അനിത: “അയ്യോ! അതുൽ… നമ്മളാരും അങ്ങോട്ട് ചിന്തിച്ചില്ലല്ലോ. ആ തിരക്കിനിടയിൽ, ആ നാണക്കേടിനിടയിൽ… ഞാനും അവനെ വെറുതെ സംശയിച്ചു. പക്ഷെ അവനെന്തായാലും ക്യാമറ വെച്ച വ്യക്തിയല്ല എന്ന് നിങ്ങൾക്ക് ഉറപ്പാണോ?”
അതുൽ: “അമൽ കുറ്റവാളിയാണെങ്കിൽ, അവന്റെ ഫോണിൽ അത് കണ്ടെത്തിയ ശേഷം അവന്റെ പ്രതികരണം മറ്റൊന്നാകുമായിരുന്നു. അവൻ ഒരു ടെൻഷനും കാണിച്ചില്ല, അവൻ സാധാരണക്കാരനെപ്പോലെ ആയിരുന്നു. ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് അവനെ ആരോ കുടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു എന്നാണ്. അവൻ കുളിക്കാൻ പോയ സമയത്തോ, ഫോൺ ശ്രദ്ധിക്കാതെ വെച്ച സമയത്തോ, ആരെങ്കിലും ഫൂട്ടേജ് അവന്റെ ഫോണിലേക്ക് ട്രാൻസ്ഫർ ചെയ്തിട്ട്, അത് ക്യാമറയിൽ നിന്ന് ഡിലീറ്റ് ചെയ്തിരിക്കണം.”
അനിത: (കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ്) “അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ, എത്ര വലിയ തെറ്റാണ് ഞങ്ങൾ അവനോട് ചെയ്തത്! അച്ഛനും അമ്മയും അവനെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞു. സൗമ്യ അവനെ തല്ലി. ഞങ്ങൾ അവനെ മർദ്ദിച്ചു…”
അതുൽ: “അനിതാ, നമ്മൾ അത് ചെയ്തത് ദേഷ്യത്തിലാണ്. നമ്മുടെ കുടുംബത്തിന്റെ മാനം രക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി. പക്ഷെ, എന്റെ സംശയങ്ങൾ വെറുതെയാവില്ല. ഈ കേസിൽ സത്യം പുറത്തുവരണം. അമലിന്റെ നിരപരാധിത്വം തെളിയിക്കണം.”
അനിത: “നമ്മൾ എന്ത് ചെയ്യും അതുലേ? അവൻ ഹോസ്പിറ്റലിലാണ്.”
അതുൽ: “ഞാൻ ലീവിലാണ്. എങ്കിലും, ഞാൻ ഈ കേസ് എന്റെ മനസ്സിന്ന് വിടുന്നില്ല. ഞാൻ രഹസ്യമായി അന്വേഷിക്കും. എന്റെ ജോലി അമലിനെ സഹായിക്കേണ്ടതാണ്. ഇനി അവനെ സഹായിക്കാൻ ഞാനും നീയും മാത്രമേ ഉള്ളൂ. നീ വിഷമിക്കേണ്ട. അവൻ നിരപരാധിയാണെങ്കിൽ അത് തെളിയിക്കാൻ ഞാൻ ഉണ്ടാകും.”
അനിത അതുലിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ ആദ്യരാത്രിയിലെ സന്തോഷം ഇപ്പോൾ മാറിയിരിക്കുന്നു. അവരുടെ മനസ്സിൽ അമലിനോട് ചെയ്ത തെറ്റോർത്ത് കുറ്റബോധം നിറഞ്ഞു. അവർക്ക് ആ സത്യം പുറത്തുവരണം.
അമലിന്റെ ശരീരത്തിലെ മുറിവുകൾ ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഉണങ്ങി. ശരണ്യയുടെ പരിചരണം കാരണം അവൻ വേഗത്തിൽ സുഖം പ്രാപിച്ചു. ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിൽ അവൻ നടന്നു തുടങ്ങി. ആദ്യമൊക്കെ ഒരു കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ അവൻ നടന്നു. ശരണ്യ അവനെ ഒരു കുഞ്ഞിനെ നോക്കുന്നതുപോലെ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഡോക്ടർമാരുടെ നിർദ്ദേശങ്ങൾക്കപ്പുറം അവൾ അവന് വേണ്ട പരിചരണം നൽകി. അവളുടെ സ്നേഹവും, വിശ്വാസവും അമലിന്റെ മാനസികാരോഗ്യത്തിന് ഏറ്റവും വലിയ ഔഷധമായിരുന്നു.
ശരണ്യ അവധിയെടുത്ത് അവനെ പരിചരിക്കുന്നതിലൂടെ അവർ കൂടുതൽ അടുത്തു. അവന്റെ ദിവസങ്ങൾ ശരണ്യയെ ചുറ്റിപ്പറ്റി കറങ്ങി.
ഒരു ദിവസം രാവിലെ, അമൽ മുറിയിൽ സുഖമായി ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു. അവൻ ഒരു മുണ്ട് മാത്രമാണ് ധരിച്ചിരുന്നത്. മുറിവുകൾ കരിഞ്ഞതിനാൽ, വേദനകളില്ലാത്ത ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു അവൻ. ശരണ്യ പതിയെ അവന്റെ മുറിയിലേക്ക് വന്നു. അവന് കഴിക്കാനുള്ള മരുന്നുകൾ വെക്കാനായി വന്നതാണ്.
അവനെ വിളിക്കാതെ, അവൾ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ നിന്നു. ആ ഉറക്കത്തിൽ അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു കുട്ടിയുടെ നിഷ്കളങ്കതയുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അവനെ നോക്കി നിന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് അവൾ ആ ഒരു കാഴ്ച കണ്ടത്. അവൻ കട്ടിലിൽ മലർന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഉറക്കത്തിൽ, അവന്റെ മുണ്ട് ശരീരത്തിൽ നിന്ന് അല്പം മാറിയിരുന്നു.
അവന്റെ പുരുഷത്വം, കട്ടിയുള്ളതും ദൃഢവുമായ അവന്റെ ലിംഗം അവന്റെ മുന്നിൽ ഉണർന്നു നിന്നു. അത് വെളുത്ത് ഏഴിഞ്ചുണ്ടായിരുന്നു….
ശരണ്യ ഞെട്ടിപ്പോയി. നാണം കൊണ്ട് അവളുടെ മുഖം ചുവന്നു. ഉടൻ തന്നെ അവൾ മുഖം തിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ ആ കാഴ്ചയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുപോയി. അവന്റെ ദൃഢമായ ശരീരം, മസിലുകൾ, പിന്നെ ആ ഉണർന്നു നിൽക്കുന്ന ലിംഗം– അത് ശരണ്യയിൽ ചില വികാരങ്ങൾ ഉണർത്തി. അവൾക്ക് ഒരുതരം അമ്പരപ്പും ആകാംഷയും തോന്നി.
അവൾ അവന്റെ അരികിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് അവന്റെ കുട്ടനെ ചെറുതായിട്ട് തൊട്ടും തലോടിയും അവൻ പുളകം കൊണ്ടു. അവൾ അവന്റെ ലിംഗത്തെ ചെറുതായി ഒരു Handjob കൊടുത്തു അവന്…. അവന്റെ ചർമ്മം അകറ്റി അവന്റെ ആ പർപ്പിൾ നിറമുള്ള മഷ്റൂം കണക്കെ അത് പൊന്തി നിന്നും. അത് കണ്ട് ചുണ്ട് മുട്ടിക്കാൻ ഒരു മോഹമുണ്ടായി.