കണ്ണിലുദിച്ച കിനാവുകൾ 16

 

പക്ഷേ, താനിപ്പോ അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോവുന്നത് ശരിയാണോ… ?. അത് മോശമല്ലേ..?..

ഭാഗ്യമുണ്ടേൽ താൻ മണവാട്ടിയായി ചെന്ന് കയറണ്ടേ വീടല്ലേ അത്… ?..

 

തേങ്ങാകൊലയാണ്… അതൊക്കെ ഇനി എന്ന്… ?.

താനിന്ന് ഒത്തിരി ആഗ്രഹിച്ചതാണ്..

നല്ല സൗകര്യമുള്ള സ്ഥലമില്ലാഞ്ഞിട്ടാണ് സുധിയത് വേണ്ടെന്ന് വെച്ചത്.. സുധിയുടെ വീടിനേക്കാൾ സൗകര്യവും സുരക്ഷിതവുമായ സ്ഥലം വേറേതുണ്ട്..

 

കുറച്ച് നിമിഷം നിരാശ തോന്നിയെങ്കിലും അത് കേട്ടതോടെ സീറ്റിലമർന്ന് പിളർന്ന അമ്പിളിയുടെ പൂറ് ചുരത്താൻ തുടങ്ങി..

 

“ആരേലും അറിയോ സുധീ… ?”..

 

അത് മാത്രമേ അമ്പിളി ചോദിച്ചുള്ളൂ.. അതില്ലെല്ലാമുണ്ടായിരുന്നു..

 

“ഇല്ല… ആരുമറിയില്ല… എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോരുന്നതിൽ അമ്പിളിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നുമില്ലല്ലോ… ?”..

 

“ഇ… ഇല്ല… പക്ഷേ… വിജയൻ…അവന്റെ നാടല്ലേ ഇത്…?”..

 

“ഉം… അവനിവിടെ എവിടെയെങ്കിലും കാണും… നീയേതായാലും വീട്ടിലെത്തുന്നത് വരെ കുനിഞ്ഞിരുന്നോ… ഇപ്പോ ഏതായാലും അമ്പിളിയെ സുധീർ കെട്ടിയെന്ന് നാട്ടുകാരറിയണ്ട…”..

 

വിജയന്റെ വീടിനടുത്തെത്താറായതും അമ്പിളി കാറിൽ കുനിഞ്ഞിരുന്നു..പിന്നെ അവൾക്ക് പുറം കാഴ്ചകളൊന്നും കാണാനായില്ല.. കുറച്ച് ദൂരം കൂടി ഓടി കാറ് നിന്നു..

 

“എണീക്കണ്ട… ഞാൻ ഗേറ്റ് തുറന്ന് കാറ് ഉള്ളിൽ കേറ്റട്ടെ… “..

 

അത് പറഞ്ഞ് സുധി ഇറങ്ങി ഗേറ്റ് തുറന്നിട്ട് കാറ് മുറ്റത്തേക്ക് കയറ്റി.. പിന്നെയും അവൻ ചെന്ന് ഗേറ്റടച്ച് വന്ന് കാറിന്റെ ഡോറ് തുറന്നപ്പോഴാണ് അമ്പിളി തല പൊക്കിയത്..

 

“വാ… ഇറങ്ങ്… വീടെത്തി…”..

 

അമ്പിളിക്ക് ചെറിയൊരു പേടിയുണ്ടായിരുന്നു.. എന്നാലും അവൾ പതിയെ ഇറങ്ങി.. അവൾ കാല് വെച്ചത് തന്നെ സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് കേറുന്ന സ്റ്റപ്പിലേക്കാണ്..

 

“വാ… “..

 

സുധി അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് മുൻവാതിലിനടുത്തേക്ക് ചെന്നു.. അവൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ചാവിയെടുത്ത് വേഗം വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി.. അമ്പിളിയേയും കയറ്റി.. അവൻ ഉള്ളിൽ നിന്ന് വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു.. അമ്പിളി ആശ്വാസത്തോടെയൊന്ന് ശ്വാസമെടുത്തു..

ഇതൊരപൂർവ്വ സംഭവമായിരിക്കുമെന്ന് അമ്പിളിക്ക് തോന്നി.. ഭർത്താവിന്റെ നാട്ടിലേക്ക് കാമുകനോടൊപ്പം വന്നിരിക്കുകയാണ്.. അൽപമകലെയാണ് ഭർത്താവിന്റെ വീട്.. ചിലപ്പോ അവനീ പരിസരത്തെങ്ങാനും ഉണ്ടാവാനും മതി..

 

അമ്പിളി ആ വീടൊന്ന് നോക്കി..

വീടിന്റെ പുറംഭാഗം കണ്ടിട്ടില്ല..

നല്ല വലിപ്പമുള്ള ഹാളിലാണ് നിൽക്കുന്നത്.. വൃത്തിയും ഭാംഗിയുമുള്ള ഹാൾ.. താഴെ മൂന്ന് ബെഡ്റൂമുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു..

 

“എന്റെ മുറി മുകളിലാ… അങ്ങോട്ട് പോണോ… ?”..

 

സുധിയെ ദാഹത്തോടെയൊന്ന് നോക്കിയതല്ലാതെ അമ്പിളി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.. സുധി അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് നടന്നു.. സ്റ്റപ്പ് കയറി മുകളിലെത്തിയിട്ടാണ് അവൻ കൈ വിട്ടത്..

 

“എന്റെ കല്യാണത്തിന് വേണ്ടിയാ മുകളിലേക്കെടുത്തത്… ഇവിടെ ഈ ഒരൊറ്റ മുറിയേ ഉള്ളൂ… “..

 

മുകളിലെ മുറിയിലെ വാതിൽ തുറന്ന് സുധി ഉള്ളിലേക്ക് കയറി.. അവൻ കണ്ണുകൾ കൊണ്ടാണ് അമ്പിളിയെ ക്ഷണിച്ചത്.. അമ്പിളി വലത് കാൽ വെച്ച് തന്നെയാണ് മുറിയിലേക്ക് കയറിയത്..

 

“ അമ്പിളി ഇരിക്ക്… ഞാനിപ്പം വരാം… “..

 

അതും പറഞ്ഞ് സുധി പുറത്തിറങ്ങി.. അമ്പിളി ഒറ്റക്കായി.. താൻ ചെയ്ത സാഹസമോർത്ത് അമ്പിളിക്ക് അൽഭുതം തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു..ആണുങ്ങളെ കാണുന്നതും, മിണ്ടുന്നതും, തൊടുന്നതും പേടിയുള്ള താനാണ് ഒരന്യപുരുഷന്റെ കൂടെ വേറാരുമില്ലാത്ത വീട്ടിൽ വന്നത്.. ഈ ധൈര്യം തനിക്കെങ്ങിനെ കിട്ടി… ?..

സുധി… അവനാണതിന് കാരണം.. അവനാണ് തനിക്ക് ധൈര്യം തന്നത്..

അവനാണ് പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് തന്റെ പേടി മാറ്റിയയത്..

 

അമ്പിളി ആ മുറിയാകെയൊന്ന് നോക്കി.. പുട്ടിയിട്ട് മിനുസമാക്കിയ ചുവരിൽ ഐവറി കളർ പെയ്ന്റടിച്ചിരിക്കുന്നു.. മുകളിൽ സീലിംഗ് ജിപ്സം വർക്ക് ചെയ്ത് മനോഹരമാക്കിയിരിക്കുന്നു.. നല്ല അടുക്കോടും ചിട്ടയോടും കൂടി ഓരോ സാധനങ്ങൾ അതാത് സ്ഥലത്ത് വെച്ചിരിക്കുന്നു..