💘💘അനസൂയ💘💘 75അടിപൊളി 

മൂന്ന് ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മുതിർന്ന കുട്ടിയുടെ പിറന്നാൾ ആയിരുന്നു. ആഘോഷിക്കാൻ അനസൂയക്ക് ഒരു താൽപര്യവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പക്ഷേ
കുട്ടികൾ പാർട്ടി പാർട്ടി എന്ന് കരഞ്ഞു പറഞ്ഞപ്പോൾ ഭരത് വഴങ്ങി. ഡിന്നർ പാർട്ടി വച്ചു. അയൽപക്കത്തുള്ള രണ്ട് ഫാമിലിയെയും ഭരതിന്റെ അനിയൻറെ കുടുംബത്തെയും മാത്രമേ ഇൻവൈറ്റ് ചെയ്യുന്നതായി ഭരത് പറഞ്ഞിരുന്നുള്ളൂ.
പക്ഷേ വൈകുന്നേരം ആയപ്പോൾ ആറേഴു ഫാമിലി ഉണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ കുറേ കുട്ടികളും. മിതമായ ആഘോഷമായിരുന്നു ആദ്യം മനസ്സിലെങ്കിലും പിന്നെ അനസൂയ മഞ്ഞയിൽ വെള്ള പൂക്കളുള്ള ചുരിദാർ ഒക്കെ ഇട്ട് അത്യാവശ്യം മേക്കപ്പും ചെയ്ത് സുന്ദരിയായി നിന്നു. പുതുതായി വാങ്ങി ഷേപ്പ് ചെയ്തെടുത്ത ചുരിദാറാണ്. തൻറെ ശരീര വടിവുകൾ എല്ലാം വ്യക്തമായി കാട്ടുന്ന രീതിയിൽ തന്നെ ഷേപ്പ് ചെയ്തത്. ഡ്രസ്സ് ചെയ്ത് ഇറങ്ങുമ്പോൾ ഭരത് അവളെ കളിയാക്കി.
“ഇതിപ്പോ കൊച്ചിന്റെ ബർത്ത് ഡേ അല്ല നമ്മുടെ ആനിവേഴ്സറി ആണ് എന്ന് ആളുകൾ വിചാരിക്കുമല്ലാേ.”
അനസൂയ ചിരിച്ചു.
“വിചാരിച്ചോട്ടെ. അതിനെന്താ?”
അവൾ സന്തോഷവതിയായിരുന്നു.

എന്നാൽ എല്ലാത്തിനും ഒടുവിൽ അനസൂയയുടെ എല്ലാ സന്തോഷവും കെടുത്തിക്കൊണ്ട് ഒരു പുത്തൻ കാറിൽ ഫാരിസും വന്നിറങ്ങി.
കുറേ ചോക്ലേറ്റ് മിഠായികളുമായാണ് ഫാരിസ് വന്നത്.
“ഞാനൊരു കാർ വാങ്ങി. അതിൻറെ സന്തോഷവും ഇന്നത്തെ നിങ്ങളുടെ പാർട്ടിയിൽ ഇരിക്കട്ടെ.”
ഫാരിസ് പറഞ്ഞു.
കേക്കൊക്കെ കട്ട് ചെയ്ത് പാട്ടൊക്കെ പാടി കുട്ടികൾ നൃത്തം ചെയ്തു. പാർട്ടി അടിപൊളിയായി നടന്നു. പരമുവും കൂടെയുള്ള നീലിമയും എല്ലാവർക്കും ഭക്ഷണം വിളമ്പി. സ്ത്രീകൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോഴേക്കും പുരുഷൻമാർ എല്ലാവരും മുകളിലെ ഹാളിൽ മദ്യപാനം തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഫാരിസും ആ കൂട്ടത്തിൽ ഉള്ളതുകൊണ്ട് അനസൂയ ആ വഴിക്ക് പോയതേയില്ല.
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അവരെല്ലാവരും താഴേക്ക് വന്നു. അപ്പോഴേക്കും നീലിമ പോയിരുന്നു. ഡൈനിങ് ടേബിളിന്റെ ചുറ്റും നടന്നു ഓരോരുത്തർക്കായി ഭക്ഷണം വിളമ്പുമ്പോൾ അനസൂയയുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ മേശയുടെ അങ്ങേയറ്റത്തിരുന്ന് തന്നെത്തന്നെ വീക്ഷിക്കുന്ന ഫാരിസിൽ ആയിരുന്നു.

