ആ നിമിഷം… സ്വന്തം അനിയന്റെ മുന്നിൽ തന്റെ അർദ്ധനഗ്നമായ മേനി വെളിപ്പെട്ടതിന്റെ ആഘാതത്തിൽ അച്ചു വിറച്ചുപോയി…
അസഹ്യതയോടെയും ജാള്യതയോടെയും അവൾ തന്റെ മുഖം ഒരു വശത്തേക്ക് വെട്ടിച്ചു…
കറുത്ത ബ്രായുടെ മറവിൽ അക്കുവിന്റെ കണ്ണുകൾ ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. അവന്റെ നോട്ടം തന്റെ വയറിലെ മടക്കുകളിലൂടെയും നെഞ്ചിന്റെ ഉയർച്ചതാഴ്ചകളിലൂടെയും പടരുന്നത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ അവളിൽ നിന്നും ഒരു നേർത്ത വിതുമ്പൽ പുറത്തേക്ക് വന്നു.
അതൊരു നിലവിളിയായിരുന്നില്ല; മറിച്ച് താൻ വലിയ എന്തോ ഒരു തെറ്റിലേക്ക് ചുവടുവെക്കുന്നു എന്ന ബോധം നൽകിയ നീറ്റലിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ചെറിയ കരച്ചിൽ മാത്രമായിരുന്നു…
അവളുടെ തോളുകളിലൂടെ ഷർട്ട് താഴ്ത്താൻ ആരംഭിച്ച അക്കു, ആ നേർത്ത വിതുമ്പൽ കേട്ടതും ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചുപോയി. അവന്റെ കൈകൾ പാതിവഴിയിൽ നിശ്ചലമായി. ചേച്ചിയുടെ ഉടൽഭംഗി ആവോളം ആസ്വദിക്കാൻ കടലോളം കൊതിയുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, അവളെ വേദനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് തനിക്കൊന്നും നേടേണ്ടതില്ലെന്ന് ആ നിമിഷം അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
അവിടെ മൗനം ഘനീഭവിച്ച നിമിഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി. അക്കു പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. അച്ചുവിന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന കവിളുകൾ തന്റെ കൈവെള്ളയ്ക്കുള്ളിൽ ഒതുക്കി, അവളുടെ മുഖം പതുക്കെ തന്റെ നേർക്ക് തിരിച്ചുപിടിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ ആർത്തിയല്ല, മറിച്ച് അത്യന്തം ആഴത്തിലുള്ള ഒരു വാത്സല്യമായിരുന്നു.
”സാരമില്ല ചേച്ചീ… എനിക്ക് മനസ്സിലാകും. ചേച്ചി ഇത്രത്തോളം വിഷമിച്ചിട്ട് എനിക്ക് ഒന്നും വേണ്ട,” അവൻ വളരെ സൗമ്യമായി മന്ത്രിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും ഒഴുകിയ ആ നീർത്തുള്ളി തന്റെ വിരൽത്തുമ്പാൽ തുടച്ചുമാറ്റിക്കൊണ്ട്, അവൻ അവളുടെ നെറുകയിൽ അങ്ങേയറ്റം കരുതലോടും സ്നേഹത്തോടും കൂടി അമർത്തി ഒരു ചുംബനം നൽകി.
ആ ചുംബനവും, തന്നെ പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടുള്ള അവന്റെ വാക്കുകളും അച്ചുവിന്റെ മനസ്സിൽ അവനോടുള്ള ഇഷ്ടം പതിന്മടങ്ങ് വർദ്ധിപ്പിച്ചു. തന്റെ ലജ്ജയേക്കാൾ വലുതാണ് അവന്റെ സ്നേഹമെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. നിരാശയോടെയും അല്പം സങ്കടത്തോടെയും തിരിഞ്ഞുനടക്കാൻ തുടങ്ങിയ അക്കുവിനെ, അച്ചു വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടെ പേര് വിളിച്ചു തടഞ്ഞു.
”അക്കു… നിൽക്ക്!”
അവൻ അത്ഭുതത്തോടെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. അച്ചു പതുക്കെ സോഫയിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ പരിഭ്രമമുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, ഭയത്തെ സ്നേഹം കീഴടക്കിയിരുന്നു.
”നീ… നീ കരുതിയതുപോലെ നീ എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചിട്ടൊന്നുമില്ലടാ. ഞാൻ… ഞാൻ വെറുതെ… എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഒരു പേടി തോന്നി, അത്രയേ ഉള്ളൂ,” അവൾ തല താഴ്ത്തി വിറയലോടെ പറഞ്ഞു…
അച്ചു പതുക്കെ നടന്ന് അക്കുവിന്റെ തൊട്ടുമുന്നിൽ വന്ന് നിന്നു. അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ഒരു മുരൾച്ച പോലെ അവൾക്ക് തന്നെ കേൾക്കാമായിരുന്നു. നാണമാണോ അതോ സ്വയം മറന്നുപോകുന്ന ഒരുതരം ലഹരിയാണോ തന്നെ ഭരിക്കുന്നതെന്ന് തിരിച്ചറിയാനാവാത്ത അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അവൾ. താഴ്ന്നുപോയ അവളുടെ കണ്ണുകൾ അവന്റെ പാദങ്ങളിൽ തറച്ചു നിന്നു.
ഇത്രയും നേരം നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ചിരുന്ന ഷർട്ടിന്റെ ആ രണ്ട് പാളികളിൽ നിന്നും അച്ചുവിന്റെ വിരലുകൾ ഓരോന്നായി അടർന്നുമാറി. ഭയത്തിന്റെ അവസാന മതിലുകളും ഇടിയുന്നതിന്റെ വെപ്രാളത്തോടെ ആ കൈകൾ സാവധാനം താഴേക്ക് തൂങ്ങി.
ശ്വസിക്കാൻ പോലും മറന്നുപോയ ആ നിമിഷത്തിന്റെ നിശബ്ദതയിൽ, ഒരു നേർത്ത മന്ത്രണം പോലെ അവളുടെ ശബ്ദം പുറത്തുവന്നു…
”നീ… നീ അഴിച്ചോ… നീ കണ്ടോ… നിന്റെ… നിന്റെ കൊതി തീരും വരെ…”
അച്ചുവിന്റെ ആ വാക്കുകൾ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പോലെ അക്കുവിന്റെ ഉള്ളിൽ പടർന്നു. തന്റെ മുന്നിൽ കീഴടങ്ങാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കുന്ന ആ അർദ്ധനഗ്ന രൂപത്തിലേക്ക് അവൻ നോക്കി. അവളുടെ ആ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂടും, ഇടയ്ക്കിടെ വിറയ്ക്കുന്ന തോളുകളും അവനെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു…