പെട്ടന്ന് അമൽ ഒന്ന് ചെറുതായി അനങ്ങാൻ തുടങ്ങി…. അവൾ ഞെട്ടി കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു,… അവന്റെ മുണ്ട് നേരരെയാക്കി അവൾ എണീറ്റു…
അവൾ പെട്ടെന്ന് ആ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അവളുടെ ഹൃദയം ശക്തിയായി മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ കവിളുകൾക്ക് ചൂട് അനുഭവപ്പെട്ടു. മുപ്പത് വയസ്സിനോടടുത്ത ഒരു സ്ത്രീ, തന്റെ വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്ന ഒരു യുവാവിനോട് തോന്നിയ ആകർഷണവും താൻ ചെയ്തതും കൂടെ ആലോചിച്ചപ്പോൾ…
ശരണ്യ അടുക്കളയിലെത്തി. ഒരു കപ്പ് കാപ്പി ഉണ്ടാക്കി. ആ തണുപ്പിൽ അവളുടെ മനസ്സ് അലങ്കോലമായിരുന്നു. അവൾ സ്വയം സംസാരിച്ചു.
ശരണ്യ (മനസ്സിൽ):
”ശരണ്യാ, നീ എന്താണ് ഈ കാണിക്കുന്നത്? നീ ഒരു പ്രൊഫസറാണ്. അവൻ നിന്റെ വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്നു. അവൻ ഇപ്പോൾ ഒരു വലിയ പ്രതിസന്ധിയിലാണ്. അവൻ നിന്നെ വിശ്വസിച്ച് ഇവിടെ വന്ന് കിടക്കുന്നു. അവന്റെ ശരീരം കണ്ടിട്ട് നീ വികാരഭരിതയാവുകയോ?”
”പക്ഷേ… എനിക്കവനെ ഇഷ്ടമാണ്. അന്ന് ബസിൽ വെച്ച് എന്നെ സഹായിച്ച ആ ദിവസം മുതൽ എനിക്കവനോട് ഒരു പ്രത്യേക അടുപ്പമുണ്ട്. പ്രായം, എട്ട് വർഷത്തെ വ്യത്യാസം… അതൊന്നും ഒരു പ്രശ്നമല്ല. അമലിന്റെ മനസ്സ് എത്ര ശുദ്ധമാണ് എന്ന് എനിക്കറിയാം. അവന്റെ രൂപമോ, ജോലിയോ, പണമോ എനിക്കൊരു വിഷയമല്ല. അവൻ അമൽ ആണ്. എന്റെ അമൽ…”
”അവന്റെ മുറിവുകൾ ഉണങ്ങണം. അവന്റെ മനസ്സ് ശാന്തമാകണം. അവന്റെ കുടുംബം അവനെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞു. സൗമ്യയുടെ വാക്കുകൾ അവന്റെ ഹൃദയം തകർത്തു. ഇപ്പോൾ എനിക്കുള്ള ഒരേയൊരു ലക്ഷ്യം – അമലിന്റെ നിരപരാധിത്വം തെളിയിക്കുക.”
”ഞാൻ ഒരു അധ്യാപികയാണ്. ഞാൻ ഒരു വക്കീലിന്റെ മകളെപ്പോലെയാണ് വളർന്നത്. എനിക്ക് നിയമപരമായ സഹായം തേടാൻ കഴിയും. അവന്റെ നിരപരാധിത്വം തെളിയിച്ച്, അവന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ട അഭിമാനം ഞാൻ തിരിച്ചു നൽകണം.”
”അവൻ… അവൻ എനിക്ക് വേണം. അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ സൗമ്യ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയില്ല. ഇനി അവനെ സ്നേഹിക്കാൻ ഞാൻ മാത്രമേ ഉള്ളൂ. അവന്റെ കേസ് തെളിയിച്ച്, അവൻ പഴയ ജീവിതത്തിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ, ഈ സ്നേഹം ഞാൻ അവനോട് തുറന്നു പറയും. അവന്റെ ഈ പുരുഷത്വത്തെയും, അവന്റെ സ്നേഹത്തെയും എനിക്ക് എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് സ്വീകരിക്കണം. അത് അതുവരെ ഒരു രഹസ്യമായി എന്റെ മനസ്സിൽ ഇരിക്കട്ടെ.”
ശരണ്യ സ്വയം ദൃഢപ്പെടുത്തി. അവളുടെ മനസ്സിലെ പ്രണയം ഒരു തീവ്രമായ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് വഴിമാറി. അമലിനെ രക്ഷിക്കുക, അവന്റെ നിരപരാധിത്വം തെളിയിക്കുക. അതിനുശേഷം മാത്രം, അവൾ അവളുടെ പ്രണയം തുറന്നു പറയും.
അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കിച്ചണിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു. ഒരു പുതിയ ലക്ഷ്യം അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തിളങ്ങി നിന്നു. അവൾ ഒരു അമ്മയെപ്പോലെ, ഒരു രക്ഷകയെപ്പോലെ, ഒരു രഹസ്യ കാമുകിയെപ്പോലെ അമലിന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ നിന്നു.
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. അമൽ ശരണ്യയുടെ വീട്ടിൽ സുഖം പ്രാപിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ പാലക്കാട്ടെ ആ വീട്ടിൽ, വാസുദേവനും മാളതിക്കും സമാധാനം നഷ്ടമായി.
വാസുദേവന് രാത്രികളിൽ ഒട്ടും ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. മകൻ വീടുവിട്ടുപോയതുമുതൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സ് ഒരു തീച്ചൂള പോലെയായിരുന്നു. അമൽ ചെയ്തെന്ന് തങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്ന തെറ്റിന്റെ നാണക്കേട് ഒരു ഭാഗത്ത്. എന്നാൽ അതിലുപരി, മകനെ ഒരു വാക്കുപോലും ചോദിക്കാതെ അടിച്ചോടിച്ചതിലുള്ള കുറ്റബോധം അദ്ദേഹത്തെ അലട്ടി.
അമൽ ഒരു തെറ്റ് ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ പോലും, അവന്റെ വാദം കേൾക്കേണ്ടതല്ലേ? അവന്റെ മൊബൈലിൽ ആ ഫൂട്ടേജ് എങ്ങനെ വന്നു? അതുലിന്റെ സംശയം അനിതയിലൂടെ വാസുദേവന്റെ ചെവിയിലും എത്തിയിരുന്നു. അതുൽ പോലീസുകാരനായതുകൊണ്ട് അവന്റെ വാക്കുകൾക്ക് ഗൗരവമുണ്ടായിരുന്നു.
ഉറക്കമില്ലാത്ത ആ രാത്രികളിൽ വാസുദേവൻ വീടിന്റെ വരാന്തയിലൂടെ നടന്നു. മനസ്സമാധാനത്തിനായി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണമെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് തോന്നി. എല്ലാ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും അദ്ദേഹം ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.