മുകളിൽ മനോഹരമായ ഇംഗ്ലീഷ് അക്ഷരങ്ങളിൽ ‘SPONSORSHIP UNDERTAKING & FINANCIAL DEED’ എന്ന് പ്രിന്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്; താഴെ ചുവന്ന നിറത്തിലുള്ള ഒരു നോട്ടറി സ്റ്റാമ്പും പതിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
എന്നാൽ സാധാരണ കനേഡിയൻ എംബസി പേപ്പറുകളിൽ ഉണ്ടാകാറുള്ള ഔദ്യോഗിക ബാർകോഡുകളോ, ഗവൺമെന്റ് സീലുകളോ, റെഫറൻസ് നമ്പറുകളോ ഒന്നും തന്നെ ആ പേപ്പറിലില്ലെന്ന കാര്യം വിസ പേപ്പറുകളെക്കുറിച്ച് വലിയ ധാരണയില്ലാത്ത ആ പാവം പെൺകുട്ടി ശ്രദ്ധിച്ചതേയില്ല!
രോഹിത് തന്റെ ഷർട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് കറുപ്പും സ്വർണ്ണവും കലർന്ന വിലകൂടിയ ഒരു മോണ്ട്ബ്ലാങ്ക് പേന എടുത്ത് തുറന്നു.
“ഇതിൽ എവിടെയാ ഏട്ടാ ഞാൻ ഒപ്പിടേണ്ടത്?” ജസ്ന പേപ്പറിലേക്ക് കുനിഞ്ഞുനോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
വിചിത്രമെന്നു പറയട്ടെ, അവൾ എവിടെയാണ് ഒപ്പിടേണ്ടതെന്ന് കാണിച്ചുകൊടുക്കാൻ രോഹിത് ആ പേപ്പറിലേക്ക് നോക്കിയതേയില്ല!
പകരം, മേശയിലേക്ക് അല്പം കുനിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ജസ്നയുടെ നീണ്ട കൺപീലിയിഴകളിലേക്കും, അവളുടെ നാസികയുടെ വടിവിലേക്കും, ചെറുതായി വിടർന്നിരിക്കുന്ന
ആ റോസ് ചുണ്ടുകളിലേക്കും മാത്രമാണ് അയാളുടെ ആഴമുള്ള കണ്ണുകൾ തറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നത്!
“ദാ… ആ താഴെ കാണുന്ന കോളത്തിൽ മോളുടെ പേരെഴുതി ഒപ്പിട്ടാൽ മതി,”അവളുടെ മുഖത്തുനിന്ന് കണ്ണെടുക്കാതെ തന്നെ അയാൾ വെറുതെ വിരൽ ചൂണ്ടി.
ജസ്ന പേന വാങ്ങി ആദ്യത്തെ പേജിൽ ഒപ്പിട്ടു. കടൽക്കാറ്റിൽ പേപ്പർ ചെറുതായി അനങ്ങിയതുകൊണ്ട് അവളുടെ ഒപ്പ് ആ കോളത്തിന്റെ വരയ്ക്ക് പുറത്തേക്ക് അല്പം നീണ്ടുപോയി.
“അയ്യോ ഏട്ടാ… ഒപ്പ് വരയ്ക്ക് പുറത്തേക്ക് പോയല്ലോ! എംബസിയിൽ കൊടുക്കുമ്പോൾ ഇത് പ്രശ്നമാകുമോ?” അവൾ പരിഭ്രമത്തോടെ അയാളെ നോക്കി.
തന്റെ മടിയിലിരിക്കുന്ന ലാപ്ടോപ്പിൽ അഞ്ചു മിനിറ്റുകൊണ്ട് താൻ തന്നെ വെറുതെ ടൈപ്പ് ചെയ്ത് പ്രിന്റ് എടുത്ത ആ വ്യാജ പേപ്പറിൽ അവൾ തലതിരിച്ച് ഒപ്പിട്ടാൽ പോലും ഒരു പ്രശ്നവുമില്ലെന്ന് രോഹിത് കുമാറിന് മാത്രമല്ലേ അറിയൂ!
അവളെ കോഴിക്കോട്ടേക്ക് വരുത്താൻ വേണ്ടി മാത്രം താൻ മെനഞ്ഞെടുത്ത ഒരു തിരക്കഥയിലെ വെറുമൊരു കളിപ്പാട്ടം മാത്രമായിരുന്നു ആ കടലാസ്!
“ഏയ്… അതൊന്നും ഒരു പ്രശ്നമേയല്ല മോളൂ. എന്റെ മോളുടെ കൈപ്പടയിലുള്ള ഈ ഒപ്പുതന്നെയാണ് ഇവിടെ ഏറ്റവും പ്രധാനം,” രോഹിത് നിഗൂഢമായൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
രണ്ടാമത്തെ പേജിൽ അവൾ ഒപ്പിട്ടോ എന്നുപോലും പരിശോധിക്കാതെ അയാൾ ആ പേപ്പറുകൾ മടക്കി ഫോൾഡറിനുള്ളിലേക്ക് വെച്ചു.
ജസ്ന തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന പേന അടച്ച് അയാൾക്ക് നേരെ നീട്ടി. “ദാ ഏട്ടാ പേന…”
രോഹിത് പേന വാങ്ങാനായി തന്റെ വലതുകൈ നീട്ടി.
ആ നിമിഷം—പേന കൈമാറുന്നതിനിടയിൽ, രോഹിത് കുമാറിന്റെ ആ കരുത്തുറ്റ, ചൂടുള്ള ഇരുണ്ട വിരലുകൾ ജസ്നയുടെ മൈലാഞ്ചിയിട്ട വെണ്ണക്കൽ വിരലുകളിൽ അബദ്ധത്തിലെന്നോണം ഒന്ന് തൊട്ടു!
ഒരൊറ്റ സെക്കൻഡിന്റെ
പത്തിലൊന്ന് സമയം മാത്രം നീണ്ടുനിന്ന സ്പർശനം!
പക്ഷേ, ഇന്നലെ രാത്രി മുഴുവൻ തന്റെ ഭാവനയിൽ കണ്ട് താൻ സ്വയം ഉരുകിയൊലിച്ച ആ ഇരുണ്ട കൈകളുടെ യഥാർത്ഥ ചൂട് തന്റെ ചർമ്മത്തിൽ തട്ടിയ നിമിഷം—ജസ്നയുടെ ശിരസ്സുമുതൽ കാൽവെള്ള വരെ മിന്നലേറ്റതുപോലെ വിറച്ചുപോയി!
അവളുടെ കൈവിരലുകളിൽ നിന്ന് തുടങ്ങിയ ആ തരിപ്പ് ഞരമ്പുകളിലൂടെ പാഞ്ഞുകയറി നേരെ അവളുടെ അടിവയറ്റിലും തുടയിടുക്കിലെ പൂമൊട്ടിലും ചെന്നാണ് പതിച്ചത്!
രണ്ടുപേരുടെയും കൈകൾ ആ വായുവിൽ ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലമായി.
രോഹിത് കുമാറിന്റെ ആ ശാന്തമായ കണ്ണുകളിലേക്ക് പെട്ടെന്നൊരു ഇരുട്ട് പടർന്നുകയറുന്നതും, അയാളുടെ കൃഷ്ണമണികൾ വികസിക്കുന്നതും ജസ്ന തൊട്ടടുത്തുനിന്ന് കണ്ടു. അവളുടെ വെളുത്ത വിരലുകൾക്ക് മുകളിൽ അയാളുടെ തള്ളവിരൽ വളരെ മൃദുവായി ഒന്ന് അമർന്നു—ഒരു തൂവൽ തഴുകുന്നതുപോലെ!
തുടർന്ന് അയാൾ വളരെ മാന്യമായി തന്റെ കൈ പിൻവലിച്ചു.
ജസ്നയ്ക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നതുപോലെ തോന്നി.
ജ്ജ് പൊളിക്ക് മുത്തേ 😄