സൗമ്യ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അനിതയുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറിപ്പോയി. അമൽ അവളെത്തന്നെ നോക്കി നിന്നു. അവന്റെ കൈകൾ അറിയാതെ ഷർട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിൽ ഫോൺ ഉണ്ടോ എന്ന് പരിശോധിച്ചു. അവൾ സമ്മതിച്ചാൽ, ഒരുപാട് ചിത്രങ്ങൾ എടുക്കണം, ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കണം.
മംഗളകരമായ മുഹൂർത്തം അടുക്കുകയാണ്. വരനും കൂട്ടരും എത്തി. ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങാൻ പോകുന്നു. എല്ലാവരും സന്തോഷത്തിലും ആകാംഷയിലുമായിരുന്നു.
പെട്ടെന്ന്, ആ സന്തോഷം നിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷം ഒരു നിമിഷം നിലച്ചു.
അവരുടെ കുടുംബത്തിലെ ചെറുപ്പക്കാരനായ, അമലിന്റെ അടുത്ത കസിനായ റോഹൻ, അലറിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് കല്യാണ മണ്ഡപത്തിലേക്ക് ഓടി വന്നു. അവന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നപ്പോൾ ചെണ്ടമേളത്തിന്റെ ശബ്ദം പോലും നിശബ്ദമായി.
റോഹൻ: “അമ്മാവാ! അമ്മാവാ! ഒരു ക്യാമറ! പെണ്ണിന്റെ മുറിയുടെ അടുത്തൊരു ക്യാമറ!”
റോഹന്റെ ശബ്ദം എല്ലാവരുടെയും ചെവിയിൽ ഇടിമുഴക്കം പോലെ പതിച്ചു. സന്തോഷം മാഞ്ഞുപോയി, പകരം ഭയവും ആശങ്കയും പരന്നു.
വാസുദേവൻ: (ആശങ്കയോടെ) “എന്താടാ നീ പറയുന്നത്? എവിടെ ക്യാമറ? എന്താ പ്രശ്നം?”
റോഹൻ: “അവിടെ… അനിതയും കൂട്ടുകാരികളും ഒരുങ്ങിയിരുന്ന മുറിയുടെ അടുത്ത്… ചുമരിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച ഒരു ക്യാമറ. ഇപ്പോൾ, അതിലുള്ള ഫൂട്ടേജ് ആരോ മൊബൈലിലേക്ക് ട്രാൻസ്ഫർ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്! അത്യാവശ്യം നല്ല ക്വാളിറ്റിയുള്ള ഫൂട്ടേജ് ആണ്. ആരെങ്കിലും അത് സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ ഇട്ടാൽ…”
കല്യാണത്തിനെത്തിയ എല്ലാവരും ഞെട്ടിത്തരിച്ചു. ഇത് കേട്ടതോടെ, അതുലിന്റെ വീട്ടുകാരുടെ മുഖത്ത് ദേഷ്യവും അപമാനവും നിഴലിച്ചു.
ഉടൻ തന്നെ എല്ലാവരുടെയും ഫോണുകൾ പരിശോധിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഈ ഗൗരവമായ പ്രശ്നം മറ്റ് വഴികളിലേക്ക് പോകാതിരിക്കാൻ വാസുദേവൻ തന്നെയാണ് അതിന് മുൻകൈ എടുത്തത്. എല്ലാവരുടെയും മൊബൈലുകൾ വാങ്ങിച്ച ശേഷം അവർ പരിശോധിച്ചു. ആരുടെയും ഫോണുകളിൽ ആ ഫൂട്ടേജ് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
അവസാനം, റോഹൻ അമലിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
റോഹൻ: “അമലേട്ടാ, ചേട്ടന്റെ ഫോൺ ഒന്ന് തന്നേ. എല്ലാവരുടെയും നോക്കി. ഇനിയുള്ളത് ചേട്ടന്റെ ഫോൺ മാത്രമാണ്.”
അമൽ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു. അവൻ സത്യസന്ധനായിരുന്നു. പിന്നെന്തിന് ഭയക്കണം? അവൻ ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ തന്റെ ഫോൺ റോഹന് നൽകി. റോഹൻ ഫോൺ തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ, എല്ലാവരുടെയും നെഞ്ചിൽ ഒരു തീക്കനൽ വീണതുപോലെയായി.
റോഹൻ അവന്റെ ഫോണിലെ വീഡിയോ ഫോൾഡർ തുറന്നു. അവിടെ ഏറ്റവും പുതിയതായി, ആ ഫൂട്ടേജ് കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. റോഹൻ ഞെട്ടലോടെ അത് കണ്ട ശേഷം അലറി.
ആ ഞെട്ടലോടെ റോഹൻ അലറി: “ഇതിലുണ്ട്! ഈ ഫോണിലുണ്ട് ആ ഫൂട്ടേജ്!”
അമലിന്റെ ലോകം തകർന്നു. അവന്റെ തലയ്ക്ക് ചുറ്റും എല്ലാം കറങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നി. അവൻ റോഹന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഫോൺ പിടിച്ചു വാങ്ങാനായി ശ്രമിച്ചു, പക്ഷെ റോഹൻ അത് കൊടുത്തില്ല.
”ഇല്ല! എനിക്കറിയില്ല! ഞാനല്ല ഇത് ചെയ്തത്!എന്റെ ഫോണിൽ ഇത് എങ്ങനെ വന്നു എന്ന് എനിക്കറിയില്ല!” അമൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. അവന്റെ വാക്കുകൾ ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ ദേഷ്യത്തിനും സംശയങ്ങൾക്കും മുന്നിൽ ദുർബലമായി.
എല്ലാ കണ്ണുകളും അവനിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. നിമിഷനേരം കൊണ്ട്, പ്രിയപ്പെട്ട മകൻ, വിശ്വസ്തനായ സഹോദരൻ എന്ന സ്ഥാനത്തുനിന്ന്, അവൻ ഒരു കുറ്റവാളിയായി മാറി.
ആ നിമിഷം, അനിതയുടെ മുറിയിൽ നിന്ന് സൗമ്യ പുറത്തേക്ക് വന്നു. ചുവന്ന സാരിയിൽ ദേഷ്യവും കണ്ണുനീരും നിറഞ്ഞ മുഖവുമായി അവൾ അമലിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു.
സൗമ്യ: “ചേച്ചിയുടെ കല്യാണത്തിന് ഇങ്ങനെ ഒരു നാണക്കേട് ഉണ്ടാക്കിയല്ലോടാ! നാണക്കേട്!”
സൗമ്യ അവന്റെ അടുത്തെത്തി, ഒരു നിമിഷം പോലും മടിക്കാതെ അവന്റെ മുഖത്ത് ആഞ്ഞൊരു അടി കൊടുത്തു. ആ അടിയിൽ അമലിന്റെ ചെവിയിൽ ഒരു മൂളൽ അനുഭവപ്പെട്ടു.
സൗമ്യ: “നാണക്കേട്! നിങ്ങളെപ്പോലുള്ളവരെ സ്ത്രീകളാരും സ്നേഹിക്കില്ല! നിങ്ങളെ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയില്ല! നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കാൻ ഒരു പെണ്ണിനും കഴിയില്ല!” സൗമ്യയുടെ വാക്കുകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു വലിയ ഇരുമ്പുദണ്ഡ് തറച്ചതുപോലെ വേദനിപ്പിച്ചു. അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവിടുന്ന് ഓടിപ്പോയി.