ബസ്സിലെ തിരക്ക് കൂടുന്നതിനനുസരിച്ച് അയാളുടെ ലിയയോടുള്ള സമീപനവും എന്തോ പന്തികേടുള്ളതായി ആര്യന് തോന്നി. അയാൾ മുഖം അവളുടെ മുടിയിലേക്കും അവളുടെ കഴുത്തിന് അരികിലേക്കും അടുപ്പിക്കുകയും ഗന്ധം വലിച്ചെടുക്കുകയും ഒക്കെ ചെയ്യുന്നത് പോലെ ലിയക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് ആര്യനെ നോക്കാൻ പോലും പറ്റാത്ത അവസ്ഥയിലായി വണ്ടിയിലെ തിരക്ക്.
പക്ഷേ ഇനി ഇതൊക്കെ ആര്യൻ്റെ വെറും തോന്നലുകളാണോ എന്നും അവൻ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു. കാരണം വണ്ടിയിൽ നല്ല തിരക്കായതിനാൽ ആരായാലും അങ്ങനെ ചേർന്ന് നിൽക്കേണ്ടി വരും എന്നും അവൻ മനസ്സിൽ ഓർത്തു.
പക്ഷേ ഇത്രയും നേരം തിരക്ക് കാരണം തൻ്റെ അരികിൽ നിന്നും ഓരോ തവണയും മുന്നോട്ട് നീങ്ങാൻ വിഷമിച്ച് നിന്നിരുന്ന ലിയ ഇപ്പോൾ മുന്നിലേക്ക് നീങ്ങി നിൽക്കാൻ സ്വയം ശ്രമിക്കുന്നത് പോലെയുള്ള അവളുടെ വ്യഗ്രത പിന്നിൽ നിന്നും തിരിച്ചറിഞ്ഞ ആര്യൻ മുകളിലേക്ക് നോക്കിയതും അവൻ്റെ മനസ്സിൽ അതുവരെ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ സംശയങ്ങളും മാറി അയാളെ തല്ലാൻ ഉള്ള ദേഷ്യം ഉണ്ടായി.
ബസ്സിൻ്റെ മുകളിലെ കമ്പിയിൽ ഇടതു കൈ ഉയർത്തി പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ലിയയുടെ കൈയുടെ മുകളിലേക്ക് അയാൾ കൈ കൊണ്ടുവന്ന് മുട്ടിക്കുകയും ലിയ കൈ പിൻവലിച്ച് നീക്കി വെക്കുമ്പോൾ അയാൾ വീണ്ടും കൊണ്ടുചെന്ന് മുട്ടിക്കുന്നതും ആര്യൻ കണ്ടു. ഇത് തന്നെ അയാൾ വീണ്ടും തുടരുകയും അവളുടെ പിൻഭാഗത്ത് അയാളുടെ മുൻഭാഗം ചേർത്ത് നിൽക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതും കണ്ട ആര്യൻ ഇരുന്നിടത്തുനിന്നും എഴുന്നേറ്റു. അവൻ ഇരുന്ന സീറ്റിൽ മറ്റൊരാൾ ഇരുന്നപ്പോൾ കിട്ടിയ ഗ്യാപ്പിലൂടെ ബാഗ് തോളിൽ ഇട്ടുകൊണ്ട് ആര്യൻ അയാളുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു.
അയാളുടെ പിന്നിൽ ചെന്നു നിന്ന ശേഷം ആര്യൻ അവൻ്റെ കൈ എടുത്ത് കമ്പിയിൽ ഇരുന്ന അയാളുടെ കൈയുടെ മുകളിൽ എടുത്ത് വെച്ചു ഞെരുക്കി. അയാള് പെട്ടെന്ന് വേദനകൊണ്ട് ഞെട്ടി പുറകിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് നോക്കാൻ തല ചെറുതായി തിരിച്ചപ്പോഴേക്കും ആര്യൻ അയാളുടെ ചെവിയുടെ അരികിലേക്ക് അവൻ്റെ തല അടുപ്പിച്ചു.
“ഇനി നിൻ്റെ കൈയോ അരക്കെട്ടോ ഒരിഞ്ചെങ്കിലും മുൻപോട്ട് അനക്കിയാൽ നിൻ്റെ കൈ ഞാനിപ്പോ ഞെരിക്കുന്നത് പോലെ നിൻ്റെ ഉണ്ടയും ഞാൻ ഞെരിച്ച് പൊട്ടിക്കും…കെട്ടോടാ മൈരെ…”
ആര്യൻ്റെ ശബ്ദം കാറ്റ് പോലെ പതിയെ അയാൾക്ക് മാത്രം കേൾക്കുമാറായിരുന്നെങ്കിലും ആ ശബ്ദത്തിലെ തീക്ഷ്ണത മനസ്സിലാക്കിയ അയാൾ അവൻ കൈ എടുത്തതും അവിടെ നിന്നും അകന്നു മാറി അവന് മുഖം കൊടുക്കാതെ തിരിഞ്ഞ് പിന്നിലേക്ക് പോയി.
അയാൾ പോയതിനു ശേഷം ആര്യൻ ലിയയുടെ അരികിലേക്ക് കുറച്ചുകൂടി നീങ്ങി അവരുടെ ഇടയിൽ ചെറിയൊരു ഗ്യാപ്പ് ഇട്ട് നിന്നു. കുറച്ച് നേരത്തേക്ക് അയാളുടെ ശല്യം ഒന്നും ഉണ്ടാവാതിരുന്നതിനാൽ അവളിൽ ഒരൽപ്പം ആശ്വാസം ഉണ്ടായി. എങ്കിലും ലിയ പുറകിൽ നടന്നതൊന്നും അറിയാതെ അവളുടെ വിഷമം അടക്കി പിടിച്ച് അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു.
ഏകദേശം പത്ത് മിനുട്ടുകൾ കൂടി കഴിയാറായപ്പോൾ അടുത്തത് തൻ്റെ സ്റ്റോപ്പ് ആണെന്നും ആര്യനോട് ഒന്ന് പറയാതെ പോലും ഇറങ്ങേണ്ടി വരുമല്ലോ എന്നും ഓർത്തപ്പോൾ അവൾക് ഉള്ളിൽ നല്ല സങ്കടം ഉണ്ടായി. പിന്നിൽ അയാൾ ഇപ്പോഴും നിൽപ്പുണ്ടോ എന്ന പേടിയും സംശയവും നിലനിന്നതിനാൽ അവൾക്ക് തിരിഞ്ഞ് നോക്കാൻ പോലും മനസ്സ് വന്നില്ല.
ഒടുവിൽ എന്തായാലും കുഴപ്പമില്ല ആര്യനെ നോക്കി യാത്ര പറയണം എന്ന് മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ലിയ അവളുടെ വലതുകൈ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി കമ്പിയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് കൈയുടെ ഇടയിലൂടെ മെല്ലെ പുറകിലേക്ക് തല ചെരിച്ച് അവൻ ഇരുന്നിരുന്ന സീറ്റിലേക്ക് നോക്കി. പക്ഷേ ആര്യനെ അവിടെ കാണാതിരുന്ന അവളുടെ കണ്ണുകളിലും ഹൃദയത്തിലും അതൊരു നൊമ്പരമായി മാറുന്നത് അവളറിഞ്ഞു. തന്നെയാണ് ലിയ ചേച്ചിയുടെ മിഴികൾ പരതുന്നത് എന്ന് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയ ആര്യന് മനസ്സിലായി.