കാര് തേഞ്ഞിപ്പാലം പിന്നിട്ടിരുന്നു. ഹൈവേയില് എത്തിയതോടെ അല്പം വേഗത കൈവരിച്ചു. കാറില് ഇപ്പോള് അധികം അനക്കവും ഇല്ല. അവള് ഫോണില് എന്റെ കുറേ ഫോട്ടൊ എടുത്തു. സ്ക്രീനില് നോക്കി പറഞ്ഞു.
”കൊള്ളാം കാമറ നല്ലതാാ.. കൊരങ്ങനെ ചുള്ളനാക്കിയിട്ടുണ്ട്. നല്ല കാമറ”
ഞാന് ഊറിയൂറി ചിരിച്ചു. രാഖിയുടെ നര്മ്മബോധം അവള്ക്ക് ഒരു പാടു സുഹൃത്തുകളെ സമ്മാനിച്ചിരിക്കും . ഞാന് ഷെര്ലക് ഹോംസാവാന് തീരുമാനിച്ചു.
”ഒരു പാട് ഫ്രൃന്ട്സുണ്ടല്ലേ രാഖിക്ക്?”
”അതെ. അവരെത്തട്ടിയിട്ട് നടക്കാന് വയ്യ ഇപ്പോള്”
”സ്കൂളിലും കോളേജിലും ഒക്കെ നിരവധി പേരുണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോള് എനിക്കാവശ്യമുള്ള സമയത്ത് ഒരാളുപോലുമില്ല. ‘ ആ മുഖത്ത് നിരാശയൊന്നുമില്ലായിരുന്നു. നിശ്ചയദാര്ഢ്യമുള്ള ഒരു യോദ്ധാവിന്റെ ആത്മവീര്യമാണ് ഞാന് ദര്ശിച്ചത്.
ഞാന് വഴിയില് ഒരിടത്ത് വണ്ടി ഒതുക്കി നിര്ത്തി. ഞങ്ങള് പുതിയ ഫോണില് കുറെ സെല്ഫികള് എടുത്തു. കാറിനുള്ളില് ഇരുന്നും അതിനു പുറത്തു നിന്നും. കാറിനു പുറത്ത് നിന്ന് സെല്ഫി എടുക്കുമ്പോള് ഞാന് രാഖിയുടെ തോളില് എന്റെ താടി അടുപ്പിച്ച് വെച്ച് പോസ് ചെയ്തപ്പോള് കാച്ചിയ എണ്ണയുടെ ഉറവിടം എനിക്ക് മനസ്സിലായി . എനിക്ക് കാറോടിക്കാനുള്ള താല്പര്യം കുറഞ്ഞിരുന്നു. ഇത്തിരിനേരം കൂടെ ആ കാച്ചിയ എണ്ണയുടെ അസുലഭ ഗന്ധം പറ്റി സെല്ഫി എടുക്കാനായിരുന്നു എനിക്കു അപ്പോള് തോന്നിയത്.
എന്റെ ശരീരം ഉണര്ന്നു. അരക്കെട്ടിലെ ഊഷ്മാവ് ഉയര്ന്നു. അവളുടെ ദേഹം
ഞാന് എന്റെ കൈപ്പിടികളില്ല് ഒതുക്കി. ഒരു ചെറു പരല് മീനിനെപ്പോലെ അവള് പിടഞ്ഞു കൊണ്ടു അറിയാതെ ഒരു സെല്ഫി എടുത്തുകാണണം. എന്റെ പെരുവിരലിനും ചൂണ്ടുവിരലുകള്ക്കുമിടയില് അവള്ടെ മൊട്ടുകള് ഞെരിഞ്ഞു. അവളുടെ വായില് നിന്ന് വേദനയോടെ ഒരു ശീല്ക്കാര ശബ്ദം പുറത്തേക്കു പോയി. അധിക നേരം ആ തുറസ്സായ സ്ഥലത്തു നില്കാന് ഞങ്ങള്ക്കു തോന്നിയില്ല.
വീണ്ടും കുറച്ചു നേരത്തെ നിശബ്ദത. ഒരു ചെറിയ തീയാണ് ഞാന് കൊളുത്തിവിട്ടിരിക്കുന്നത്. അവളിലൂടെ അത് കത്തിപ്പടരുന്നുണ്ട്. അത് എപ്പോഴാണാവോ അതൊരു അഗ്നിമര്വ്വതമായിത്തിരുന്നത്. അതിനുമുന്പ് കൊടുങ്ങല്ലൂരില് എത്തണ്ടേ. നടന്ന സംഭവങ്ങളിലെ അപ്രതീക്ഷിതമായ വിസ്മയമോര്ത്ത് അവള് ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നോ?
പോകുന്നവഴിക്ക് കോട്ടക്കല്, എന്റെ ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ വീട്ടില് നിര്ത്തി. അവനോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നു തലേന്ന്. ഞാനും ഒരു സുഹൃത്തും വരുമെന്ന്. സഹദേവന് കാര് നിര്ത്തിയ ഉടനെ ഓടിവന്നു. രാഖിയെ നോക്കി അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു,
”ഹോ. അവസാനം ബാച്ചിലര് ലൈഫ് അവസാനിപ്പിക്കാന് തീരുമാനിച്ചുവല്ലേ..?”
സഹദേവന്റെ ഭാര്യയും അപ്പോഴേക്ക് വന്നു ചേര്ന്നു. അസാധാരണമായ സൗന്ദര്യത്തിനുടമായാണ് ദീപികക്ക്. ആ സൗന്ദര്യത്തില് മയങ്ങിയാണ് സഹദേവന് സ്വന്തം നാടും വീടുമൊക്കെ വിട്ട് അവളുടെ വീട്ടില് ദത്തുവന്നു ചേര്ന്നത്. സ്ത്രീധനം വേണ്ടുപൊലെ കിട്ടുമായിരുന്നിട്ടും അവന് അതു വേണ്ടെന്നും വക്കുകയായിരുന്നു. അവന്റെ ട്യൂഷന് സ്റ്റുഡന്റ് ആയിരുന്നു ദീപിക.
”കൊള്ളാമല്ലോ ജോഡി.” ഞങ്ങളെ നോക്കി ദീപിക പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു..
”ഹേയ്.. അങ്ങനെ തീരുമാനിച്ചില്ല. രാഖിക്ക് ഇപ്പഴും ഇഷ്ടായിട്ടില്ല. നോക്കട്ടെ. അതിനുള്ള ശ്രമങ്ങളാണ്.”
രാഖി എന്നെ നോക്കി നെറ്റി ചുളിച്ചു.
ദീപിക അവരുടെ കല്യാണ ആല്ബവും മറ്റും കാണിച്ചു. രാഖി അതില് എന്റെ പഴയ കോലം തിരയുകയായിരുന്നോ അതോ എന്റെ പഴയ ഭാര്യയെ നോക്കുകയായിരുന്നോ എന്നറിയില്ല.
ചായ കുടിച്ച ശേഷം ഞങ്ങള് അവിടെ നിന്ന് യാത്ര പറഞ്ഞു. പോരാന് നേരത്തു സഹദേവനേയും ദീപകയേയും നിര്ത്തി അവള് സെല്ഫി എടുക്കാനും മറന്നില്ല. ദീപിക അമ്മായി അമ്മക്കക്ക് കൊടുക്കാനായി ഒരു പൊതി രാഖിയെ ഏല്പിച്ചു. കൊടുങ്ങല്ലൂരേക്ക് എന്നു പറഞ്ഞതു കൊണ്ട് നെരത്തെ തന്നെ ഉണ്ടാക്കി വച്ചതാണ്.