ഹേമലത എന്റെ മേമ – 11 12അടിപൊളി  

എന്തൊക്കെ ആയിരുന്നു…!! എന്നാലും മേമ എങ്ങനെ അറിഞ്ഞെന്നാ മനസ്സിലാവാത്തത്…!

ചത്ത മനസ്സോടെ റോഡ് മുറിച്ച് കടന്ന് കിടങ്ങനാട്ടെക്കുള്ള വീതി കുറഞ്ഞ റോഡിലേക്ക് കയറി. ജംഗ്ഷനിൽ നിൽക്കാൻ പറഞ്ഞത് വണ്ടിയുമായി വരാനാവും.. ഇവിടെത്തന്നെ നിൽക്കണോ..?!!

വേണ്ട..നടക്കാം..! മേമ ഇപ്പൊ എത്താറായിട്ടുണ്ടാവും…!

ഞാൻ മെല്ലെ നടത്തം തുടങ്ങി. നല്ല കിടുക്കൻ തണുപ്പാണ്…അതിൽ മനസ്സും കൂടെ മരവിക്കാതിരിക്കാൻ ഞാൻ ശരിക്കും പണിപ്പെട്ടു…!

പദ്ധതികളെല്ലാം പൊളിഞ്ഞു..ആഗ്രഹങ്ങൾ മൂഞ്ചിപ്പോയി…എന്നാലും ഞാൻ ഇപ്പൊ കയ്യെത്തും ദൂരത്ത് എത്തിക്കഴിഞ്ഞില്ലേ..! വിചാരിച്ചപോലൊന്നും നടന്നില്ലെങ്കിലും വരുന്നത് എന്റെ അതേ മേമ തന്നെയല്ലേ…പിന്നെന്തിനു വിഷമിക്കണം…!

ആ പ്രതികരണം ചിലപ്പോ കടുത്തു പോയേക്കാം..എന്നാലും ഈ സമയത്ത് തന്നെ ഞാൻ ഓടിപ്പിടഞ്ഞു വന്നതെന്തിനാണെന്ന് അവർ ചിന്തിക്കാതിരിക്കുമോ…!

ആ ഓർമ്മയിൽ മനസ്സൊന്നു തെളിഞ്ഞു. ചുണ്ടിലൊരു പുഞ്ചിരി അറിയാതെ ഉണർന്നു…!

അതിൻ്റെ ഉത്തരം അവർ കണ്ടെത്തിയാൽ.!!!!

തളർന്നു കിടന്ന ഞരമ്പുകളിൽ ഒരു കുതിച്ചു ചാട്ടമുണ്ടായി. അതേ സമയം തന്നെ അൽപമകലെയായി ഒരു വെളിച്ചപ്പൊട്ട് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു…!

മേമയുടെ വണ്ടിയുടെ പ്രകാശമാവും..!!

വാടിപ്പോയ പീലികൾ വീണ്ടുമുണർന്നു. മനസ്സിൽ ഉന്മാദം പൊട്ടിയൊഴുകുന്ന പോലെ തോന്നി. കൊഴിഞ്ഞുപോയ ആവേശം പതിന്മടങ്ങായി തിരിച്ചു വന്നിരിക്കുന്നു.!!!

വണ്ടി എന്റെ തൊട്ടടുത്തായി വന്നു നിന്നു…!

റോഡ് സൈഡിലുള്ള വീടിൻ്റെ ടെറസ്റ്റിൽ കത്തി നിൽക്കുന്ന ട്യൂബ് ലൈറ്റിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ

ആ മുഖം ഞാൻ കണ്ടു…!

അതൊട്ടും സൗഹൃദപരമല്ല. ആകെ ഇരുണ്ടുകൂടി ഇരിപ്പാണ്. ഒരു ദേഷ്യത്തിന്റെ മുനയെക്കാൾ പരിഭവത്തിൻ്റെ കനമാണത്തിൽ തെളിഞ്ഞു കാണുന്നത്…!

ഞാനൊരു അളിഞ്ഞ ചിരി കൊണ്ട് അതലിയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.. പക്ഷെ കാര്യമുണ്ടായില്ല. കനപ്പിച്ചൊന്നു നോക്കിയ ശേഷം അവർ വണ്ടി തിരിക്കാൻ തുടങ്ങി…!

കരിഞ്ഞ പച്ച നിറമുള്ള ഒരു പ്ലെയിൻ നൈറ്റിയാണ് വേഷം. എന്നത്തെയും പോലെ ആ മേനിയഴകിന്റെ വടിവുകൾ അതേപോലെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന ഒന്ന്..! മാറിനെ മൂടിമറച്ചുകൊണ്ട് പിങ്ക് കളറിലുള്ള ഷാൾ ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. അത് കാരണം ആ മുലകളുടെ മുഴുപ്പ് ശരിക്കങ്ങോട്ട് ദൃശ്യമാവുന്നില്ല…!

“നോക്കി നിക്കാതെ കയറ്.. മനുഷ്യൻ മരവിച്ചു ചാവാറായി…”!!

ഒരു കപടദേഷ്യം ഭാവിച്ചുകൊണ്ട് മേമ ഒച്ചയെടുത്തു…!

കയ്യിലിരുന്ന കവർ വണ്ടിയുടെ മുന്നിലെ ഹുക്കിൽ കൊളുത്തിയ ശേഷം ഞാൻ വേഗം മേമയുടെ പിന്നിൽ കയറി ഇരുന്നു…!

“എന്താ അതിൽ..?”

വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുത്തുകൊണ്ട് മേമ ചോദിച്ചു…!

“അമ്മച്ഛന്റെ വർത്തായി..!”

“ഉം ..!!”

കനത്ത ഒരു മുളൽ മാത്രം…!

വണ്ടി ഓടിത്തുടങ്ങിയതോടെ തണുപ്പിൻ്റെ ആക്രമണം മൂർച്ചിച്ചു. അതിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാൻ ഞാനൊരല്പം കൂടെ മേമയോട് ഒട്ടിയിരുന്നു. ഉറങ്ങാൻ കിടന്നയിടത്തു നിന്ന് അതേപോലെ എഴുന്നേറ്റു വന്നതാവും….!

മുടിയെല്ലാം ഉച്ചിയിൽ വാരിക്കെട്ടി നിർത്തിയിരിക്കുകയാണ്. ഇരുട്ടായതിനാൽ ആ നഗ്നമായ പിൻകഴുത്തിന്റെ ഭംഗി കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല. എങ്കിലും മുഖമടുപ്പിച്ചപ്പോൾ സിരകളിൽ ലഹരി കയറ്റുന്ന ആ സ്ത്രീ ഗന്ധം നാസാദ്വാരങ്ങളിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറുന്നുണ്ട്…!

തണുപ്പിൻ്റെ കാഠിന്യം കാരണം മേമ പതിയെ ആണ് ഓടിക്കുന്നത്. ഞാനും അതാണ് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നത്. ഇതുപോലൊരു അന്തരീക്ഷത്തിൽ രാത്രിയുടെ ഏകാന്തതയിലൂടെ മേമയോട് ഒട്ടിയിരിക്കുമ്പോൾ അധികമായി കിട്ടുന്ന ഒരൊ സെക്കന്റും വളരെ മൂല്യമേറിയതാണ്….!

അരക്കിലോമീറ്റർ പിന്നിട്ടു കാണും.. മേമ പയ്യെ തല ചെരിച്ച് എന്നെയൊന്നു പാളി നോക്കി.

“കാലത്ത്  നേരത്തെ എഴുന്നേൽക്കണം…! സൊസൈറ്റിയിൽ പാൽ കൊണ്ടുകൊടുക്കാനുള്ളതാണ്..!”!!

സ്വരത്തിൽ തെല്ലൊരു കനം വരുത്തിക്കൊണ്ട് മേമ പറഞ്ഞു…!

“ഏഹ്…അപ്പൊ സമരം കഴിഞ്ഞോ..?!!”

എന്റെ ശബ്ദത്തിൽ അറിയാതൊരു അതൃപ്‌തി നിറഞ്ഞുപോയിരുന്നു…!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *