അതിരുകൾക്കപ്പുറം – 9 47അടിപൊളി  

ദേവേട്ടൻ അവളുടെ ചിതറിക്കിടന്ന മുടിയിഴകൾ ഒതുക്കി നെറുകയിൽ ആർദ്രമായ ഒരു ചുംബനം നൽകി.

“ഒരു പരാതിയുമില്ല അച്ചൂ. ഒരിക്കലും എനിക്ക് നഷ്ടബോധം തോന്നുകയുമില്ല. അവൻ പുറത്തുള്ളവനല്ലല്ലോ, നമ്മുടെ സ്വന്തമല്ലേ? കൊടുത്തു കഴിഞ്ഞാലും എനിക്ക് നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം കൂടുകയേയുള്ളൂ. അതെന്താണെന്ന് അറിയാമോ?”

തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളോടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടിരുന്ന അച്ചു ‘ഇല്ല’ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തലയാട്ടി…

ദേവേട്ടൻ അവളുടെ കാതോരം ചെന്ന്, തന്റെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് അവളുടെ ചെവിയിൽ പതിയത്തക്ക രീതിയിൽ ഒരു സ്വകാര്യം പോലെ മന്ത്രിച്ചു…

“കൊടുത്ത പൂറിന് രുചി കൂടും… എനിക്ക് നിന്നെ അങ്ങനെയാണ് വേണ്ടത്.”

ആ കേട്ടത് വിശ്വസിക്കാനാവാതെ അച്ചു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി. “അയ്യേ… വൃത്തികെട്ടവൻ!” എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ദേവേട്ടന്റെ മുഖത്ത് പതുക്കെ തല്ലി…

പക്ഷേ ആ ചിരിയിലും കളിയാക്കലിലും അവളുടെ ഉള്ളിലെ ദാഹം പുകയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അടുത്ത നിമിഷം, ഒരു വാശിയോടെ എന്നപോലെ അവൾ തന്നെ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞ് ദേവേട്ടന്റെ ചുണ്ടുകൾ തന്റെ അധരങ്ങൾ കൊണ്ട് ബന്ധിച്ചു.

വാക്കുകൾ വഴിമാറിയ ആ നിമിഷങ്ങളിൽ അവർ പരസ്പരം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അക്കുവിന്റെ സ്പർശനം ഏൽപ്പിച്ച ആ നിഷിദ്ധമായ അനുഭൂതിയുടെ ചൂടിൽ, ദേവേട്ടന്റെ മധുരം നുണഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ ആ രാത്രിയുടെ ശാന്തതയിലേക്ക് അലിഞ്ഞു ചേർന്നു…

*********************

അടുത്ത ദിവസം പുലർച്ചെ തന്നെ അച്ചു ഉണർന്നെങ്കിലും രാത്രിയിലെ ആ കുളിരണിയിപ്പിക്കുന്ന ചിന്തകൾ അവളെ വിട്ടുമാറിയിരുന്നില്ല…

ദേവേട്ടന്റെ കൂടെ ഓഫീസിലേക്കുള്ള ആ കാർ യാത്രയിലും അവൾ തീർത്തും ഒരു സ്വപ്നലോകത്തായിരുന്നു.

കാറിന്റെ വിൻഡോ ഗ്ലാസിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുമ്പോഴും, കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിൽ അക്കു തന്റെ കണങ്കാലുകളിൽ നിന്നും തുടകളിലേക്ക് വിരലുകൾ പടർത്തിയതും, പിൻകഴുത്തിൽ അമർത്തിയ ആ ചുടുചുംബനവും ഒരു സിനിമാ സീൻ പോലെ അവളുടെ കണ്മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു.

അവളുടെ ഈ ഇരിപ്പ് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ദേവേട്ടന് കാര്യം പിടികിട്ടി. അദ്ദേഹം ഗിയർ മാറ്റുന്നതിനിടയിൽ അവളെ ഒന്ന് പാളി നോക്കി കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു…

“എന്താ അച്ചൂ… ഇത്ര വലിയ ആലോചന? മനസ്സ് ഇപ്പോഴും ആ ചുംബനം നടക്കാതെ പോയതിന്റെ നിരാശയിലാണോ അതോ അക്കുവിന്റെ സ്പർശനം ഏൽപ്പിച്ച ചൂടിലാണോ?”

അതുകേട്ടതും അച്ചു പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടി അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി. “ദേവേട്ടാ… പ്ലീസ്! വെറുതെ ഇല്ലാത്തതൊന്നും പറയല്ലേ.”

“ഇല്ലാത്തതോ? നിന്റെ ഈ കവിളത്തെ ആ ചുവപ്പ് മാറിയിട്ടില്ലല്ലോ. സാരമില്ല, വൈകുന്നേരം തിരിച്ചു ചെല്ലുമ്പോൾ അവൻ അവിടെ കാണുമല്ലോ. നിർത്താതെയുള്ള ആ വാഗ്ദാനം അവൻ നിറവേറ്റാൻ നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ടാകും,” ദേവേട്ടൻ അവളെ കളിയാക്കി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

“അയ്യേ… വൃത്തികേട്! വണ്ടി ഓടിക്കുമ്പോൾ എങ്കിലും മിണ്ടാതിരിക്കാമോ?” ദേഷ്യം അഭിനയിച്ചുകൊണ്ട് അച്ചു ദേവേട്ടന്റെ കയ്യിൽ ആഞ്ഞു പിച്ചുകയും കൈത്തണ്ടയിൽ തല്ലുകയും ചെയ്തു. എങ്കിലും ആ പരിഭ്രമത്തിനിടയിലും അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മധുരമായ പ്രതീക്ഷ മൊട്ടിടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഓഫീസിൽ എത്തിയ ശേഷവും അച്ചുവിന് ജോലിയിൽ ഒട്ടും ശ്രദ്ധിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഫയലുകൾക്ക് മുന്നിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴും അവളുടെ വിരലുകൾ അറിയാതെ തന്റെ കഴുത്തിലും കൈകളിലും തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. സഹപ്രവർത്തകരുടെ സംസാരങ്ങൾക്കൊന്നും മറുപടി നൽകാതെ അവൾ ഒരു സ്വപ്നസഞ്ചാരിയെപ്പോലെ ഇരുന്നു.

ഓരോ നിമിഷവും അക്കുവിന്റെ ഓർമ്മകൾ അവളെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാക്കി. അവൻ തന്റെ നൈറ്റിയുടെ തുണിക്കടിയിലൂടെ പടർന്ന ആ ഊഷ്മളത ഇപ്പോഴും തന്റെ ശരീരത്തിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

അവന്റെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട്…

പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിലുള്ള ആ വിളി…

തുടകളിൽ അമർന്ന അവന്റെ കൈപ്പത്തികൾ…

ഇതൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ അച്ചുവിന്റെ ശരീരം അറിയാതെ ഉരുകിപ്പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നലെ ആ അവസാന നിമിഷം ദേവേട്ടൻ വാതിൽ തുറന്നില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ… ആ നിഷിദ്ധമായ ചുംബനത്തിൽ താൻ എത്രത്തോളം അലിഞ്ഞു പോകുമായിരുന്നു എന്ന് അവൾ ഭീതിയോടെയും ആവേശത്തോടെയും ചിന്തിച്ചു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *