നിമിഷത്തിന്റെ ചൂട് ഇത്രയേറെ കനത്തിട്ടും അക്കു ഒരു നിമിഷം സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു.. കൊതിയോടെ അവളുടെ ഉടലിലേക്ക് നോക്കിയ അവൻ, പക്ഷേ ആവേശം കൊണ്ട് അവളെ കീഴ്പ്പെടുത്താൻ മുതിർന്നില്ല. പകരം, അത്യന്തം ആർദ്രതയോടെ അവൻ അവളെ തടഞ്ഞു.
”വേണ്ട ചേച്ചീ… എനിക്ക്… എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല. ഞാൻ കാത്തിരിക്കാം. ചേച്ചി ശരിക്കും ‘കംഫർട്ടബിൾ’ ആയിട്ട് മതി. ഇത്രയും വെപ്രാളപ്പെട്ട് ചേച്ചി ഒന്നും ചെയ്യണ്ട…”
അക്കുവിന്റെ ആ നിരസിക്കൽ,,, അവളുടെ സമ്മതം കിട്ടിയിട്ടും അവൾക്ക് പ്രായസമുണ്ടാകരുത് എന്ന അവന്റെ ആ തനി നിഷ്കളങ്കമായ കരുതൽ,,, അതായിരുന്നു അച്ചുവിന്റെ ഉള്ളിലെ അവസാനത്തെ കനലിനെയും ആളിപ്പടർത്തിയത്..
ഒരു പുരുഷന്റെ ആർത്തിയേക്കാൾ ഉപരി, തന്റെ വികാരങ്ങളെ ബഹുമാനിക്കുന്ന ആ ചെറിയവന്റെ പക്വത അവളെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ അവനിലേക്ക് അലിയിച്ചു കളഞ്ഞു…
അവളുടെ ഉള്ളിൽ കാമവും പ്രണയവും കൃതജ്ഞതയും കലർന്ന ഒരു ഭ്രാന്തമായ വികാരം അണപൊട്ടിയൊഴുകി…
തറയിൽ തറഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന അവളുടെ നോട്ടം പതുക്കെ ഉയർന്നു, അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ചെന്നു തറച്ചു. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു വല്ലാത്ത തീക്ഷ്ണതയുണ്ടായിരുന്നു. ഭയമോ മടിയോ അല്ല, പകരം ‘ഞാൻ നിന്റേതാണ്’ എന്ന് ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണിന്റെ സർവ്വസ്വവുമുള്ള കീഴടങ്ങൽ…
അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും നോട്ടം മാറ്റാതെ തന്നെ, അച്ചു തന്റെ ഷർട്ടിൽ ആഞ്ഞുപിടിച്ചു. ഒരു വാശിയോടെ എന്നവണ്ണം, ആവരണങ്ങളെ തച്ചുടയ്ക്കുന്ന കരുത്തോടെ അവൾ ആ ഷർട്ട് തന്റെ ഉടലിൽ നിന്നും വലിച്ചെറിഞ്ഞു… അത് അലക്ഷ്യമായി തറയിലേക്ക് വീണു…
ആ ഡിം ലൈറ്റിന്റെ ചുവപ്പിൽ, അവളുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത മേനി അക്കുവിന്റെ മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി തുറക്കപ്പെട്ടു. വെറും ഒരു കറുത്ത ബ്രായുടെ മറവിൽ അവളുടെ യൗവനം ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്. ആ നിമിഷം അവൾക്ക് നാണമില്ലായിരുന്നു, മറിച്ചു തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവന് മുന്നിൽ സ്വയം സമർപ്പിച്ചതിന്റെ ഒരു വല്ലാത്ത ആത്മനിർവൃതിയായിരുന്നു.
