അവൾ മുഖം കുനിച്ച് വളരെ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“പക്ഷേ… ഏട്ടൻ തിരിച്ചുപോകുമ്പോൾ എന്റെ വകയായിട്ട് എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് കയ്യിലുണ്ടാവണമെന്ന് എനിക്ക് വലിയ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു.”
രോഹിത് കൗതുകത്തോടെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ജസ്ന തന്റെ ബാഗിനുള്ളിൽ നിന്ന് വളരെ ചെറിയ, മനോഹരമായ കൊത്തുപണികളുള്ള പഴയൊരു തടിപ്പെട്ടിയെടുത്ത് മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെച്ചു.
വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ അവൾ ആ പെട്ടി തുറന്നു.
അതിനുള്ളിൽ, ചുവന്ന പട്ടുതുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞുവെച്ചിരുന്ന അതിമനോഹരമായ ഒരു ചെറിയ സ്ഫടികക്കുപ്പി ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു!
“വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഉപ്പ ഗൾഫിൽ നിന്ന് വരുമ്പോൾ കൊണ്ടുവന്ന, വളരെ അപൂർവ്വമായ ഒറിജിനൽ അറബിക് ഊദ് ആണിത്. ഉപ്പ
എനിക്ക് മാത്രമായിട്ട് തന്നതാണ്,” അവൾ ആ ചെറിയ സ്ഫടികക്കുപ്പി വിരലിലെടുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“കാനഡയിലെ ആ വലിയ ഗ്ലാസ്സ് മുറിയിലിരുന്ന് ഏകാന്തത തോന്നുമ്പോ… ഏട്ടൻ ഇതൊന്ന് പുരട്ടണം. അപ്പോൾ മഞ്ചേരിയിലെ കാറ്റും എന്റെ ഓർമ്മയും ഏട്ടന്റെ കൂടെയുണ്ടാകും.”
അത്രയും വലിയൊരു കോടീശ്വരന്റെ മുന്നിൽ തന്റെ ഈ ചെറിയ കുപ്പിക്ക് എന്ത് വിലയാണുള്ളതെന്ന നാണക്കേടോടെ അവൾ തലതാഴ്ത്തി. എന്നാൽ രോഹിത് കുമാറിന്റെ ആഴമുള്ള കണ്ണുകളിൽ അപ്പോൾ ഒരു വലിയ വികാരം തിരയടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു!
അയാൾക്ക് ലോകത്തിലെ ഏത് വിലകൂടിയ പെർഫ്യൂമും വാങ്ങാം; പക്ഷേ ഒരു പെണ്ണ് അവൾക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട, അവളുടെ ഓർമ്മകളുറങ്ങുന്ന ഒരു സുഗന്ധം തനിക്ക് മാത്രമായി കരുതിവെച്ച് കൊണ്ടു വന്നിരിക്കുന്നു!
രോഹിത് ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ കൈനീട്ടി ആ കുപ്പി വാങ്ങാൻ ആഞ്ഞു.
എന്നാൽ ജസ്ന ആ കുപ്പി അയാൾക്ക് കൊടുത്തില്ല. പകരം, അടക്കിവെച്ചിരുന്ന സകല ധൈര്യവും സംഭരിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ആ സ്ഫടികക്കുപ്പിയുടെ അടപ്പ് പതിയെ തുറന്നു.
“കൈ… കൈ ഇങ്ങോട്ട് തന്നേ ഏട്ടാ…” അവൾ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് മന്ത്രിച്ചു.
രോഹിത് കുമാറിന്റെ കണ്ണുകൾ അത്ഭുതം കൊണ്ട് വിടർന്നു! അവളുടെ ആജ്ഞ അനുസരിക്കുന്ന ഒരു ദാസനെപ്പോലെ അയാൾ തന്റെ വലതുകൈ അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടിക്കൊടുത്തു.
ജസ്ന തന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന ഇടതുകൈകൊണ്ട് അയാളുടെ ആ കരുത്തുറ്റ, ഇരുണ്ട കൈത്തണ്ടയിൽ പതിയെ പിടിച്ചു. അവളുടെ മൈലാഞ്ചിയണിഞ്ഞ വലതുകൈ ആ കുപ്പിയിലെ ഊദ് അയാളുടെ മണിബന്ധത്തിലെ പച്ചഞരമ്പുകൾക്ക് മുകളിലായി പൾസ് പോയിൻ്റിൽ ഒരിറ്റ് ഇറ്റിച്ചു.
തുടർന്ന്, കുപ്പി താഴെ വെച്ച്—അവൾ തന്റെ വെണ്ണക്കല്ലുപോലുള്ള തള്ളവിരൽ കൊണ്ട് അയാളുടെ കയ്യിലെ ആ ഊദ് പതിയെ ഒന്ന് വട്ടത്തിൽ
തടവി പിടിപ്പിച്ചു!
രോഹിത് കുമാറിന്റെ ശ്വാസം ആ നിമിഷം തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങിപ്പോയി! മാസങ്ങളായി താൻ സ്വന്തമാക്കാൻ കൊതിക്കുന്ന ആ വെളുത്ത വിരലുകൾ ആദ്യമായി തന്റെ ചർമ്മത്തിൽ—അതും ഇത്രയും വലിയൊരു അധികാരത്തോടെയും പ്രണയത്തോടെയും—തൊടുകയും തടവുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു!
കട്ടിയുള്ളതും മത്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നതുമായ ആ ഒറിജിനൽ ഊദിന്റെ സുഗന്ധം നിമിഷനേരം കൊണ്ട് ആ കടൽക്കാറ്റിനെ വകഞ്ഞുമാറ്റി ഡെക്കിലാകെ നിറഞ്ഞു.
“എനിക്ക്… എനിക്ക് ഇത്രയേ തരാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ ഏട്ടാ…” അവൾ വിരൽ പിൻവലിച്ച് നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു. ആ സ്പർശനത്തിന്റെ ചൂട് അപ്പോഴും അവളുടെ വിരൽത്തുമ്പിൽ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു.
രോഹിത് തന്റെ മണിബന്ധം മൂക്കിനോട് ചേർത്തുവെച്ച് ആ സുഗന്ധം ദീർഘമായി ഒന്നാവാഹിച്ചു. അവളുടെ വിരൽ തൊട്ട ഇടത്ത് അപ്പോഴും ഒരു തീപ്പൊരി അവശേഷിച്ചിരുന്നു.
“ഈ ഭൂമിയിൽ വെച്ച് എനിക്ക് കിട്ടിയ ഏറ്റവും വിലപിടിപ്പുള്ള സമ്മാനമാണിത് മോളൂ… ഇത് എന്നും എന്റെ കൂടെയുണ്ടാകും,” രോഹിത് അയാളുടെ ആഴമുള്ള കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് അവളെ പുണർന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. തുടർന്ന് അയാൾ പോക്കറ്റിലേക്ക് കൈയിട്ടു.
“എന്റെ മോൾ എനിക്കിത്രയും വലിയൊരു നിധി തന്ന സ്ഥിതിക്ക്, നീ ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് ഈ ഏട്ടനും ഒരു ചെറിയ കാര്യം തരാനുണ്ട്.”
ജ്ജ് പൊളിക്ക് മുത്തേ 😄