“അമ്മെ എനിക്ക് ഒന്ന് രണ്ടു ഡ്രസ്സ് നോക്കണം എല്ലാം പഴകി” തന്റെ ഗ്രേ കളർ ബനിയന്റെ തുണിയിൽ മേലെ തടവിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു .
“ഷുവർ അതിനെന്താ നോക്കിക്കളയാം ബാ….” അവൾ ഡയറക്ടറി ബോർഡുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ആൾക്കൂട്ടത്തിലൂടെ അവനെ മെല്ലെ നയിച്ചു. ആശയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ചൂടും, അവൾ എപ്പോഴും ഉപയോഗിക്കുന്ന റോസാപ്പൂവിന്റെ ഗന്ധവും മാളിലെ മറ്റ് ഗന്ധങ്ങളെ മറികടന്ന് അവനെ പൊതിഞ്ഞുനിന്നു.
മാളിന്റെ പ്രധാന ഏരിയസിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, തുണിത്തരങ്ങളുടെ വിഭാഗം ശാന്തവും ചിട്ടയുള്ളതുമായ ഒരു ലോകമായിരുന്നു. കൃത്യമായ നിരകളിൽ വസ്ത്രങ്ങൾ തൂക്കിയിരുന്നു, ലെവൈസ്, ജോക്കി, ലൂയിസ് ഫിലിപ്പ് തുടങ്ങിയ ബ്രാൻഡുകളുടെ ഷർട്ടുകളും പാന്റ്സുകളും അടിവസ്ത്രങ്ങളുടെ പാക്കറ്റുകളും അടുക്കിവെച്ചിരുന്നു. പുതിയ തുണികളുടെ സുഗന്ധം അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിറഞ്ഞു. ആശ സ്വാഭാവികമായും മൃദുവായ കോട്ടൺ ഷർട്ടുകളുടെ ഒരു ഡിസ്പ്ലേയിലേക്ക് നടന്നു. എപ്പോഴും സ്റ്റിയറിംഗിലോ സർവീസ് പിസ്റ്റളിന്റെ ഗ്രിപ്പിലോ അമരുന്ന അവളുടെ വിരലുകൾ ഇപ്പോൾ തുണികളുടെ മുകളിലൂടെ മൃദുവായി തഴുകി. “മ്മ്,” അവൾ സംതൃപ്തിയോടെ മൂളി. “നല്ല ക്വാളിറ്റിയുണ്ട്. മോനൂ,” അവൾ പതിയെ വിളിച്ചു, “നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് പറ… മടിക്കണ്ട.”
അരുൺ അപ്പോഴേക്കും ആ നിരയിലൂടെ കുറച്ചുകൂടി മുന്നോട്ട് പോയിരുന്നു. ഭംഗിയായി മടക്കിവെച്ച സ്ലീവ്ലെസ്സ് ടീഷർട്ടുകളുടെ ഒരടുക്കിന് മുന്നിൽ അവൻ നിന്നു. മുകളിലിരുന്ന വെളുത്ത ടീഷർട്ട് അവൻ കയ്യിലെടുത്തു. “അമ്മേ?” അവൻ തിരിഞ്ഞു ചോദിച്ചു. “ഇതെങ്ങനെയുണ്ട്?”
അടുത്ത നിമിഷം ആശ അവന്റെ അരികിലെത്തി, ഒരു അമ്മയുടെ പൂർണ്ണ ശ്രദ്ധയോടെ അവൾ ആ ടീഷർട്ട് അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് വാങ്ങി. അതൊന്ന് കുടഞ്ഞ്, അവന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തുവെച്ചു. ആ വെളുത്ത കോട്ടൺ തുണി അവൻ ധരിച്ചിരുന്ന ഗ്രേ ടീഷർട്ടിന് മുകളിൽ വേറിട്ടുനിന്നു. “മ്മ്, പെർഫെക്റ്റ്,” അവൾ ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ തലയാട്ടി. “എന്റെ സുന്ദരകുട്ടന് ഇത് നന്നായി ചേരും. ഷോൾഡറൊക്കെ എടുത്തുകാണിക്കും.” അവൾ ആ ടീഷർട്ട് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒന്നുകൂടി അമർത്തി. അവളുടെ കൈ ഒരു നിമിഷം അവിടെ തങ്ങിനിന്നു. “ജിമ്മിൽ പോകാനും വീട്ടിലിടാനും നല്ലതാ.” അവൾ ഒരടി പുറകിലേക്ക് മാറി, തലയൊന്ന് ചരിച്ച് അവനെ നോക്കി. “വേറെന്തെങ്കിലും വേണോ? ഇതിന് ചേരുന്ന ട്രാക്ക് പാന്റ്സോ ഷോർട്ട്സോ വല്ലതും?”
