അവനെ വിഷമിപ്പിക്കണ്ട എന്ന കരുതൽ മാത്രമായിരുന്നോ അത്? അതോ, ആ സ്പർശനത്തിന്റെ മാസ്മരികതയിൽ താൻ അറിയാതെ തന്നെ അവനെ കൊതിച്ചു പോയതോ?
പ്രണയമാണോ കാമമാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റാത്ത ഒരു നൂൽപ്പാലത്തിലൂടെയാണ് താൻ നടക്കുന്നത് എന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു..
തന്നെത്തന്നെ അവന് സമർപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു മനസ്സ് തന്റെ ഉള്ളിൽ നേരത്തെ തന്നെ മൊട്ടിട്ടിരുന്നു എന്ന സത്യം അവൾക്ക് സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു.
ആ രാത്രിയുടെ നിഴലുകൾ വീണ്ടും അച്ചുവിന്റെ ഓർമ്മകളിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു. ഷർട്ടിന്റെ അവസാന ബട്ടണും അടർന്നു വീണപ്പോൾ, അക്കു അവളുടെ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിൽ ആഞ്ഞു പിടിച്ചിരുന്നു. അവന്റെ ആ ബലമായ പിടുത്തത്തിന് മുന്നിൽ തന്റെ ഓരോ തടസ്സവാദങ്ങളും ദുർബലമാവുകയാണെന്ന് അച്ചു അറിഞ്ഞു.
“ഇത് വേണ്ടടാ അക്കു…” അവൾ മന്ത്രിച്ചു. പക്ഷേ ആ വാക്കുകളിൽ ഒരു ആജ്ഞയേക്കാൾ കൂടുതൽ അവനെ തടയാൻ കഴിയാത്ത ഒരു പെണ്ണിന്റെ യാചനയായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്.
അക്കുവിന്റെ ആ തുറന്ന ചോദ്യം…. “ചേച്ചിക്കു എന്നെ ഇഷ്ടമല്ലേ?”
അതൊരു അമ്പുപോലെ അവളുടെ നെഞ്ചിൽ തറച്ചു. നിശബ്ദത മുറിയിൽ കനം തൂങ്ങി നിന്ന നിമിഷങ്ങൾ. അച്ചുവിന്റെ മൗനം അവനെ വേദനിപ്പിച്ചു കാണണം.
“ഇഷ്ടമല്ലെങ്കിൽ ചേച്ചി പൊക്കോളൂ… പോയി സുഖമായി ഉറങ്ങിക്കോളൂ,” എന്ന് പറഞ്ഞ് കോളറിലെ തന്റെ പിടി വിടുവിച്ച്, അവൻ മുഖം തിരിച്ചു മാറിയിരുന്ന ആ നിമിഷം… അത് സഹിക്കാൻ അച്ചുവിന് കഴിഞ്ഞില്ല. അവന്റെ ആ വിഷമത്തോടെയുള്ള പ്രതിഷേധം അവളുടെ ഉള്ളിലെ കരുതലുകളെ മുഴുവൻ തകർത്തു കളഞ്ഞു.
“എടാ അക്കു… നീ എന്തിനാ എന്നെ ഇങ്ങനെ വിഷമിപ്പിക്കുന്നത്?” അവളുടെ ശബ്ദം ഒരു വിതുമ്പലായി പുറത്തു വന്നു.
പക്ഷേ അവൻ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. “ഒന്നുമില്ല ചേച്ചീ… പറ്റുമെങ്കിൽ ഞാൻ ചോദിച്ചതിന് ഒരു ഉത്തരം മാത്രം പറഞ്ഞിട്ട് പോ. ‘യെസ്’ ഓർ ‘നോ’?”
അക്കുവിന്റെ ആ ദൃഢനിശ്ചയത്തിന് മുന്നിൽ താൻ എത്രത്തോളം നിസ്സഹായയാണെന്ന് അച്ചു തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു… പ്രിയപ്പെട്ടവന്റെ വിഷമം കാണാൻ വയ്യാത്ത മനസ്സ് ഒടുവിൽ ആ സത്യം തുറന്നു സമ്മതിച്ചു.