നാണമില്ലാത്ത മനുഷ്യൻ. എന്നെത്തന്നെയാണല്ലോ നോക്കുന്നത്.
അവൾ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു.

ഫാരിസിന്റെ അടുത്തുനിന്ന് അയാളുടെ പാത്രത്തിലേക്ക് വിളമ്പുമ്പോൾ അയാളുടെ ഇടതു കൈ തൻറെ പിന്നിൽ അമരുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. പുറകിൽ ചുമരാണെന്നത് കൊണ്ട് ആരും കാണില്ല എന്ന ധൈര്യം. അയാളുടെ കൈകൾ പതിയെ അവളുടെ നിതംബത്തെ തഴുകി. അതും അത്രയും ആളുകളുടെ മുന്നിൽ വെച്ച്.
ഒരു ഭാവവ്യത്യാസവും കാണിക്കാതെ ഫാരിസിന്റെ പാത്രത്തിലേക്ക് വിളമ്പാൻ അവൾ പണിപ്പെട്ടു. അയാളെ പിടിച്ചു മാറ്റുക അസാധ്യമായിരുന്നു. ആളുകൾ ശ്രദ്ധിക്കും എന്ന് ഉറപ്പാണ്.
പാത്രത്തിൽ ആവശ്യത്തിന് വിളമ്പി കഴിഞ്ഞപ്പോഴത്തേക്കും അവളുടെ നിതംബത്തിന്റെ ആകൃതി മുഴുവൻ അയാൾ തന്റെ കൈപ്പത്തിയാൽ അളന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
അടുത്തയാളുടെ പാത്രത്തിലേക്ക് വിളമ്പാനായി നീങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ മെല്ലെ ഫാരിസിനെ ഒന്നു നോക്കി. സംതൃപ്തി നിറഞ്ഞ ഒരു ചിരി ആ മുഖത്ത് അവൾ കണ്ടു.

നാണം കെട്ടവൻ.
മനസ്സിൽ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെങ്കിലും അയാളെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കാനേ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.

“എന്തേ, ഇനിയും വേണോ?” അവൾ ചോദിച്ചു. “ഇനിയും വേണോ, ഫുഡ്?”
“വേണ്ടിവരും. എനിക്കിന്ന് കുറച്ച് വിശപ്പ് കൂടുതലാണ്. അനസൂയയെ കണ്ടപ്പോൾ അതൊന്നു കൂടി. ഇത് അനസൂയയാണോ പാചകം ചെയ്തത്?”
“അതെ അവൾ തന്നെയാണ് മെയിൻ ഷെഫ്. പിന്നെ പരമുവും നീലിമയും ഉണ്ട് ഹെൽപ്പേഴ്സായിട്ട്…”
ഭരത് പറഞ്ഞു.

വിളമ്പൽ കഴിഞ്ഞ് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയ അനസൂയ കൗണ്ടർ ടോപ്പിൽ ചാരിൽനിന്ന് കിതച്ചു.
ഛേ!
അത്രയും ആളുകളുടെ മുന്നിൽ വച്ച്, എന്നാൽ ആരും കാണാതെ, അതിസമർത്ഥമായി അയാൾ തൻറെ നിതംബത്തിൽ തൊട്ടു. തൊട്ടെന്നു മാത്രമോ, ശരിക്ക് കശക്കി എന്ന് തന്നെ പറയാം.
നാണംകെട്ടവൻ!
അങ്ങനെ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ദേഷ്യം തീർക്കാനേ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.