“നോക്കട്ടെ കേട്ടോ” അരുൺ തിളങ്ങുന്ന നിരകളിലൂടെ മുന്നോട്ട് നടന്നു, അത്ലറ്റിക് ഷോർട്ട്സുകളുടെയും ട്രാക്ക് പാന്റ്സുകളുടെയും മുകളിലൂടെ വിരലോടിച്ചു. ആശ ഒരു കൈ അകലത്തിൽ അവനെ നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് പിന്നാലെ കൂടി. അവളുടെ നോട്ടം പ്രായോഗികമായിരുന്നു: തുണിയുടെ ഗുണവും തയ്യലും ലേബലുകളും അവൾ പരിശോധിച്ചു. പെട്ടെന്ന്, അവളുടെ കൈ നീണ്ടു, ലെവൈസിന്റെ ഡിസ്പ്ലേയിൽ നിന്ന് ഒരു കറുത്ത ജീൻസ് വലിച്ചെടുത്തു. “അരുൺ! ഇതൊന്ന് നോക്കിക്കേ,” കടയിലെ നേർത്ത സംഗീതത്തെ ഭേദിച്ച് അവളുടെ ശബ്ദം മുഴങ്ങി. “ഇങ്ങോട്ട് വാ, ഇത് നോക്ക്.”
അവൻ തിരിഞ്ഞ് റാക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ മുന്നിൽ വന്നുനിന്നു. ഒരു നിമിഷം, അവൻ ആ ജീൻസിലേക്കല്ല നോക്കിയത്, അവളിലേക്കായിരുന്നു. ആ ജീൻസ് പരിശോധിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ തീവ്രമായ ശ്രദ്ധ, അതിനുചുറ്റും രൂപപ്പെട്ട നേർത്ത വരകൾ. അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.
“വൗ, അമ്മേ,” അവൻ മൃദുവായി പറഞ്ഞു, “ഇങ്ങനെ ഓരോന്ന് കണ്ടുപിടിക്കുമ്പോൾ അമ്മയുടെ കണ്ണ് കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ട്. നല്ല ഷാർപ്പായിരിക്കും. ഡ്യൂട്ടിയിലുള്ളതുപോലെ.”
ആശയുടെ ചുണ്ടിൽ നേർത്ത, ശ്വാസം കലർന്നൊരു ചിരി വിടർന്നു. “വെറുതെ അമ്മയെ പുകഴ്ത്തല്ലേടാ,” അവൾ ലജ്ജയോടെ പറഞ്ഞു, പക്ഷെ അവളുടെ കവിളുകളിൽ നേർത്തൊരു ചുവപ്പ് രാശി പടർന്നിരുന്നു . അവൾ ആ ജീൻസ് നിവർത്തി, അവനടുത്തേക്ക് ചുവടുവെച്ചു. ഒരു മടിയുമില്ലാതെ, അവൾ ജീൻസിന്റെ അരക്കെട്ട് തുറന്നുപിടിച്ച് അവന്റെ വയറിന് താഴെയായി അമർത്തിവെച്ചു. അവളുടെ വിരൽ അവന്റെ ടീഷർട്ടിനടിയിലെ ഇടുപ്പെല്ലിൽ തട്ടി. പുതിയ ജീൻസിന്റെ ഉറച്ച തുണി അവന്റെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് അവൾ അമർത്തിവെച്ചു. അവളുടെ വിരലുകൾ ഒരു നിമിഷം അവിടെ തങ്ങിനിന്നു, അവന്റെ ഇടുപ്പിന്റെ ഇരുവശങ്ങളിലൂടെയും ആ തുണി താഴേക്ക് വലിച്ചുനോക്കി. “അതെ… കറക്റ്റ് ഫിറ്റാ മോനൂ,” അവളുടെ ശബ്ദം ഒരു സംതൃപ്തി നിറഞ്ഞ മന്ത്രണം പോലെ താഴ്ന്നു. “നിനക്ക് എന്തും ചേരും.”