“യെസ്… യെസ്,,, എനിക്കും… എനിക്കും നിന്നെ ഇഷ്ടമാണ്,” അവൾ മന്ത്രിച്ചു.
അച്ചുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ നിന്നും ആ “യെസ്” വീണപ്പോൾ അക്കുവിന്റെ കാതുകളിൽ അത് ഒരായിരം സംഗീതം പോലെ മുഴങ്ങി. ചേച്ചിക്ക് തന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്ന് അവന് അറിയാമായിരുന്നു, എങ്കിലും ആ വാക്കുകൾ അവളുടെ അധരങ്ങളിൽ നിന്ന് തന്നെ നേരിട്ട് കേട്ടപ്പോൾ ഒരു ലോകം കീഴടക്കിയ ആവേശമായിരുന്നു അവന്.
അവൻ വീണ്ടും അവൾക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു. ഇത്തവണ അവളുടെ മേലുള്ള അവന്റെ ആ കൈകൾക്ക് പഴയ അധികാരത്തിന്റെ അഹങ്കാരമോ ജാഡയോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പകരം ഒരുതരം സൗമ്യതയും, വല്ലാത്തൊരു കരുതലും മാത്രമായിരുന്നു ആ സ്പർശനത്തിൽ. തന്റെ നെഞ്ചോരം ചേർത്തുവെച്ചിരിക്കുന്ന അച്ചുവിനെ നോക്കി അക്കു പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു…
“ഞാൻ ചേച്ചിയോട് എന്ത് കാണിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അത് സ്നേഹം കൊണ്ട് മാത്രമാണ് ചേച്ചി… അടങ്ങാത്ത കൊതി കൊണ്ടാണ്. എനിക്ക് കൂടുതൽ വാശികളൊന്നുമില്ല… പക്ഷേ, ഒരിക്കൽ… ഒരു പ്രാവശ്യം മാത്രം ഈ ഷർട്ട് ഇല്ലാതെ ചേച്ചിയെ ഒന്ന് കാണാൻ എനിക്കൊരു കൊതി.”
അവൻ വീണ്ടും അതേ കാര്യത്തിൽ തന്നെ വന്ന് മുട്ടി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അച്ചു ദീർഘമായി ഒന്ന് ശ്വാസം വിട്ടു. രക്ഷയില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയുടെ നിഷ്കളങ്കതയോടെ അവൾ പതുക്കെ ചോദിച്ചു…
“അക്കു… ഇപ്പോൾ തൽക്കാലം നീ തന്ന ആ പിങ്ക് നിറത്തിലുള്ള ബാർബി ഉടുപ്പിട്ട് കാണിച്ചു തന്നാൽ മതിയോടാ?”
പക്ഷേ, അക്കു അവിടെയും ഒരു സന്ധിക്ക് തയ്യാറായില്ല. അവളുടെ ആ ‘ഓഫർ’ അവൻ അവൾക്കെതിരെ തന്നെ പ്രയോഗിച്ചു. ചുണ്ടിലൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവൻ പറഞ്ഞു…
“അന്ന് ഞാൻ എത്ര കെഞ്ചിയിട്ടും ചേച്ചി അത് ചെയ്തില്ലല്ലോ… എന്റെ സമ്മാനങ്ങൾ തുറന്നു നോക്കാൻ പോലും അന്ന് ചേച്ചി തയ്യാറായില്ല. ഇപ്പോൾ അതിന്റെ പണിഷ്മെന്റ് ആണെന്ന് കരുതിയാൽ മതി. ചേച്ചിക്ക് എന്നോട് ശരിക്കും സ്നേഹമുണ്ടെങ്കിൽ, എന്നിൽ വിശ്വാസമുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം മതി… അല്ലെങ്കിൽ ചേച്ചിക്ക് ഇപ്പോൾ തന്നെ പോയി ഉറങ്ങാം.”