോൾ അനസൂയയ്ക്ക് ദേഷ്യവും സങ്കടവും വന്നു.

അവൾ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് പോയി കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി കുറച്ചുനേരം നിന്നു. അധരങ്ങളിൽ അയാളുടെ ചുംബനത്തിന്റെ തിണർപ്പ് അവൾ കണ്ടു. അത്രയ്ക്കും ദാഹത്തോടെ ഭരതേട്ടൻ പോലും തന്നെ ചുംബിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. തന്റെ നാവിനെ അയാൾ വലിച്ചു കുടിക്കുകയായിരുന്നു. തൻറെ ഉമിനീർ അയാൾക്ക് തേനാണത്രേ. തന്റെ മുല ഞെട്ടുകൾ അയാളുടെ സ്വപ്നമായിരുന്നുവത്രെ.
എന്തൊരു കൊതിയാണ് അയാൾക്ക്.
ഒപ്പം പഠിച്ച സഹപാഠി എന്നതൊക്കെ ഇപ്പൊ പഴങ്കഥയായി മാറി.
ആളുകൾ കാൺകെ എന്നാൽ ആരും അറിയാതെ തന്റെ നിതംബത്തിൽ അയാൾ തൊട്ടില്ലേ. തൻറെ ഭർത്താവിൻറെ സമ്മതത്തോടെ തന്നെ കൂടെ കൊണ്ടുപോയി തന്നെ ചുംബനത്താൽ പൊതിഞ്ഞില്ലേ. തൻറെ മാറിൽ കടിച്ചില്ലേ.
എങ്ങനെ അയാൾക്ക് ഇത്രയൊക്കെ ധൈര്യം വന്നു?
പോലീസുകാരൻ ആയതുകൊണ്ടാണോ അയാൾക്ക് ഇത്ര ധൈര്യം?
അതോ തന്നോടുള്ള അടക്കാനാവാത്ത കാമമോ?

അയാളുടെ വിരൽ തന്റെ കാലുകൾക്കിടയിൽ അമർന്ന നിമിഷത്തെ ഓർത്ത് അവൾ നടുങ്ങി. അവിടെ അയാൾ തൊട്ടു! അവൾക്കു വിശ്വസിക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല. താൻ എതിർത്തില്ലായിരുന്നെങ്കിലോ? ഓർക്കാൻ കൂടി വയ്യ.

അന്ന് രാത്രി വൈകിയാണ് അനസൂയയും ഭരതും ഉറങ്ങാൻ കിടന്നത്. അവൾ പോലും അറിയാതെ അവളുടെ കൈകൾ ഭരതിന് ചുറ്റും ഒരു വള്ളിയായി പടർന്നു. അയാളെ ചുംബിക്കുമ്പോൾ ദാഹം നിറഞ്ഞ ചുംബനങ്ങൾ തിരിച്ചും കിട്ടാൻ അവൾ അറിയാതെ കൊതിച്ചു. തന്റെ ടോപ്പ് അഴിച്ചു ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞ് അയാളുടെ കൈകളെ തന്നെ മാറിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുമ്പോൾ ഫാരിസിനെ പോലെ അയാളും തൻറെ മാറിടങ്ങളെ കശക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് അവൾ ആശിച്ചു. പക്ഷേ അങ്ങനെയൊന്നും ഉണ്ടായില്ല.
എന്നത്തേയും പോലെ കട്ടിലിൽ കാലുകൾ അകത്തി മലർന്നു കിടന്നുകൊണ്ട് അയാളെ സ്വീകരിക്കാൻ മാത്രമേ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. അല്പം കഴിഞ്ഞു ഒരു ഞരക്കത്തോടുകൂടി അയാൾ അവളിലേക്ക് പെയ്തിറങ്ങി.
“ഹാ…!”
ക്ഷീണിച്ച് അവശനായി തന്റെ മേലെ കിടന്ന തൻറെ ഭർത്താവിനോട് അവൾക്ക് പക്ഷേ ദേഷ്യം ഒന്നും വന്നില്ല.
അവൾ അയാളെ സ്നേഹത്തോടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ചുംബിച്ചു. അയാളുടെ ചുണ്ടുകളെ തൻറെ വായകൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞ് ഊമ്പിക്കുടിച്ചു.