തന്റെ ഉടൽ മുഴുവൻ അക്കുവിന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് മുന്നിൽ വിട്ടുകൊടുത്ത്, ശ്വാസം വേഗത്തിലായ അവൾ ഇടറുന്ന ശബ്ദത്തോടെ ചോദിച്ചു…
”ഇപ്പൊ… ഇപ്പൊ നിനക്ക് വിശ്വാസമായോ? എനിക്ക് നിന്നോടുള്ള ഇഷ്ടവും സ്നേഹവും ഇപ്പോൾ നിനക്ക് മനസ്സിലായോ?? ഇതിൽ കൂടുതൽ എങ്ങനെയാണ് ഞാൻ നിനക്ക് തെളിയിച്ചു തരേണ്ടത്?”
വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞുപോയ ഒരു പൊട്ടിക്കരച്ചിലിലൂടെ അച്ചു അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ, ആ മുറിയിലെ വായു പോലും നിശ്ചലമായതുപോലെ തോന്നി. ആ കരച്ചിൽ ഒരു സങ്കടത്തിന്റെ അടയാളമായിരുന്നില്ല,,, മറിച്ച്, കാലങ്ങളായി മനസ്സിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ അതിർവരമ്പുകൾക്കിടയിൽ തളച്ചിട്ടിരുന്ന പ്രണയത്തിന്റെ ഒരു ഭീകരമായ ബഹിർസ്ഫുരണമായിരുന്നു.
അവളുടെ ഉള്ളിൽ പുകഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന ആ വികാരം ഇപ്പോൾ ഒരു കാട്ടുതീ പോലെ പടർന്നുപിടിക്കുകയായിരുന്നു…
ഉണങ്ങിയ പുല്ലിലെന്നപോലെ അവളുടെ ഓരോ സിരകളിലും ആവേശത്തിന്റെ തീപ്പൊരികൾ ആളിപ്പടർന്നു. വഴിയിൽ തടസ്സമായി നിന്ന ലജ്ജയുടെയും സദാചാരത്തിന്റെയും വലിയ മരങ്ങളെ വകവയ്ക്കാതെ, സർവ്വതും ഭസ്മീകരിച്ചുകൊണ്ട് ആ പ്രണയാഗ്നി മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു…
ആ കാട്ടുതീയിൽ വെന്തുരുകുമ്പോഴും, അവനോടുള്ള ആർത്തിയേക്കാൾ ഉപരിയായി താൻ അവന്റേത് മാത്രമാണെന്ന സത്യം തുറന്നു പറഞ്ഞതിന്റെ ഒരു വല്ലാത്ത ആത്മനിർവൃതി അവളുടെ മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞുനിന്നു.
ആ കാട്ടുതീയുടെ ചൂട് അക്കുവിനെയും പൊതിയുകയായിരുന്നു. അവളുടെ കരച്ചിലിന്റെ താളം അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പുമായി ഇടകലർന്നു.
അക്കു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ആ തീയുടെ ചൂടിൽ അവനും ഉരുകുകയായിരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി, ഒരു കാട്ടുതീയെ അണയ്ക്കാനെന്നോണം തന്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളെ ആഞ്ഞു പുണർന്നു. അച്ചുവിന്റെ വിങ്ങലുകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തട്ടി പ്രതിധ്വനിച്ചു.
ആ വികാരനിർഭരമായ നിമിഷത്തിൽ, തങ്ങൾക്കിടയിലെ അവസാനത്തെ മറയും നീക്കിക്കൊണ്ട് അവർ ഒന്നായിച്ചേർന്നു. അക്കുവിന്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകൾ അച്ചുവിന്റെ നഗ്നമായ തോളുകളിലൂടെ പടർന്ന് അവളെ തന്നിലേക്ക് ആഞ്ഞുപുണർന്നു. രണ്ടു ദേഹങ്ങളും ഒന്നായി ഉരുകിച്ചേരുന്ന ആ ആലിംഗനത്തിൽ, കാലങ്ങളായി ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച പ്രണയത്തിന്റെ ചൂട് അവർ പരസ്പരം തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു…