നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 25

Nidhiyude Kaavalkkaran Part 25 | Author : Kavalkkaran

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

 

“ഏയ്… അതിനൊന്നും ഒരു ചാൻസുമില്ല മാനസാ ചേച്ചീ…”

 

മുറിയിലെ ആ സ്തംഭനാവസ്ഥയെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് രാഹുൽ പെട്ടെന്ന് മുന്നോട്ട് കയറി പറഞ്ഞു. അവന്റെ മുഖത്ത് ഇപ്പോഴും വലിയൊരു അവിശ്വാസം നിഴലിച്ചിരുന്നു.

 

“കാരണം ഇവന്റെ അമ്മയെ ഞങ്ങൾക്ക് വർഷങ്ങളായിട്ട് അറിയാവുന്നതല്ലേ. ആന്റിയെ ഒരു ദേവിയായോ, നിങ്ങൾ ഈ പറയുന്നതുപോലെയുള്ള കൊടുംശക്തിയുള്ള അപ്സരസ്സായോ ഇന്നേവരെ ഞങ്ങൾക്ക് തോന്നിയിട്ടില്ല. എല്ലാവരെയും പോലെയുള്ള വെറുമൊരു സാധാരണ മനുഷ്യ സ്ത്രീയാണ് ആന്റിയും. അവരെക്കണ്ടാൽ അങ്ങനെ ഒരു മാന്ത്രിക ശക്തിയുണ്ടെന്നൊന്നും ആരും പറയില്ല. എനിക്ക് തോന്നുന്നത് നിങ്ങൾക്ക് ആ ഓർമ്മകൾ കണ്ടപ്പോൾ എന്തോ തെറ്റ് പറ്റിയതാണെന്നാണ്…”

 

രാഹുലിന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് സച്ചിനും അത് ശരിവെച്ചു.

 

അതെ, എന്റെ അമ്മ വെറുമൊരു സാധാരണക്കാരിയാണ്. എന്നെ സ്വന്തം ജീവനെക്കാളേറെ സ്നേഹിക്കുന്ന എന്റെ പാവം അമ്മ.

 

അത് കേട്ടപ്പോൾ മാനസയുടെ മുഖത്തെ ആ ഗൗരവം ഒട്ടും കുറഞ്ഞില്ല. അവർ രാഹുലിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ, എന്നാൽ വളരെ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:

 

“എനിക്ക് തെറ്റ് പറ്റിയിട്ടില്ല രാഹുലേ… കാരണം, അവൻ ഇപ്പോൾ അമ്മയെന്ന് വിളിച്ച് സ്നേഹിക്കുന്ന ആ സ്ത്രീ, ഇവനെ പെറ്റ അമ്മയല്ല! അവർ അവനെ എടുത്തു വളർത്തിയതായിരിക്കണം…”

 

ഇത് കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിലൂടെ ഒരു കൊള്ളിയാൻ മിന്നിമറഞ്ഞു. ഞാൻ… ഞാൻ എന്റെ അമ്മയുടെ സ്വന്തം മകനല്ലേ? അപ്പോൾ ഇത്രയും കാലം എന്റെ ജീവനായിരുന്ന, എന്നെ നോക്കി വളർത്തിയ ആ അമ്മ… ആ സത്യം ഉൾക്കൊള്ളാൻ എനിക്ക് വല്ലാതെ ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നി.

 

എന്റെ മുഖത്തെ ആ വലിയ ഞെട്ടൽ കണ്ട് മാനസ വീണ്ടും വിശദീകരിക്കാൻ തുടങ്ങി:

 

അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഇപ്പോൾ വലിയൊരു വാത്സല്യവും അതിനൊപ്പം നേരിയൊരു നൊമ്പരവും കലർന്നിരുന്നു.

 

“നിന്റെ വളർത്തമ്മയെക്കുറിച്ച് രാഹുൽ പറഞ്ഞത് നൂറുശതമാനം ശരിയാണ് ദേവാ…”

 

മാനസയുടെ കണ്ണുകൾ എന്റെ മുഖത്തുതന്നെ ഉറച്ചുനിന്നു.

 

“അവർ നിന്നെ പെറ്റ അമ്മയല്ല, മറിച്ച് തന്റെ ജീവന്റെ പാതിയായി നിന്നെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് വളർത്തിയ പുണ്യവതിയായ ഒരു മനുഷ്യസ്ത്രീയാണ്. നിന്റെ സിരകളിലോടുന്നത് അവരുടെ ചോരയല്ലായിരിക്കാം, പക്ഷേ നിനക്കുവേണ്ടി അവർ ഒഴുക്കിയ വിയർപ്പിനും സ്നേഹത്തിനും അതിനേക്കാൾ വിലയുണ്ട്.”

 

മുറിയിൽ വീണ്ടും വലിയൊരു നിശ്ശബ്ദത പരന്നു. ഇത്രയും കാലം എന്റെ ലോകമായിരുന്ന അമ്മ… എനിക്കൊരു ചെറിയ പനി വന്നാൽപ്പോലും ഉറക്കമൊഴിഞ്ഞ് കാവലിരുന്ന എന്റെ സ്വന്തം അമ്മ… അവർ എന്നെ പെറ്റതല്ലെന്ന സത്യം എന്റെ നെഞ്ചിലൊരു വലിയ വിങ്ങലായി മാറുകയായിരുന്നു.

 

“പിന്നെ എന്തുകൊണ്ട് അപ്സര എന്ന നിന്റെ യഥാർത്ഥ അമ്മ നിന്നെ ഈ ഭൂമിയിൽ വന്ന് വളർത്തിയില്ല എന്നല്ലേ?”

 

മാനസ എന്റെ ചിന്തകളെ വായിച്ചെടുത്തതുപോലെ ചോദിച്ചു.

ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ അവർ അതിനുള്ള ഉത്തരം നൽകി.

 

“ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യസ്ത്രീയെപ്പോലെ ഈ മണ്ണിൽ ജീവിക്കാൻ പ്രപഞ്ച നിയമങ്ങൾ അവളെ ഒരിക്കലും അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല ദേവാ. സാക്ഷാൽ പരമശിവന്റെയും പാർവതിയുടെയും ദൈവികമായ ഊർജ്ജമാണ് അവളുടെ ഓരോ അണുവിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത്. ആ സാന്നിധ്യം ഈ ഭൂമിയിലെ സാധാരണ മനുഷ്യർക്കിടയിൽ പല രീതിയിലുള്ള പ്രകൃതിമാറ്റങ്ങൾക്കും കാരണമാകും. അതുകൊണ്ട് തന്നെ മനുഷ്യരുടെ ലോകത്ത് വന്ന് ജീവിക്കാൻ ത്രിമൂർത്തികൾ അവൾക്ക് വിലക്ക് ഏർപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്….”

 

പുറത്ത് പെയ്യുന്ന മഴയുടെ ശബ്ദത്തിനൊപ്പം മാനസയുടെ വാക്കുകളും എന്റെ കാതുകളിലേക്ക് പെയ്തിറങ്ങി.

 

“എന്നാൽ അതിനേക്കാളേറെ മറ്റൊരു വലിയ കാരണം കൂടിയുണ്ടായിരിക്കണം… നിന്റെ ജീവൻ!”