“ഇന്ന് നീ അടിപൊളിയായിരുന്നു.”
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഭരത് പറഞ്ഞു.
“എന്താ?”
അനസൂയയ്ക്ക് തോന്നി അവൾ ശരിക്കും കേട്ടില്ല എന്ന്.
“എന്നു നീ നല്ല മൂഡിലായിരുന്നു. നിൻറെ കിസ്സിങ് എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടു.”

“ഞാനെന്നും നല്ല മൂഡിൽ തന്നെയാണ് എൻറെ പൊന്നു ചേട്ടാ.”
അനസൂയയ്ക്ക് പറയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ പറഞ്ഞില്ല.

ഭരതിന്റെ അലമാരയിൽ നിന്ന് മൂന്ന് ലക്ഷം രൂപ കാണാതെ പോയ വാർത്ത പതിയെ നാട്ടിലാകെ പടർന്നിരുന്നു.
സണ്ണിയുടെ ഫോൺ വന്നപ്പോഴാണ് അനസൂയക്ക് അത് മനസ്സിലായത്.
“മൂന്ന് ലക്ഷം ഒക്കെ അലമാരയിൽ വച്ച് പൂട്ടിയിട്ടാണോ, നിൻറെ കയ്യിൽ കാശില്ല എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ആളെ പറ്റിച്ചത്?”
ദേഷ്യപ്പെട്ടപോലെയാണ് അയാൾ ചോദിച്ചത്.
“അയ്യോ അങ്ങനെയൊന്നുമല്ല. ഭരതേട്ടന്റെ കാര്യം അറിയാല്ലോ. എനിക്ക് പോലും അറിയില്ലായിരുന്നു ആ പൈസയെ പറ്റി.”
അനസൂയ വിശദീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“നിങ്ങൾ ഭാര്യേം ഭർത്താവും കൂടി നല്ല ഒത്തുകളിയാണ് എന്നാ നാട്ടിൽ സംസാരം.”
“ഒത്തുകളിച്ചിട്ട് എന്നാ കിട്ടാനാ?”
“കിട്ടിയില്ലേ. അനസൂയ മൻസൂറിന്റെ അടുത്ത് നിന്നും പൈസ മേടിച്ചിട്ടുണ്ട് അല്ലേ.”
“കുറച്ചു പുള്ളിയും തന്നു. അരലക്ഷം.”
“എന്നിട്ട് മീൻകുഞ്ഞുങ്ങളെ വാങ്ങിയോ?”
“അത് പിന്നെ… അപ്പോഴത്തേക്ക് അല്ലേ ഇതൊക്കെ വന്നത്? ആകെ കേസ് ആയി മൂഡ് ഓഫ് ആയി ഒന്നിനും വയ്യാത്ത അവസ്ഥയാണ്.”
“എന്നിട്ട് എന്താ തൻറെ പ്ലാൻ? ബിസിനസ് ഒക്കെ നിർത്തുകയാണോ?”
അനസൂയക്ക് എന്ത് പറയണമെന്ന് പെട്ടെന്ന് ഓർമ്മ വന്നില്ല. വായിൽ വന്ന കള്ളം അതേപടി അവൾ പറഞ്ഞു.
“സാധനങ്ങൾ ഇറക്കിവയ്ക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റിയ ഒരു സ്ഥലം കിട്ടുന്നില്ല. അതാണ് ഇപ്പൊ പ്രശ്നം. അധികം ആരും അറിയാത്ത ഒരു സ്ഥലമാണ് വേണ്ടത്. വാടക കുറയുമല്ലോ.”
“അത്രയേ ഉള്ളാേ? ഞാൻ അന്വേഷിക്കാം.”
“അതൊന്നും വേണ്ട സണ്ണിച്ചായൻ വെറുതെ കഷ്ടപ്പെടേണ്ട. ഇപ്പോൾ തന്നെ എന്നെ സഹായിക്കാൻ സണ്ണിച്ചൻ ഒരുപാട്…”
“ഒന്ന് പോടോ. ഞാൻ ഉള്ളപ്പോൾ താൻ ഒന്നിനും കഷ്ടപ്പെടേണ്ട ആവശ്യമില്ല. പിന്നെ, തന്റെ മൂഡ് ഓഫ് മാറ്റാൻ ഒരു ദിവസം ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരുന്നുണ്ട്.”
“അയ്യോ അതു വേണോ?”
“എന്താ അനസൂയ, എന്നെ എന്താ പേടിയാണോ?”
“അയ്യോ അതല്ല…”
“എന്നാൽ പറ. ഞാൻ എപ്പോഴാ വരണ്ടേ?”
അനസൂയയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് മറുപടി ഒന്നും മനസ്സിൽ വന്നില്ല.
“നാളെ ഞാനൊരു സ്കോച്ചുമായിട്ട് അങ്ങു വന്നാലോ?”
“അയ്യോ വേണ്ട എനിക്ക് പേടിയാ…”
“എന്നാ പിന്നെ ഞാൻ പറയുന്ന ഒരു സ്ഥലത്തേക്ക് പോകാം.”
“സണ്ണി എന്താ എന്നെപ്പറ്റി വിചാരിച്ചിരിക്കുന്നത്?”
“അനസൂയ എന്താ സണ്ണിയെ പറ്റി വിചാരിച്ചിരിക്കുന്നത്?”
“ഉടക്കിലാണോ എന്നാ ഞാൻ ചോദിച്ചത്.”
“അനസൂയയോട് ഞാൻ ഉടക്കുമോ?”
“പിന്നെന്താ ഇങ്ങനെ വാശിയോടെ സംസാരിക്കുന്നത്?”
“നാട്ടിൽ എല്ലാവരും പറയുന്നത് ഈ മോഷണ ന്യൂസ് ഒരു കെട്ടുകഥയാണെന്നാണ്. കാശ് തിരിച്ചു കൊടുക്കാൻ മടിയുള്ളതുകൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു കഥ. അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ഇത്രയും ദിവസമായിട്ടും പോലീസ് ഒരു തുമ്പും കണ്ടെത്താത്തത് എന്താ? ആ എസ് ഐ ഫാരിസ് നിങ്ങളുടെ കുടുംബ സുഹൃത്ത് അല്ലേ. ഈസിയായിട്ട് അയാൾക്ക് ആളെ പൊക്കാൻ പറ്റും. ഇതുവരെ നടക്കാത്തത് അങ്ങനെ ഒരാൾ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ്.”
അയാളുടെ സംസാരം കേട്ട് അനസൂയ അന്ധാളിച്ചു പോയി.
“എൻറെ പൊന്നു സണ്ണിച്ചാ എന്തൊക്കെയാണ് നിങ്ങൾ ഈ പറയുന്നത്?”
“നാട്ടുകാര് പറയുന്ന കാര്യമാണ്. ഞാൻ ഇതൊന്നും വിശ്വസിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. കാരണം എനിക്ക് അനസൂയയെ നേരിട്ട് അറിയാലോ. പക്ഷേ ആ ഒരു വിശ്വാസം എനിക്ക് തിരിച്ചു കിട്ടുന്നില്ല.”
“ഞാനിപ്പോ എന്താ വേണ്ടേ?”
അവസാനം അനസൂയ ചോദിച്ചു.
“നാളെ ടൗണിലേക്ക് ഒന്ന് ഇറങ്ങ്.”
“എന്താ പ്ലാൻ എന്ന് പറ.”
“അതൊക്കെ നമുക്കൊരു റസ്റ്റോറന്റിൽ അല്പനേരം ഇരുന്ന് സംസാരിക്കാം.”
“അയ്യോ അത് വേണ്ട,” അനസൂയ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. “ഭരതേട്ടന്റെ പരിചയക്കാർ ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ പ്രശ്നമാകും.”
“അങ്ങനെയെങ്കിൽ ശരി; നമുക്ക് മറ്റെന്തെങ്കിലും വഴി കണ്ടുപിടിക്കാം. താനൊന്ന് പുറത്തിറങ്ങ്.”
“എവിടേക്കാണെന്ന് പറയാതെ…”
“അതൊക്കെ ഞാൻ പറയാം. എന്നെ അനസൂയയ്ക്ക് പേടിക്കേണ്ട ആവശ്യം ഉണ്ടോ? അത് പറ.”
“ഇല്ല. ഐ മീൻ ഇല്ല എന്നാണ് എൻറെ വിശ്വാസം.”
“എന്നാൽ നാളെ വാ. ഞാൻ നാളെ രാവിലെ വിളിക്കാം. അനസൂയ റെഡിയായിരുന്നോണം.”