” പതുക്കെ മതി … എനിക്ക് ചെവി കേക്കാം…”
“എനിക്കു വയ്യാ മുട്ടാണ്ടും തൊടാണ്ടും ഇരിക്കാൻ …..”
അതൊരു ചായ്പ്പ് പോലെ കെട്ടിയ ചായക്കടയായിരുന്നു .. മുൻവശത്ത് രണ്ട് ബെഞ്ചുകൾ … അതിലൊന്നിലാണ് അയ്യപ്പേട്ടനും മാഷും ഇരിക്കുന്നത്…
“ഉള്ളെ വാങ്കോ മ്മാ … ” ജാസ്മിനേയും കുട്ടിയേയും കണ്ട് കടയുടെ വാതിൽക്കൽ നിന്നിരുന്ന സ്ത്രീ അവരെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. അവർ മൂന്നുപേരും അകത്തേക്ക് കയറി …
“ഷാനൂ ….” അവൾ ബെഞ്ചിലേക്ക് ഇരുന്നു കൊണ്ട് വിളിച്ചു…
“ങ്ങളൊന്നും പറയണ്ടുമ്മാ … എനിക്കു വയ്യ ഇങ്ങനെ മിണ്ടാതേം പറയാതേം കഴിയാൻ..”
ഓർഡർ ചെയ്തില്ലെങ്കിലും ജാസ്മിനും ഷാനുവിനും അടിച്ചു പതപ്പിച്ച ചായയും മോളിക്ക് പാലും മേശയിലെത്തി … സ്റ്റീൽ പ്ലേറ്റിൽ വാഴയില വെച്ച് അതിനു മുകളിൽ വെങ്കായ പൊക്കവടയും ചട്നിയും പിന്നാലെ വന്നു …
ജാസ്മിൻ എതിർവശത്തിരിക്കുന്ന ഷാനുവിനെ നോക്കി … മോളി ജാസ്മിനടുത്തിരുന്ന് എരിവ് വലിച്ചു തുടങ്ങി …
” ഒരൊറ്റ ദിവസം പോലും ന്റെ ഓർമ്മയിൽ ഇങ്ങളെ മാറി നിന്നിട്ടില്ല … ങ്ങള് പോണോട്ത്തൊക്കെ ഞാനും ….” ഷാനു ഒന്ന് വിതുമ്പി …
“എടാ….” ജാസ്മിൻ അമ്പരന്നു പോയി …
പലകയടിച്ച അഴികൾക്കിടയിലൂടെ മാഷും അയ്യപ്പനും കാറിനടുത്തേക്ക് നടക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു …
“ഷാനൂ ……” അവൾ വിളിച്ചു …
“വേണ്ടുമ്മാ …. ഞാൻ വീട്ടിൽക്കൂടുമായിരുന്നല്ലോ .. ങ്ങള് പറഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ മാറിക്കിടന്നു … ങ്ങള് പറഞ്ഞിട്ട് ഞാനിങ്ങോട്ട് കൂടെ വന്നു .. ഇനി ങ്ങള് പറ… ന്താച്ചാ ഞാൻ ചെയ്യാം … ” ഇതൊന്നും അവളുടെ മുഖത്തു നോക്കാതെ പല്ലുകൾക്കിടയിലൂടെയാണ് അവൻ പറഞ്ഞത്. ജാസ്മിനും വല്ലാതെയായി. ഇത്ര പെട്ടെന്നൊന്നും അവനോട് ചോദിക്കേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്നവൾക്കു തോന്നി … അവനു കൊടുക്കാനൊരുത്തരം അവളുടെ നാവിൽ വന്നെങ്കിലും അവളത് മിണ്ടിയില്ല …
“സഹിക്കണതിനൊക്കെ ഒരു പരിധിയുണ്ട് മ്മാ … ന്റെ കുരുത്തക്കേടിന് ഒരു കാര്യം ചെയ്തു, അതിന്റെ പേരിലിങ്ങനെ…”
“മതി … വെറുതെ കരഞ്ഞു നിലവിളിച്ച് അവരെയും കൂടെ അറിയിക്കണ്ട … ” ജാസ്മിൻ എഴുന്നേറ്റു …
മാഷ് അവരുടെ പൈസ കൂടി കൊടുത്തിരുന്നു .. വീണ്ടും യാത്ര തുടർന്നപ്പോൾ ഷാനു ഉറക്കത്തിലെന്ന പോലെ കണ്ണുകളടച്ചിരുന്നു .. ജാസ്മിന്റെ കൈകൾ തുടയിലും തോളിലുമൊക്കെ ഒന്നുരണ്ടു പ്രാവശ്യം തട്ടിപ്പോയിട്ടും അവൻ അനങ്ങിയില്ല …
ഉള്ളാലെ അവനിരുന്ന് വിങ്ങുകയായിരുന്നു … എത്രയും പെട്ടെന്ന് വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയാൽ ഒന്ന് അലറിക്കരയുകയെങ്കിലും ചെയ്യാമായിരുന്നുവെന്ന് അവനോർത്തു … താൻ അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെയാണ് വയറിനു മുകളിൽ കയ്യെടുത്തു വെച്ചത്. പക്ഷേ അറിയാതെയായിരുന്നാലും ഉമ്മ അങ്ങനെയേ പെരുമാറൂ … ഒരിക്കൽ കള്ളനായാൽ മതിയല്ലോ …
കണ്ണിൽ ഇരുട്ടു കയറിത്തുടങ്ങിയതറിഞ്ഞ് ഷാനു പതിയെ മിഴികൾ തുറന്നു … സന്ധ്യയായിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു … ഈ ദുസ്സഹമായ യാത്ര തീരുന്നുമില്ലേ എന്നവനോർത്തു … തല ചെരിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ മുംതാസുമ്മയുടെ മടിയിൽ മോളി കിടക്കുന്നതു കണ്ടു … ഹെഡ്റെസ്റ്റിലേക്ക് തല വെച്ച് ജാസ്മിനും … അവളുടെ ശിരസ്സ് ഇടയ്ക്കിടക്ക് ആടിയാടി തന്റെയടുത്തേക്ക് വരുന്നത് ഷാനു കണ്ടു … ആ നിമിഷം തന്നെ ജാസ്മിനും കണ്ണു തുറന്നു … ഒരു പുഞ്ചിരി അവളുടെ മുഖത്തുണ്ടായി … ഷാനു പെട്ടെന്ന് കണ്ണുകളടച്ച് സീറ്റിലേക്ക് ചാരിക്കിടന്നു …
തന്റെ മടിയിലേക്ക് ഒരു ഭാരം വന്നമരുന്നത് ഷാനു അറിഞ്ഞു … തന്റെ വലതു കൈ ഒരു കൈയ്യിൽ കോർക്കുന്നതും നഗ്നമായ പതുപതുത്ത എന്തോ ഒന്നിലേക്ക് തൊടുന്നതും അവനറിഞ്ഞു … തന്റെ കൈയുടെ മുകളിലേക്ക് നനുത്ത ഒരു തുണിക്കഷ്ണം വന്നു വീഴുന്നതും ഷാനു അറിഞ്ഞു …
രണ്ടു മൂന്ന് മിനിറ്റുകൾ കടന്നുപോയി ..
ഷാനു പതിയെ മിഴികൾ തുറന്നു …. ഹൈവേ വേർതിരിക്കുന്ന ചുവപ്പും മഞ്ഞയും നിറത്തിലുള്ള ലൈൻ സിഗ്നൽ ലൈറ്റുകളിലാണ് ആദ്യമവന്റെ കണ്ണുകളുടക്കിയത് … അടുത്തെങ്ങോ ഉദ്ഘാടനം കഴിഞ്ഞ ഒരു ഷോപ്പിന്റെ മുന്നിലെ പ്രകാശമാലയിലേക്ക് രണ്ടാമത് മിഴികൾ ചെന്നു… ഷാനു പതിയെ സീറ്റിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കി …