അമലൂട്ടനും അനുക്കുട്ടിയും – 6 2

പോക്കറ്റിൽ നിന്നും തൂവാലയെടുത്ത് നിജാസ് എൻ്റെ നേരെ നീട്ടി, അതേസമയം ടെക്സ്റ്റ് ബുക്കുകളുമായ് അനു മിസ്സ് ക്ലാസ്സിലേക്ക് വന്നു…..

.

.

‘Good Morning Students ‘

ധന്യാമിസ്സ് ഒരൽപ്പം വൈകും അതുകൊണ്ട് ഈ ഹവർ ഞാനായിരിക്കും അടുത്ത ഹവർ ധന്യാ മിസ്സും…

എല്ലാരും ബുക്സെടുത്തോളൂ.

പറയുന്നതോടൊപ്പം അനുക്കുട്ടിയുടെ പുഞ്ചിരിയോട് കൂടിയ മിഴികൾ എന്നിലേക്ക് നീണ്ടു.

ആ ചിരിയുടെ മനോഹാര്യതയിൽ ലയിച്ച ഞാൻ മതിമറന്നു പോയ്……

.

.

എടാ ” നീയും അനുപമമിസ്സും ഒരുമിച്ചാണോ വന്നേ?”….

നിജാസെന്നെ ചോദ്യഭാവത്തിൽ നോക്കി….

.

.

ഏയ്.. അല്ല. നീ എന്താ അങ്ങനെ ചോദിച്ചേ? ഞാൻ ദാ ഇപ്പോഴാ മിസ്സിനെ കാണുന്നേന്നെ. അവൻ്റെ ചൊദ്യത്തെ മറക്കാൻ വ്യഥാ ഞാനൊരു ശ്രമം നടത്തി…….

.

.

അല്ല മിസ്സും നന്നായ് നനഞ്ഞിട്ടുണ്ട് , ഞാൻ കരുതി നിങ്ങള് രണ്ടും ഒരുമിച്ചായിരിക്കും വന്നേന്ന് .

അതാ ചോയ്ച്ചേ…

എൻ്റെ പരുങ്ങൽ കണ്ട് ഒരൊഴുക്കൻ രീതിയിലവൻ മറുപടി തീർക്കുമ്പോഴും ആ മുഖഭാവങ്ങളിൽ സംശയത്തിൻ്റെ കണങ്ങൾ ഒളിഞ്ഞിരുന്നു……
.

…..മ്മ്….” അപ്പോ നിങ്ങളൊരുമിച്ചല്ല വന്നത്!”……

ഒരു കളിയാക്കലിൻ്റെ ഈണത്തോടെ അവനിൽ നിന്നുമുയർന്നയാ ശബ്ദം ക്ലാസ്സ് മുറിയാകെ അലയടിച്ചു. അടുത്ത നിമിഷം മറ്റു കുട്ടികളുടെ ശ്രദ്ധ ചിരിയോടെ ഞങ്ങളിലേക്ക് വീണു……

.

.

നിജാസ് & അമൽ

stand up “എന്താ അവിടെ സംസാരം?”

കുറേ നേരായല്ലോ രണ്ടും കൂടി തുടങ്ങീട്ട്……

ദേഷ്യത്തോടുള്ള മിസ്സിൻ്റെ ചോദ്യവും,നോട്ടവും…..

.

.

ഏയ് ഒന്നൂല്ല മിസ്സേ….

“ഞാനിവനോട് ചോദിക്കുവായിരുന്നു കുടയുണ്ടായിട്ടും എന്തിനാ മഴ നനഞ്ഞേന്ന്?”……

പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത എന്തോ കേട്ടപോലെ അനുക്കുട്ടിയുടെ മിഴികൾ ഗൗരവത്തോടെ എന്നിലേക്ക് പതിഞ്ഞു, നെറ്റി ചുളിച്ചുകൊണ്ട് ചൂഴ്ന്നുള്ളയാ നോട്ടം നേരിടാനാവാതെ ഞാൻ വേഗം തല കുനിച്ചു…..

ശ്ശെ മിസ്സിപ്പോൾ എന്തായിരിക്കും ചിന്തിക്കുന്നത് കുടയുണ്ടായിട്ടും ഞാൻ മനപ്പൂർവ്വം മിണ്ടാഞ്ഞതാന്നല്ലേ! മിസ്സിത്രയും നനയാൻ തന്നെ കാരണം ഞാനല്ലേ!

ഓരോ ചോദ്യങ്ങൾ മറനീക്കി പുറത്തേക്ക് വന്നതും ഞാൻ പതിയെ മുഖമുയർത്തി ചമ്മിയ ഭാവത്തിൽ അനുക്കുട്ടിയെ നോക്കി അതേ സമയം ആ മുഖത്ത് ഒരു കുസൃതിച്ചിരി നിറയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു പിന്നീടത് വിശാലമായൊരു ചിരിയിലേക്ക് വഴിമാറി .

….. ശരി….. എന്നാലിരിയവിടെ രണ്ടും…

ഇനി സംസാരിച്ചാൽ ഞാനിറക്കിവിടും രണ്ടിനേം…….

ഒരു വാണിംഗ് പോലെ

ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് വന്നയാ ശബ്ദത്തിന് ശാസനയുടെ ബലം തീരെയില്ലായിരുന്നു, അതിനാൽ തികട്ടിവന്നൊരു പുഞ്ചിരി കഷ്ടപ്പെട്ടടക്കി ഞാനവിടെ ഇരുന്നു…

അല്ല ഞാനെന്തിന് ചമ്മണം?

“മഴ കൂടിയപ്പോൾ അനുക്കുട്ടിയല്ലേ ൻ്റെ കയ്യും പിടിച്ചോടിയത്!”

…..കുടയുണ്ടോന്ന് ചോദിക്ക പോലും ചെയ്തില്ല…..

ഒരു കണക്കിന് ചോദിക്കാതിരുന്നത് നന്നായ് “കുടക്കീഴിൽ ഒരുമിച്ച് നടക്കുന്നതിലും നല്ല ഫീലായിരുന്നു എൻ്റെ പെണ്ണെൻ്റെ കയ്യും പിടിച്ച് മഴയത്തോടിയപ്പോൾ…..

മഴയുടെ ഇരവലും അനുക്കുട്ടിയുടെ മുഖവും എന്നെ പ്രണയ നിമിഷങ്ങളിലേക്ക് നയിച്ചതിനാൽ ഇൻ്റർവെല്ലായത് പോലും ഞാനറിഞ്ഞതേയില്ല…

നിജാസെന്നെയും അഞ്ചൂനെയും കൂട്ടി വരാന്തയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ എൻ്റെ കാലുകളുടെ വേഗത പരിമിതമായ് കുറഞ്ഞിരുന്നു ഡിപ്പാർട്ട്മെൻ്റിനു മുന്നിലേക്കടുക്കുമ്പോൾ എൻ്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അനുനേരം ഉയർന്നു കൊണ്ടേയിരുന്നു പുഞ്ചിരി വിളങ്ങുന്നയാ മുഖം മനസ്സിലേക്ക് വന്നതും മിസ്സിനെ കാണുവാനുള്ള ത്വരയാൽ ഞാൻ പതിയെ പുറകോട്ട് വലിഞ്ഞു……

.

.

“നീ എന്താടാ അവിടെത്തന്നെ നിക്കുന്നേ ഒന്നനങ്ങി വാടാ”……
വീശിയടിക്കുന്ന മഴക്കാറ്റിനോടൊപ്പം നിജാസിൻ്റെ ശബ്ദവും ഉയർന്നു…..

.

.

വരുവാടാ ചെരുപ്പഴിഞ്ഞു പോയ് അതാ നിന്നേ.

ചെരുപ്പിൻ്റെ വള്ളി ശരിയാക്കുന്ന പോലെ കാട്ടി ഞാനവന് മറുപടി കൊടുക്കുമ്പോൾ എൻ്റെ കണ്ണുകൾ അനുക്കുട്ടിയുടെ ഇരിപ്പടത്തിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു, പക്ഷെ നിരാശയായിരുന്നു ഫലം മിസ്സിനെ അവിടെ കാണുവാൻ സാധിച്ചില്ല നുരഞ്ഞു പൊന്തിയ വിഷമം പാട്പെട്ടടക്കിയ ശേഷം ഞാനവരുമായ് മുന്നോട്ട് നടന്നു……

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *